Θα πρέπει να ξαναφέρει τους «μαυραγορίτες»

DSC00978Έχουν κάτι το ιδιόμορφο οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού. Δεν «ψήνονται» εύκολα με κάτι που αφορά την ομάδα τους. Σαν να επιζητούν διαρκώς μια απόδειξη ότι όλοι όσοι υπηρετούν τον σύλλογο, είναι αντάξιοι της τεράστιας ιστορίας του Τριφυλλιού. Για το λόγο αυτό δεν ακολούθησαν ούτε στη δεύτερη σεζόν του το εγχείρημα της εταιρίας λαϊκής βάσης. Λογικό, θα πει κανείς, μετά από τέτοια καταστροφική σεζόν που είχε προηγηθεί για τη διοίκηση του Γιάννη Αλαφούζου. Του χρόνου, όμως; Εμ, εδώ σας θέλω.

Διότι πόσα παραπάνω να έκανε πια ο Παναθηναϊκός στη σεζόν που έκλεισε προ ημερών; Πρωτάθλημα δεν μπορούσε να πάρει. Ούτε καν το διεκδίκησε. Πήρε, όμως, το Κύπελλο με θριαμβευτικό τελικό, κατέλαβε την πρωτιά στα πλέι οφ και απέδωσε στο δεύτερο μισό της σεζόν πολύ αξιόλογο ποδόσφαιρο. Συνηθίζουν οι προπονητές να λένε ότι η επίθεση κόβει τα εισιτήρια και η άμυνα δίνει τις νίκες. Με τόσο επιθετικογενή φιλοσοφία, κανονικά οι φίλοι του Τριφυλλιού πρέπει τη νέα σεζόν να ψάχνουν εισιτήριο στη «μαύρη» αγορά. Θαρρώ πως ήρθε η σειρά τους να ανταποδώσουν στην ομάδα και να αναγνωρίσουν στη διοίκηση. Ήρθε δηλαδή το πλήρωμα του χρόνου για μια καθολική στήριξη. Οικονομικά και ανθρώπινα. Να πάρουν το διαρκείας τους αλλά να το τιμήσουν κι όλας με την παρουσία τους.

Από την άλλη εβδομάδα απελευθερώνονται τα διαρκείας του Παναθηναϊκού. Δεν θα είναι διαθέσιμα μόνο στους παλαιούς κατόχους για ανανέωση. Μέχρι στιγμής έχουν διατεθεί περί τα 1.300 κομμάτια. Είναι ένα καλό νούμερο για τρεις εβδομάδες διάθεσης. Στην πραγματικότητα έχει ανανεώσει σχεδόν το 1/3 των περσινών διαρκείας, εάν αφαιρέσουμε τα κάτι λιγότερο από 4.000 διαρκείας των οργανωμένων. 7.300 διέθεσε τη σεζόν που μας πέρασε ο Παναθηναϊκός, οπότε τα περίπου 3.500 αντιστοιχούσαν σε μη οργανωμένους φιλάθλους. Βγήκαν 10.000 διαρκείας για φέτος. Πολύ χαμηλός αριθμός για να μην τα διαθέσει ο Κυπελλούχος Παναθηναϊκός, ο Παναθηναϊκός των προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Παναθηναϊκός του επιθετικού ποδοσφαίρου. Η υγεία στην ατμόσφαιρα επιστρέφει με γοργά βήματα, η διοίκηση καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για μείωση του ανοίγματος που παρέλαβε, το τεχνικό τιμ λειτουργεί άψογα, οι ποδοσφαιριστές τα δίνουν όλα μέσα στο γήπεδο. Τι άλλο πρέπει να γίνει για να διατεθούν τα 10.000 διαρκείας και να εξαντλούνται μέχρι ενός τα 16.000 εισιτήρια;

