Τα μεταξωτά βρακιά και η τέχνη του αυτογκόλ

Silk-lingerieΟι λίγες ημέρες ανάσας δεν άλλαξαν κάτι δραματικά στο αθλητικό τοπίο. Θα τα πούμε σιγά- σιγά για όλους. Έτσι σαν ανασκόπηση. Ας ξεκινήσουμε από τον Παναθηναϊκό. Εκεί όπου υπάρχουν λίγα να αισιοδοξεί ο φίλαθλος του Παναθηναϊκού και πολλά να παραμένει σε προβληματισμό.

Στα αισιόδοξα η ποδοσφαιρική προσπάθεια που συνεχίζουν οι Αναστασίου – Νταμπίζας. Μένουν στο πλάνο και παλεύουν με όλες τις δυσκολίες που φέρνει η οικονομική στενότητα. Τι να κάνουν οι άνθρωποι; Πορεύονται με όσα -δεν- έχουν. Παρά ταύτα ετοιμάζονται υπογραφές με τον Φάλκενμπουργκ, παίκτη που το παρελθόν του μαρτυράει καλά πράγματα, αναμένεται με αισιοδοξία η απάντηση του Καραγκούνη και γίνεται προσπάθεια για άλλους παίκτες.

Από την άλλη βέβαια θαύματα δεν γίνονται. Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε προετοιμασία η οποία ομοιάζει με προετοιμασία της ομάδας Νέων περισσότερο! Τι να κάνει ο Αναστασίου δηλαδή; Ποια ομάδα να χτίσει; Προσπαθεί ενάμισι μήνα να φέρει τον Μπεργκ. Με τα χίλια ζόρια τον έπεισε. Αλλά τα λεφτά είναι πολύ λίγα σε σχέση με το περσινό του συμβόλαιο. Και τώρα ο Σουηδός ψάχνει μέρος των… διαφυγόντων κερδών από το Αμβούργο. Και αν δεν τα βρει; Φτού και από την αρχή. Με τον Μόρα το πάλευε καμιά 40αρια μέρες ο Νταμπίζας. Αλλά πού να φτάσει τα 300.000 ευρώ που ήθελε ο Λαρισαίος στόπερ κάνοντας… σκόντο μάλιστα συγκριτικά με το συμβόλαιό του στη Βερόνα, ομάδα β’ κατηγορίας της Ιταλίας; Τα ίδια με τον Ντελαπλάς. Μόλις έφτασε η κουβέντα στο οικονομικό διαπιστώθηκε χαώδης διαφορά.

Κοινώς υπάρχει καθυστέρηση. Σημαντική. Αλλά και αναμενόμενη. Ο Αναστασίου αποφάσισε να αλλάξει πάνω από το μισό ρόστερ. Σε χαλεπούς καιρούς. Ο λαός λέει για τα μεταξωτά βρακιά. Θεωρώ ποδοσφαιρικά τα κριτήρια της σκέψης του Αναστασίου, όμως εμπεριέχει και μεγάλη δόση ρίσκου να καθυστερήσουν τόσο οι μεταγραφές που στο τέλος η ομάδα θα βρεθεί να «χτίζεται» μέσα στην αγωνιστική περίοδο.

Για τα υπόλοιπα, δεν θα γράψω τώρα πολλά. Γιατί κανονικά πρέπει να γίνει αφιέρωμα για τα «θα» της διοίκησης που δεν έγιναν ποτέ. Αλλά ας περιμένουμε λίγο μήπως και βελτιωθεί η κατάσταση (ή απλά μαζευτούν και άλλες ανεκπλήρωτες υποσχέσεις). Ας γραφτεί μόνο αυτό. Ο Γιάννης Αλαφούζος το δήλωσε και το ξαναδήλωσε ότι έκανε λάθη. Δεν αρκεί. Τα λάθη του συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό. Συμφωνώ, λάθη δεν κάνουν μόνο οι νεκροί. Συμφωνώ, ο Αλαφούζος είναι εδώ ενώ όλοι οι άλλοι… εξαφανιζόλ. Μην γράφουμε, όμως, συνεχώς τα ίδια. Ουδείς πίεσε τον Αλαφούζο πέρυσι να βγει μπροστά ή να μπει πρόεδρος ή να πάρει πάνω του την ομάδα. Δική του απόφαση. Παίρνει τα «μπράβο», εισπράττει και τις κριτικές. Αδυνατώ πια να κατανοήσω τι νόημα έχει μια εφήμερη υπόσχεση του στυλ «άμεσα προσφεύγουμε στο CAS» ή «μπαίνουμε στο «Απήλιον» την 1η Ιουλίου». Πρόκειται για αυτογκόλ που βάζει ο ίδιος ο Αλαφούζος. Και απ’ όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω, δεν ακούει κανέναν από τους συνεργάτες του που προσπαθούν αρκετές φορές να τον… μαζέψουν.

Εδώ θα ‘μαστε -πλέον- να τα γράφουμε. Ευχαριστώ ειλικρινά όσους μου έστειλαν μήνυμα ανησυχίας για την πολυήμερη απουσία του Matigarrida. Κάτι έχει μείνει τελικά στο βυθό!

Be Sociable, Share!