Η εξαφάνιση του Τζον Αυλακιώτη (και η εμφάνιση του μπαμπά αλιγάτορα)

getphoto.phpΕίχα υποσχεθεί ότι θα καταπιαστώ με το βυθό. Συγγενικό είναι το θέμα που τελικώς θα γράψω οπότε δεν θα μείνει κανείς παραπονούμενος. «Πιάνομαι» από ένα μήνυμα που μου έστειλε ο φίλος του Matigarrida, Σταύρος. Με αφορμή την είδηση ότι ο Νικόλας Πατέρας δώρισε τις μετοχές του στην «Παναθηναϊκή Συμμαχία», ο φίλος μου έγραψε στη σελίδα μας στο Facebook «Άνθρακας ο θησαυρός που όλοι περιμέναμε μετά το θέμα της 19ης Αυγούστου. Κρίμα… Τουλάχιστον ας μετρηθούμε να δούμε πόσοι έμειναν τελικά». Θεσπέσια αφορμή για άρθρο.

Θεωρώ λογικό ο κόσμος του Παναθηναϊκού να είναι αιφνιδιασμένος από την εξέλιξη. Και αυτό διότι δεν υπάρχει λογική εξέγηση για να δωρίσει ο Πατέρας τις μετοχές του (2,5%)  στη «Συμμαχία». Ή για να είμαι πιο ακριβής δεν υπάρχει λογική να το πράξει τώρα. Η επεξήγηση που συνοδεύει την ενέργειά του «κίνηση στήριξης του Αλαφούζου» ασφαλώς και δεν λύνει απορίες. Τι θα πει «κίνηση στήριξης»; Δηλαδή ο Αλαφούζος έχει ανάγκη να του δωρίσουν όλοι τις μετοχές τους για να νιώσει ότι τον στηρίζουν; Ή μήπως κάνει καμία διαφορά στον Αλαφούζο το 2,5% που κατείχε ο Πατέρας; Κακά τα ψέματα εάν ο Πατέρας ήθελε να εκληφθεί ως κίνηση στήριξης, θα το είχε κάνει 1,5 χρόνο πριν όταν ανέλαβε η «Παναθηναϊκή Συμμαχία» τα ηνία της ΠΑΕ ή πριν ένα χρόνο όταν μπήκε σε θέση προέδρου ο Αλαφούζος.

Επίσης ο Πατέρας δεν είχε… παναθηναϊκό λόγο να φύγει από τη μετοχική σύνθεση της ΠΑΕ. Δεν τον κατηγορούσε κανείς για τίποτα. Όχι τώρα πια, τουλάχιστον (γιατί στο παρελθόν από λάσπη άλλο τίποτα). Στην αφάνεια είχε περάσει μετά τη συνειδητή απόφαση και επιλογή να μην λαμβάνει μέρος στις Α.Μ.Κ. με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του ποσοστού του.

Άρα εδώ υπάρχει κάτι άλλο. Μπορεί να το μάθουμε το επόμενο διάστημα, μπορεί και ποτέ. Αυτό είναι απόφαση του ιδίου. Όπως ακριβώς και τον Δεκέμβριο του 2010, όταν φαντάζομαι ότι ελάχιστοι καλύφθηκαν από όσα βγήκαν προς τα έξω για την αποχώρησή του από την προεδρία. Μοιάζει λίγο με εκείνο το παλιό σήριαλ «η εξαφάνιση του Τζον Αυλακιώτη» για όσους θυμούνται. Μόνο από το προσκήνιο…

Κάποιοι λένε ότι η αποχώρησή του σηματοδοτεί το τέλος της πολυμετοχικότητας. Εδώ γελάνε. Το τέλος της πολυμετοχικότητας όπως τη γνωρίσαμε, γράφτηκε σε πρώτη φάση τον Δεκέμβριο του 2010 και στην ουσία της την άνοιξη του 2012. Αυτά όλα έχουν καταγραφεί πλειστάκις (θυμηθείτε εδώ και εδώ). Χρειάζεται προσοχή γιατί ακούγονται πάλι πολλά. Μέσα σε όλα παρεμπιπτόντως κυκλοφορεί το σενάριο που θέλει και τον Ανδρέα Βγενόπουλο να ακολουθεί σύντομα τον ίδιο δρόμο.

