Μια βραδιά στη Λεωφόρο με τους ψαράδες της Λίνφιλντ

Sunsets_wallpapers_330Θα βάζαμε τα… καλά μας και θα πηγαίναμε στη Λεωφόρο απόψε. Παναθηναϊκός – Λίνφιλντ, ας πούμε. Προκριματικά του προκριματικού στο Europa League. Ο λαός, 16.000 νταν, θα απαιτούσε 5άρα και ο Γιάννης Αναστασίου μετά το τέλος του αγώνα θα χαιρετούσε τον κόσμο ευχαριστημένος για το αποτέλεσμα και την εμφάνιση. Κάποιοι θα έγραφαν ότι το νέο Τριφύλλι σφύζει από ζωντάνια, κάποιοι άλλοι ότι αυτό ήταν το χαμηλότερο εμπόδιο της σεζόν. Αλήθεια, όμως, θα τα ζούσαμε όλα αυτά;

Η Λεωφόρος θα ήταν έτοιμη; Αμφίβολο. Προφανώς οι Πράσινοι θα έτρεχαν με χίλια, θα πλήρωναν πολλά περισσότερα για υπερωρίες και θα έφευγε ρευστό. Προκύπτει νέο ερώτημα από την απάντηση: Πού θα βρίσκονται το ρευστό; Ας πούμε ότι θα πωλούνταν γρηγορότερα ο Καρνέζης ή ο Μαυρίας, άρα και με μικρότερο όφελος. Παρακάτω τώρα.

Το ρόστερ θα ήταν αυτό που έχει τώρα ο Παναθηναϊκός; Δηλαδή με Μπεργκ, Μέντες ανέτοιμους, δίχως βασικό στόπερ, αριστερό εσωτερικό χαφ, δεξιό εξτρέμ και σέντερ φορ; Αν ναι, η πιθανή ενδεκάδα θα απαρτίζονταν από τους Καπίνο ή Ταμπάκη, Σπυρόπουλο, Χουχούμη, Τριανταφυλλόπουλο, Κουτρουμπή, Λαγό, Ζέκα, Δώνη ή Μουζακίτη, Ντίνα, Μπαϊράμι, Γιαννιτσάνη. Ελάτε τώρα που θα είχε αυτή την εικόνα ο Παναθηναϊκός. Προφανώς θα είχε «τρέξει» μεταγραφικά. Θα πει κανείς «τώρα πάει με το πάσο του δηλαδή;». Όχι, αλλά σε κάθε περίπτωση εμείς εδώ θα εξετάσουμε το καλύτερο σενάριο. Θα έβαζε «φτερά» στα πόδια ο Αναστασίου και ο Νταμπίζας και θα έκαναν γρηγορότερα κινήσεις. Όπερ σημαίνει ότι δεν θα περίμεναν τον Μπεργκ αλλά θα πήγαιναν σε άλλον επιθετικό, δεν θα έπαιρναν τον Μέντες αλλά κάποιον πιο έτοιμο, δεν θα σπαταλούσαν χρόνο σε παιχνίδι τακτικής με τη Βόλφσμπουργκ για τον Σισοκό, ούτε θα περίμεναν τον Πράνιτς, δεν θα το πήγαιναν μέρα τη μέρα με τον Νάνο. Δεδομένου ότι χρήματα παραπάνω δεν υπάρχουν (και δεν θα υπήρχαν) για να δοθούν, οι λύσεις δεν θα ήταν και πολύ ψαγμένες και – για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση που κάποια στιγμή χρησιμοποιήθηκε από ανθρώπους του Παναθηναϊκού για παίκτη που ενδιέφερε- θα κατέληγε σε ποδοσφαιριστές «από το σωρό». Καμια φορά από τύχη τέτοιες μεταγραφές, βιαστικές, «βγαίνουν» περισσότερο από τις «ψαγμένες».

Και αν μια στις τόσες το σύνολο που δημιουργούνταν δεν έκανε το αυτονόητο, να διαλύσει τους ψαράδες της Λίνφιλντ; Ουδείς βάζει το χέρι του στη φωτιά φαντάζομαι για το τι θα συνέβαινε μετά τη λήξη του αγώνα στη Λεωφόρο. Ούτε υπολογίζει τι σόι πίεση θα ασκούσε συνολικά στην ομάδα και στην προσπάθειά της να «χτίσει» ένα αξιόλογο σύνολο.

Από την άλλη ασφαλώς τα διαρκείας δεν θα ήταν 4.700 όπως είναι τώρα αλλά ας πούμε χοντρικά 7.000. Θα υπήρχε η προσμονή του αγώνα και της πρόκρισης. Θα ασχολούμασταν με σαφώς πιο ποδοσφαιρικά θέματα απ’ όσο τώρα.

Ας αφήσουμε το τι πιστεύει ο καθένας μας. Ο χρόνος που κέρδισε συνολικά ο οργανισμός που λέγεται «Παναθηναϊκός» από τη μη συμμετοχή στην Ευρώπη, μπορεί να αποδειχθεί υπερ – πολύτιμος στην πορεία της σεζόν. Ή για να το εκφράσω διαφορετικά, το Τριφύλλι έχει αυτή τη στιγμή περισσότερες πιθανότητες για κάτι καλό παρά εάν σήμερα φόραγε το κουστούμι του, γνωρίζοντας ότι δεν είναι στα μέτρα του. Στην τελική τι είχαμε, τι χάσαμε, όπως τραγούδησε πριν καμιά 15αριά χρόνια η μαντάμ Έφη Σαρρή (καμία σχέση με τον πρόεδρο της ΕΠΟ, εκ Χίου ορμώμενο)!

Be Sociable, Share!