Εάν η απάντηση στο ερώτημα είναι «να πάρουμε το πρωτάθλημα», τότε συγνώμη αλλά ο κόσμος του Παναθηναϊκού επιχειρεί να μικρύνει το μέγεθος του συλλόγου και κανείς άλλος! Σκληρή τοποθέτηση; Ενδεχομένως. Όχι άδικη, όμως. Δεν μπορεί να περιμένεις να πάρει η ομάδα σου το πρωτάθλημα για να τη στηρίξεις. Σιγά τη στήριξη. Αυτό είναι πανηγυράκι. Όταν έκανε πανελλήνιο ρεκόρ στα διαρκείας ο Παναθηναϊκός το 2008 με 26.000, δεν είχε πάρει τίτλο την προηγούμενη σεζόν. Ναι, ήταν ο ενθουσιασμός της πολυμετοχικότητας. Το 2009, όμως, με 25.000 διαρκείας δεν υπήρχε ενθουσιασμός αλλαγής και μάλιστα ήταν grande αποτυχημένη η προηγούμενη χρονιά στις εγχώριες διοργανώσεις. Ναι, ήταν οι μεταγραφές Σισέ, Λέτο, Κατσουράνη. Μα τώρα ο Παναθηναϊκός είναι Κυπελλούχος, έχει τον Μπεργκ (πια όλοι κατανοούν ότι είναι εφάμιλλης αξίας –για να μην γράψω μεγαλύτερης- μεταγραφή με αυτήν του Σισέ), έχει μια ομάδα με προοπτική και κυρίως παίζει θελκτικό ποδόσφαιρο.

Άλλη απάντηση. «Είμαστε σε περίοδο κρίσης». Μάλιστα. Τα διαρκείας είναι ακριβότερα από πέρυσι. Μάλιστα. Όμως ο Παναθηναϊκός εντός έδρας θα παίξει το λιγότερο 22 ματς (αφαιρουμένου του ενός της τιμωρίας), χωρίς να υπολογίζουμε τίποτα παραπάνω από κανονική διάρκεια πρωταθλήματος, δύο αγώνες στα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων και τέσσερα στο Κύπελλο. Μπορεί να φτάσει και τα 28 με πλέι οφ και πρόκριση σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Οι βασικές τιμές στα διαρκείας (όχι οικογενειακές, ούτε συνδεσμιακά, ούτε VIP) είναι 400 και 600 ευρώ για τους νέους κατόχους. Δηλαδή στα 22 εντός έδρας ματς ο μέσος όρος κόστους εισιτηρίου είναι στα 18 ευρώ η πρώτη κατηγορία και στα 27 η δεύτερη. Φτηνά; Ακριβά; Νομίζω ενδιάμεσα είναι η αλήθεια. Χωρίς να υπολογίζει κανείς την αυτόματη εγγραφή στην «Παναθηναϊκή Συμμαχία» με όσα προνόμια έχει (άρα και επιστροφή μέρους των χρημάτων). Και στην τελική η πληρωμή με πιστωτική δίνει την ευχέρεια έξι δόσεων.

Λόγους μπορεί κανείς να βρει δεκάδες. Θα ‘ναι, όμως, πλησίον της παροιμίας «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει». Ξέρετε ότι δεν συνηθίζονται εδώ ούτε μεγάλα λόγια, ούτε κολακείες σε διοικήσεις. Η φετινή χρονιά έχει την κρισιμότητα των σεζόν 2004-05 και 2010-11. Τότε ο Παναθηναϊκός προέρχονταν από νταμπλ και δεν ζευγάρωσε τις επιτυχίες του. Εάν το είχε κάνει, νομίζω ότι η ποδοσφαιρική ιστορία θα είχε προχωρήσει αλλιώς στην Ελλάδα. Οι λόγοι που δεν έγινε πολύ. Εξωγενείς αλλά και σοβαροί εσωτερικοί. Η χρονιά που ξεκινάει δεν έπεται ενός νταμπλ τίτλων, αλλά πολλών επιτυχιών πέραν του Κυπέλλου. Η διάρκεια και η ανθεκτικότητα του Παναθηναϊκού θα κρίνει πάρα μα πάρα πολλά για το μέλλον του. Τώρα χρειάζεται η ώθηση. Κρατείστε το αυτό, θα το συζητήσουμε ξανά σε μερικούς μήνες.

Be Sociable, Share!