Υπομονή (και ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός;)

pΗ εξαφάνιση της γαρ-ρ-ίδας. Σχεδόν σαν τίτλος βιβλίου. Βρέθηκε ένας «φίλος» να μου γράψει στο Facebook ότι από τότε που εξαφανίστηκε ο Βγενόπουλος εδώ και αρκετό καιρό έχει εξαφανιστεί περιέργως και η γαρ-ρ-ίδα. Πάντα υπάρχουν παραδείγματα για να μας θυμίζουν γιατί έφτασε έως εδώ ο Παναθηναϊκός. Ο Βγενόπουλος εξαφανίστηκε κάπου στον Ιανουάριο του 2013 από τα παναθηναϊκό προσκήνιο και παρασκήνιο. Μετρημένα έκτοτε γράφτηκαν 182 άρθρα στο matigarrida. Προφανώς ο «φίλος» τα θεωρεί λίγα. Τόσα πρόλαβα. Συγνώμη έτσι;

Το θέμα της εξαφάνισης είναι εντελώς προσωπικό και δεν οφείλω να το απαντήσω σε κανέναν. Άλλωστε εδώ ποτέ δεν διεκδικήθηκαν πρωτεία στην ενημέρωση, δεν υπήρξε ανταγωνισμός με σάιτ, δεν μπήκε το σάιτ στη διαδικασία να γράφει ό,τι γράφεται αλλού. Θα μπορούσε να βρεθεί ένας τρόπος, να μπαίνουν δεκάδες άρθρα με ξεπερασμένη μορφή δημοσιογραφίας (στυλ ποιος προπονήθηκε, ποιος δήλωσε τι και φυσικά clopy- paste από ό,τι γράφουν άλλα σάιτ κτλ.). Εδώ επιλέχθηκε εξ αρχής η λογική λίγα αλλά γνήσια. Να διαβάσει κάτι ο άλλος που δύσκολα θα το διαβάσει αλλού. Στην αρχή υπήρχε χρόνος λόγω ανεργίας, μετά έγινε ημιαπασχόληση, στη συνέχεια φουλ απασχόληση και εδώ και μερικούς μήνες η απασχόληση επεκτάθηκε και… οικογενειακά. Αυτά επί προσωπικού για να μην ψάχνεστε. Εάν υπήρχε χρόνος, θα έγραφα κάθε μέρα. Υλικό υπάρχει πολύ για πολλές ομάδες και πολλούς πρωταγωνιστές.

Εάν φτάσατε έως αυτή την αράδα δίχως να εγκαταλείψετε, χαρά στο κουράγιο σας. Δέχθηκα πολλά μηνύματα, δεκάδες (όχι σαν τα εκατομμύρια του Δημήτρη Γιαννακόπουλου), τις τελευταίες ημέρες για να γράψω για το θέμα της τελευταίας πενταετίας στον Παναθηναϊκό. Μέχρι να γίνει πραγματικότητα, γιατί μετά θα είναι το κορυφαίο ίσως όλων των εποχών σε διοικητικό επίπεδο. Όπως έγραψα και στον παλιό αναγνώστη του σάιτ, Λευτέρη, δεν βρίσκω νόημα να γράψω και εγώ γι’ αυτό. Γράφει και η… κουτσή Μαρία. Τα έχουμε διαβάσει όλα. Πλειοδοτούν στα εκατομμύρια ευρώ της πρότασης, πλειοδοτούν στους Κινέζους κολοσσούς – συμπαίκτες, πλειοδοτούν σε όσα θέλει να κάνει. Η άποψή μου για όλα αυτά είναι μία: υπομονή. Εάν κάτι διδάσκει η σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού σε διοικητικό επίπεδο, είναι ότι δεν χρειάζεται βιασύνη στην κρίση. Εδώ ούτε καν πρόταση δεν έχουμε στα χέρια μας.

