Γουστάρουμε το αυτομαστίγωμα

automastigoma-gia-ton-eortasmo-tis-asouraΣυνηθίσαμε να τους αποκαλούμε αυλικούς από την εποχή των βασιλιάδων και των βασιλισσών. Μα απαντώνται και σε πιο σύγχρονες μορφές απόλυτης εξουσίας. Από δικτάτορες έως πρωθυπουργούς και από αρχηγούς κομμάτων έως προέδρους ομάδων. Όσο πιο καλοί είναι κάποιοι στο… επάγγελμα του αυλοκόλακα, τόσο χειροτερεύει η κατάσταση με τον κατέχοντα την εξουσία. Διότι φουσκώνει το υπερεγώ του και δεν βρίσκεται διάβολος μαύρος να του πει ένα «basta» ακόμα και σε εξόφθαλμα λάθη.

Θα τον πανηγυρίσει, λοιπόν, τον τίτλο του πρωταθλητή ο Ολυμπιακός. Πού; Στην έδρα του. Μόνος του. Πρόκειται για σπάνια περίπτωση αυτομαστιγώματος, σαδομαζοχιστικής τάσης αλλά και τιμωρίας των οπαδών του.

Πόθεν προκύπτουν οι παραπάνω χαρακτηρισμοί; Μα ήταν δεδομένο ότι τα όσα συνέβησαν στο ντέρμπι «αιωνίων» θα έφερναν τιμωρία έδρας του Ολυμπιακού. Ναι, όπως το διαβάζετε. Δεδομένο. Γιατί δεν μπορούσε να κρυφτεί η εισβολή οπαδών από τη θύρα 7 πίσω από το τέρμα του Καπίνο λίγο πριν το τέλος του αγώνα, όπως δεν μπορούσαν να κρυφτούν οι διακοπές του αγώνα και φυσικά ο τραυματισμός του Γιάννη Αναστασίου.

Απ’ τη στιγμή, λοιπόν, που ήταν δεδομένο, το βάρος έπεσε να παίξει με κόσμο ο Ολυμπιακός στον αγώνα Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ για τα ημιτελικά. Εκτός και αν ζούμε σε ένα παράλληλο σύμπαν όπου η ΕΠΟ όρισε το ματς Κυπέλλου μετά τον αγώνα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να μην κουραστούν οι παίκτες του Ολυμπιακού παίζοντας ένα ματς επιπλέον μία εβδομάδα πριν. Έγινε άνω – κάτω το Κύπελλο –υπάρχει περίπτωση να γίνει μέσα σε τέσσερις μέρες η ρεβάνς ημιτελικής φάσης και ο τελικός!- για να έχει κόσμο στο Κύπελλο και να εκτίσει την ποινή με τον Πανθρακικό.

Θεμιτό και φυσικά από πλευράς κρισιμότητας είναι η μέρα με τη νύχτα ο αγώνας με τον Πανθρακικό για το πρωτάθλημα και αυτός του Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Αλλά στην Ελλάδα ξεχνάμε και αυτονόητα πράγματα. Όπως το δικαίωμα του οπαδού να πανηγυρίσει τον τίτλο την μέρα που τον κατακτά η ομάδα του. Θα πει κανείς «γιατί ρε φίλε εάν έπαιζε εκτός έδρας και ο Ολυμπιακός δεν έπαιρνε εισιτήρια, πώς θα τον πανηγύριζε;». Σωστό παράδειγμα. Έλα, όμως, που τώρα τα έφερε έτσι η μοίρα και ο αγώνας – σφραγίδα τίτλου είναι εντός. Όχι δεν θα γέμιζε το «Καραϊσκάκης» γιατί πια ο κόσμος του Ολυμπιακού βαρέθηκε να βλέπει παραστάσεις που γνωρίζει από πριν τι θα δει. Αλλά όσοι ήταν να πάνε, 15-20 χιλιάδες, δεν μπορούν.

Στην Ελλάδα απλώθηκε –σαν τον τραχανά, ένα πράμα- η κουλτούρα της θεοποίησης κάθε απόφασης του προέδρου. Ακόμα και εάν αυτή είναι εναντίον στην κοινή λογική. Καλά μας κάνουν αφού όχι απλά τα ανεχόμαστε, αλλά τα επικροτούμε.

Be Sociable, Share!