Το ζελέ Καραγκούνης

P6151209Μια λατρεία για το deja vu το έχει ο λαός μας. Άντρες και γυναίκες γυρίζουν σε παλιές σχέσεις για να το ψάξουν παραπάνω, δίνοντας μια ευκαιρία που άλλοι ονομάζουν «ξαναζεσταμένο φαγητό» και άλλοι πιο απλά «δεν βρήκα καμία – κανέναν σαν εσένα». Ψηφοφόροι (για να το προσαρμόσουμε και στο πνεύμα των ημερών) αφήνουν απογοητευμένοι ένα κόμμα που ψήφιζαν με πίστη σκύλου στο αφεντικό του, αλλά μετά από έναν κύκλο ξαναγυρίζουν σε αυτό είτε από συνήθεια, είτε γιατί «αυτό ξέρουμε, αυτό εμπιστευόμαστε». Το ‘χουμε και στο ποδόσφαιρο.

Δείτε φερ’ ειπείν την ιστορία με τον Γιώργο Καραγκούνη. Είναι η τρίτη σερί μεταγραφική περίοδος που διασταυρώνεται η καριέρα του με τη ζωή του Παναθηναϊκού. Μια υπόθεση γεμάτη «αν», «ίσως», «αλλά», «θέλω», «μπορώ». Ενίοτε και κουραστική για να την παρακολουθείς. Ας δούμε τις αλήθειες της.

Ο Γιώργος Καραγκούνης είναι Παναθηναϊκός, αγαπάει το σύλλογο, παρακολουθεί τη διαδρομή του. Έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στις ικανότητες του Νταμπίζα (άλλωστε ο ίδιος είπε τις καλές του κουβέντες στον Γιάννη Αλαφούζο όταν τον ρώτησε), θεωρεί επιτυχημένο το φετινό μοντέλο λειτουργίας στο Τριφύλλι.

Ο Νίκος Νταμπίζας θέλει πάρα πολύ να επιστρέψει ο Καραγκούνης στον Παναθηναϊκό. Και γιατί κρίνει ότι έχει να προσφέρει αγωνιστικά με την ποιότητα και την εμπειρία του (ειδικά στις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις) και γιατί πιστεύει ότι απαιτείται εμπλουτισμός των αποδυτηρίων με ένεση παναθηναϊκού αρώματος και γιατί θεωρεί ότι η ιστορία του Καραγκούνη είναι συνυφασμένη με το Τριφύλλι, οπότε το ιδανικό φινάλε καριέρας θα ήταν στα πράσινα.

Ο Γιάννης Αλαφούζος τρέφει ιδιαίτερη εκτίμηση στον Καραγκούνη. Και ως ποδοσφαιριστή και ως άνθρωπο της παναθηναϊκής οικογένειας. Θα τον ήθελε στην ομάδα και αμέσως μετά κοντά του σε κάποιο πόστο. Ξέρει επίσης ότι ο Κάρα έχει «βάλει πλάτη» όσο κανείς στις οφειλές του Τριφυλλιού με πολλούς διακανονισμούς και τρομερή ελαστικότητα στην καταβολή των χρημάτων.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες. Το πρώτο έχει να κάνει με τα «θέλω» του Καραγκούνη. Δεν πάει μήνας που ο αρχηγός της Εθνικής έλεγε σε παλιούς συμπαίκτες του ότι «μετά το Μουντιάλ θα σταματήσω». Τώρα στους ίδιους ανθρώπους λέει ότι «νιώθω πολύ καλά και θα συνεχίσω να παίζω». Στα «θέλω» του «Κάρα» συγκαταλέγεται και η επιθυμία του να παίζει, όχι απλά να υπάρχει σε ένα ρόστερ. Ειδικά εάν θεωρεί ότι στο όποιο ρόστερ δεν υπάρχει ποδοσφαιρική λογική να βρίσκεται στο βάθος του πάγκου. Κοινώς, δεν θα επέστρεφε στον Παναθηναϊκό απλά για να κάθεται σε μια γωνία του πάγκου, να σηκώνεται για να χειροκροτεί τις προσπάθειες των συμπαικτών του και να νουθετεί την πιτσιρικαρία στα αποδυτήρια.

Προκύπτει εδώ ένα ακόμα ερώτημα. Ο Γιάννης Αναστασίου θα υπολόγιζε τον Καραγκούνη ως παίκτη βασικού κορμού; Δύσκολη η απάντηση. Ο «Κάρα» είναι πια «πατημένα» 37, ο Πράνιτς βαδίζει στα 33, ο Μέντες είναι 32 για να σταθούμε μόνο στα χαφ. Θεωρεί ότι μπορεί ο αρχηγός της Εθνικής να υπηρετήσει το πλάνο με το πρέσινγκ και τη συνεχή κίνηση των χαφ με ή χωρίς τη μπάλα; Ακόμα πιο δύσκολη απάντηση.

Η κατάσταση στο θέμα Καραγκούνη είναι τόσο ευμετάβλητη όσο η θέση ενός… ζελέ. Έχετε δοκιμάσει ποτέ να κουνήσετε το πιάτο όπου μέσα του «κάθεται» ένα ζελέ; Εάν ναι, τότε καταλαβαινόμαστε. Δεν υπάρχει κάτι που να ξέρει κάποιος (δημοσιογράφος ή μη) και να μην σας το καταθέτει στο συγκεκριμένο ζήτημα. Κοινώς μην αρχίσει πάλι η συνωμοσιολογία περί του Καραγκούνη. Όταν αποφασίσει ο ίδιος τι θέλει, όλα θα γίνουν πιο εύκολα. Εάν θελήσει να συνεχίσει αλλού το ταξίδι του, η ζωή του Τριφυλλιού θα συνεχιστεί χωρίς αυτόν. Εάν πει «ναι» τότε μετά απλώς θα πρέπει να απαντηθούν εσωτερικά στον Παναθηναϊκό ερωτήματα αγωνιστικής φύσεως. Έχουμε ακόμα δρόμο…

 

Be Sociable, Share!