Σαν την τούμπα του Κλόζε

arΧαρακτηρίζονται ως οι δάσκαλοι της ψυχραιμίας, του «κρύου» αίματος και της προσγείωσης στο έδαφος. Την «πάτησαν», όμως, οι Γερμανοί. Θα πει κάποιος «μα είναι δυνατόν να φταίει η ευρεία νίκη επί της Πορτογαλίας για τα όσα συνέβησαν με τη Γκάνα;». Ένα ρόλο έπαιξε και αυτό. Δημιούργησε μια υποτονικότητα στους Γερμανούς και μέχρι να τους αφυπνίσει η Γκάνα, είχαν αρχίσει να γιγαντώνονται τα προβλήματα που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν. Αυτός που άργησε περισσότερο από όλους να κατανοήσει το μέγεθος του προβλήματος ήταν ο Γιοακίμ Λεβ.

Η Γκάνα απέδειξε ακριβώς αυτό που γράφτηκε σε τούτη δω τη γωνιά μετά τον αγώνα με τις Η.Π.Α. Ότι αυτοκτόνησε με τους Αμερικάνους γιατί είναι η καλύτερη αφρικανική ομάδα. Και αν τελικώς αποκλειστεί, θα πρέπει να κάνουν χαρακίρι γιατί θα οφείλεται μονάχα στην έλλειψη μυαλού στο παιχνίδι με τις Η.Π.Α. Με τη Γερμανία η Γκάνα φανέρωσε τις αρετές της. Ναι, προφανώς και τα προβλήματά της. Αλλά διάβολε έχουν πολλές αρετές για να μείνουν εκτός και δη από τους Αμερικανούς. Και με έναν τρόπο έβγαλαν τη γύμνια της Γερμανίας σε ορισμένους τομείς. Κάτι που μπορεί να αποβεί ιδιαιτέρως χρήσιμο στη συνέχεια για τη νασιονάλμανσαφτ. Μοιάζει λίγο σαν την τούμπα στον πανηγυρισμό του Κλόζε. Δεν ήταν σωστά υπολογισμένη και παραλίγο να σωριαστεί αλλά τελευταία στιγμή το έσωσε.

Οι Αφρικανοί αντιπαρέταξαν στη δύναμη συνόλου των Γερμανών τα τρεξίματα, την αλληλοκάλυψη, την αυταπάρνηση. Στο πρώτο ημίχρονο πήραν την ταυτότητα των «πάντσερ», οι οποίοι έχασαν 45 λεπτά χωρίς καν να καταλάβουν πως. Τους μπλόκαραν με σχετική ευκολία από τον άξονα, έπαιξαν δυνατά και στενά τον Μίλερ και ουσιαστικά ο μοναδικός με δυσκολία στο μαρκάρισμα ήταν ο Οζίλ. Αλλά και αυτός πολύ μόνος. Η τύχη χαμογέλασε στη Γερμανία μια και μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο και σχεδόν άμεσα πέτυχε γκολ. Η Γκάνα, όμως, ήταν πολύ καλή για να το βάλει κάτω επειδή δέχθηκε γκολ. Με ηγέτη τον Μουντάρι και συμπαραστάτες τους Ασαμόα, Γκιάν, Αγιού «γύρισαν τούμπα» το ματς. Δέκα λεπτά τους πήρε! Δυο πιστολιές και οι Γερμανοί στο καναβάτσο. Πόσοι πίστεψαν ακόμα και σε εκείνη τη στιγμή ότι η Γερμανία δεν θα κέρδιζε; Ελάχιστοι. Φαντάζομαι ότι όσοι έπαιζαν live το στοίχημα, πόνταραν χρήματα στην ανατροπή της ανατροπής. Και τα έχασαν!

Ο Λεβ περίμενε να γίνει το κακό για να κατανοήσει ότι τα χαφ δεν έκαναν σωστά τη δουλειά και η περιοχή ήταν άδεια με τον Μίλερ μόνο του. Έξι λεπτά μετά το 1-2, έκανε μαζεμένες τις αλλαγές. Έβαλε τον εγκεφαλικό Σβαϊνστάιγκερ που είναι να απορεί κανείς γιατί δεν ξεκινάει τα ματς και τον γεννημένο σέντερ φορ Κλόζε. Δύο λεπτά χρειάστηκαν οι μάγκες. Κόρνερ του Σβαϊνστάιγκερ, κεφαλιά Χούμελς, προβολή Κλόζε γκολ. Ναι, είναι ντροπή στο μυαλό όλων όσοι έχουμε δει τον Ρονάλντο, το φαινόμενο όχι τον… ultrex Πορτογάλο, να τον φτάνει στα γκολ σε Μουντιάλ ο Κλόζε. Αλλά και ο Κλόζε ο αλήτης το ‘χει το γκολ. Τι να κάνουμε; Είναι στο DNA του. Ακόμα και τώρα πια στα… γεράματα.

Μετά από όσα έγιναν σε 19 λεπτά με τέσσερα γκολ, ακολούθησαν άλλα 20 λεπτά όπου θα μπορούσαν να μπουν άλλα τέσσερα. Αλλά τελικά δεν μπήκε κανένα. Γιατί; Γιατί οι Γερμανοί τα περίμεναν οργανωτικά όλα από τον Οζίλ με μερικές κινήσεις του Σβαϊνστάιγκερ και γιατί οι Γκανέζοι επέδειξαν βιασύνη στην τελική πάσα.

Κερδισμένοι πάλι όλοι εμείς για άλλη μια πανέμορφη παράσταση ενός εντυπωσιακού Μουντιάλ.

Τώρα ο όμιλος έγινε μαλλιοκούβαρα. Ούτε καν οι Γερμανοί είναι σίγουροι. Εάν δεν νικήσουν οι Αμερικανοί, θα συνεχίσω να ποντάρω στη Γκάνα για πρόκριση. Κάτι τους χρωστάει η μπάλα.

Be Sociable, Share!