Άλμα στα λόγια (ή αλλιώς η μοναξιά του Κατσουράνη)

abstract_jumping_jumperΒλέπεις το υπάρχον ρόστερ, παρατηρείς τους ποδοσφαιριστές που αποκτώνται και διαβάζεις τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών. Κάπου τρελαίνεσαι με τον ΠΑΟΚ. Αισθάνεσαι ότι ζεις μια εικονική πραγματικότητα, μπαίνεις στη διαδικασία να σκεφτείς ότι εσύ είσαι στον κόσμο σου. Και εντάξει, την αποθέωση από τους απεσταλμένους των ΜΜΕ στην προετοιμασία την έχουμε συνηθίσει. Εδώ αποθεώνεται ο Άρης που πάλι θα βολοδέρνει κάτω από τη δεκάδα, ο ΠΑΟΚ θα μας ενοχλήσει; Αυτό που δεν συνηθίζεται είναι να ανεβαίνει εντυπωσιακά ο πήχης από παίκτες και προπονητή, δίχως να παρουσιάζονται τα εχέγγυα για κάτι τέτοιο.

Ας μιλήσουν οι πρωταγωνιστές. Λίνο, ετών 36, από τους πιο έμπειρους. Ξέρω ότι κάθε χρόνο ξεκινάει η χρονιά και μιλάμε για τίτλο, φέτος όμως η ομάδα έτσι όπως οργανώνεται μοιάζει πιο ικανή από ποτέ να καταφέρει κάτι τέτοιο. Ο κ.Σαββίδης έχει προσθέσει ό,τι έλειπε και δείχνει παθιασμένος με την ομάδα». Λόρενς, παίκτης με διεθνείς εμπειρίες αλλά και την περσινή από το ελληνικό πρωτάθλημα, απαντώντας σε ερώτηση εάν ο ΠΑΟΚ μπορεί να κερδίσει φέτος τον τίτλο: Έχουν έρθει πολλοί καλοί παίκτες στην ομάδα, διαθέτουμε πιστεύω μία πιο δυνατή ομάδα σε σχέση με πέρυσι. Σκέφτομαι πως το να περιμένουμε ότι θα κερδίσουμε κάτι φέτος, είναι ρεαλιστικό». Ο Χουμπ Στέφενς μπορεί να μην μίλησε για κατάκτηση τίτλου, αλλά αναφέρθηκε σε κάτι που ίσως είναι ακόμα πιο δύσκολο να συμβεί. «Με τον Νέσιντ και έναν ακόμη παίκτη, θεωρώ ότι κάνουμε μία μεγάλη ομάδα», είπε.

Κάπου εκεί που έχεις ρίξει τρεις φορές νερό στο πρόσωπό σου για να διαπιστώσεις ότι δεν κοιμάσαι όρθιος, κάπου εκεί που έχεις αρχίσει να παίρνεις τηλέφωνα για να ρωτήσεις γνώμες για ψυχιάτρους, έρχονται τα παρακάτω λόγια για να αισθανθείς την ικανοποίηση ότι εσύ καλά είσαι, οι άλλοι έχουν κάτι ζόρια: «Ο Παναθηναϊκός δεν είναι πλέον αυτός που ήταν και ο ΠΑΟΚ είναι πιο δυνατός. Ήταν κάποτε Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός, τώρα είναι Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ. Η δεύτερη δύναμη στην Ελλάδα είναι ο ΠΑΟΚ κι αυτό είναι ξεκάθαρο». Ο Κώστας Κατσουράνης ξεχωρίζει. Εντός και εκτός γηπέδου. Γιατί δεν πουλάει ποτέ κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι και από τη ρεαλιστική -σε σημείο Σκανδιναβού -προσέγγισή του. Και άσε τους άλλους να πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Διότι ο ΠΑΟΚ πέρυσι έχασε περίπατο τον τίτλο, μένοντας μίλια πίσω από τον Ολυμπιακό. Επίσης έδωσε μάχη για να πάρει τη δεύτερη θέση και τα κατάφερε στις… καθυστερήσεις των καθυστερήσεων. Έκανε τόσα πολλά o ΠΑΟΚ για να φτάσει σε σημείο να «χτυπήσει» στα ίσα τον Ολυμπιακό; Ξεκάθαρα όχι. Πύκνωσε το ρόστερ του με λύσεις στα μπακ (Σπυρόπουλος, Σκόνδρας) και στα χαφ (Λούκας, Τζιόλης) αλλά το ζήτημα είναι ότι δεν βελτιώθηκε εκεί που πέρυσι «πονούσε». Πρώτον, αμυντικά. Θα γυρίσει πίσω μάλλον μόνιμα ο Κατσουράνης αλλά δίπλα του δεν υπάρχει στόπερ εμπιστοσύνης. Επιπλέον η ανασταλτική λειτουργία παραμένει προβληματική. Ο Κάτσε θα τρέχει πάλι για δύο, ειδικά από τη στιγμή που επέστρεψε στην ομάδα το τοτέμ Πάμπλο Γκαρσία, ένας ηγέτης μεν, στην ποδοσφαιρική του δύση δε. Και βέβαια θα πρέπει να βρει γκολ από τα χαφ του γιατί πέρυσι πήρε ελάχιστα (κυρίως από Λόρενς, Κατσουράνη). Υπάρχει παίκτης που θα κάνει τη διαφορά; Ίσως ο Λούκας, αλλά θα φανεί.

Λόγοι για να αισιοδοξεί ο ΠΑΟΚ; Ο προπονητής του. Μόνος του όμως δεν μπορεί να τον οδηγήσει στον τίτλο. Καλός, χρυσός και άγιος (λέμε τώρα…) ο Ιβάν Σαββίδης όμως ούτε μεταγραφές αεροδρομίου -όπως λένε- έχει κάνει, ούτε καμια ιδιαίτερη κίνηση προάσπισης των συμφερόντων του Δικεφάλου στο βυθό του ποδοσφαίρου μας διακρίνω. Και ειλικρινά δεν βλέπω πως ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να πλησιάσει τον Ολυμπιακό τερματίζοντας στο πρωτάθλημα με μονοψήφια διαφορά βαθμών.

Be Sociable, Share!