Υπάρχει κάτι, όμως, εξαιρετικά σημαντικό όσο και χειροπιαστό. Απλούστατα διότι προέρχεται από τον ίδιο τον Γιαννακόπουλο. Στην εφημερίδα του γράφτηκε σήμερα στη βασική στήλη ότι η πρόταση του Δημήτρη αφορά το μέλλον όχι το παρελθόν και ότι ουδέποτε είπε ή υπονόησε ότι θα αναλάβει τα χρέη του παρελθόντος. Καλούνται δε όσοι το γράφουν, να μην το ξαναγράψουν και ότι πλανώνται πλάνην οικτράν. Ξεκάθαρα. Αυτό δεν είναι εικασία. Δεν είναι πληροφορία. Είναι η θέση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Και θυμίζει παλαιότερη τοποθέτηση του Παύλου.

Υπάρχουν 20, 24, 28 εκατ. ευρώ που αποκαλείται τρέχον άνοιγμα της ΠΑΕ. Ο Γιάννης Αλαφούζος ισχυρίζεται ότι το παρέλαβε, το διαχειρίζεται και το μειώνει. Ο Γιαννακόπουλος ξεκαθαρίζει: «μην με μπερδεύεται με αυτά, δεν ασχολούμαι». Πολλά μπορεί να ρωτήσει κανείς, όπως «πώς γίνεται κάποιος που θέλει να επενδύσει δεκάδες εκατομμύρια «κολλάει» στα 20;» αλλά αυτά είναι εντελώς υποκειμενικά και στην τελική στην τσέπη του καθενός δεν μπαίνω.

Υπάρχει εδώ ένα αντικειμενικής φύσεως ερώτημα: «Και ποιος θα καλύψει το άνοιγμα;». Ο Γιαννακόπουλος μπορεί να απαντήσει με άνεση «δεν με απασχολεί, δεν τα έκανα εγώ». Μάλιστα. Κάπου εδώ υπάρχει ο τεράστιος κίνδυνος να ανοίξει πάλι ο κύκλος της εσωστρέφειας και να πέσει άφθονο νερό στο μύλο του διχασμού. Ξεκινάει η κολοκυθιά. «Και ποιος να τα πληρώσει;». «Να τα πληρώσουν αυτοί που τα έκαναν». «Και ποιοι τα έκαναν;». «Να δούμε τις χρήσεις των προηγούμενων ετών και να ανακοινώσουμε τα χρέη ανά έτος». «Στην πολυμετοχικότητα ποιος θα τα καλύψει;». «Αυτός που διοικούσε». «Μα όλοι συμφωνούσαν και συναποφάσιζαν στα Δ.Σ. Πώς θα γίνει;». «Ε, τότε ας τα πληρώσουν αναλογικά με το ποσοστό τους». Ατέρμονες συζητήσεις. Εάν ζήσουμε για να δούμε στον Παναθηναϊκό να διατυπώνεται σε σοβαρό επίπεδο η άποψη ότι το άνοιγμα πρέπει να πληρωθεί από τον Βαρδινογιάννη κατά 55%, ο Βγενόπουλος κατά 11%, ο Πατέρας κατά 5,3%, οι Γιαννακόπουλος (!), Ζολώτας κατά 4,8% κ.ο.κ., τότε θα το έχουμε… τερματίσει. Εκτός και αν ζητήσει από τον Αλαφούζο να τα πληρώσει, κάτι το οποίο ανάγεται στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.

Ας μην βιαζόμαστε και ας μην βιάζουμε την κοινή λογική. Ανέβηκε πολύ ο πήχης μέσα σε 48 ώρες. Όχι με ευθύνη των δημοσιογράφων. Ή τουλάχιστον όχι με απόλυτη ευθύνη. Και δεν μπορώ να ξέρω πραγματικά πού θα καθίσει η μπίλια. Προσοχή, αυτοσυγκράτηση και υπομονή. Αυτά συνιστώ. Μεγάλα παιδιά είμαστε.

Be Sociable, Share!