Εδώ, όμως, το πραγματικό ζήτημα θαρρώ πως είναι αλλού. Εκεί που αναφέρθηκε στο μήνυμά του ο φίλος Σταύρος. Όχι, δεν είναι άνθρακας ο θησαυρός. Η αποχώρηση του Πατέρα από τη μετοχική σύνθεση της ΠΑΕ δεν σημαίνει τίποτα για την εμπλοκή του με τον Παναθηναϊκό. «Ο κ. Πατέρας βοηθάει και θα βοηθήσει και μελλοντικά με το γήπεδο». Τάδε έφη Γιάννης Αλαφούζος στη σημερινή συνεδρίαση του Δ.Σ. της «Συμμαχίας». Θα μπορούσαμε να το τελειώσουμε και εκεί και να πούμε ότι για κάποιο δικό του λόγο -προφανώς σοβαρό- ο Πατέρας επέλεξε να κρύψει και το τελευταίο στοιχείο που τον συνέδεε ενεργά με τον Παναθηναϊκό, αφού ο ίδιος ο Αλαφούζος παραδέχθηκε ότι ο Πατέρας είναι ενεργός και βοηθάει (το πώς δεν το είπε αλλά φαντάζομαι όσοι διαβάζετε matigarrida κάτι ξέρετε). Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Στο βυθό τα πράγματα αρχίζουν να σοβαρεύουν. Ο λευκός καρχαρίας έχει αρχίσει να εκνευρίζεται. Το βασικό του πρόβλημα είναι το παρεάκι των… Κάσπιαν, όπως αναφέρονται όλα τα ψάρια που ζουν στην Κασπία Θάλασσα. Ένα παρεάκι από τους Κάσπιαν μετακόμισαν στα πιο ζεστά νερά του Αιγαίου. Δεν έχουν ασφαλώς τη δύναμη και τον όγκο των χονδριχθών αλλά ξέρουν να ελίσσονται και έχουν κατορθώσει να βρουν άκρες με κάποιους σπάρους ενώ ψιθυρίζεται στο βυθό ότι έχουν βγάλει άκρη με το χελιδονόψαρο. Ο λευκός καρχαρίας αρχίζει να βγάζει παγανιά τη φάλαινα φυσητήρα για να κάνει πάλι θόρυβο και να ταρακουνήσει το βυθό. Σαν να μην του έφταναν οι Κάσπιαν, βλέπει τους κροκόδειλους να έχουν… ξεψαρώσει και να κολυμπούν με άνεση. Όλοι του ψιθυρίζουν ότι φταίει γι’ αυτό ο μπαμπάς αλιγάτορας αλλά ο ίδιος δεν τον έχει δει να κινείται ξανά στο βυθό. Όμως επειδή παλιά κολυμπούσαν παρέα, ο λευκός καρχαρίας ξέρει ότι και μόνο η φήμη του μπαμπά αλιγάτορα αρκεί για να σπείρει πανικό στους σπάρους. Όχι ότι νιώθει να κινδυνεύει άμεσα η κυριαρχία του είτε από τους Κάσπιαν είτε από τους κροκόδειλους, αλλά η λογική του φαταούλα επιτάσσει να ελέγχει τα πάντα. Την Κυριακή στον Θερμαϊκό λέγεται ότι κάπου σε ένα από τα στενά του θα παραμονεύουν τα χονδριχθή για να δουν εάν ο γρεβενιώτης σπάρος κλείσει το μάτι κάπου και αναλόγως ο λευκός καρχαρίας θα ενεργήσει στο άμεσο μέλλον. Μέχρι και αντικατάσταση της χίμαιρας βλέπουν κάποιοι, έστω και αν παρουσιαστεί ως οικειοθελής αποχώρηση.

Be Sociable, Share!