Επιτέλους ποδοσφαιρική σκέψη

Το πιο αισιόδοξο μήνυμα για τον Παναθηναϊκό αναφορικά με το αγωνιστικό του σκέλος είναι η ποδοσφαιρική σκέψη που υπάρχει πλέον. Δεν είναι μόνο ο Γιάννης Αναστασίου, ο Νίκος Νταμπίζας και -αρκετά πιο πίσω σε τέτοιου είδους αποφάσεις – ο Δημήτρης Σαραβάκος. Είναι ότι επιτέλους ο Παναθηναϊκός αξιοποιεί ότι σημαντικότερο έχει στις τάξεις του εδώ και χρόνια σε ποδοσφαιρική σκέψη. Τον Γιάννη Σαμαρά κατά πρώτο λόγο και τον Γρηγόρη Παπαβασιλείου δευτερευόντως.

Ο μεν Σαμαράς ξέρει άριστη την ολλανδική αγορά και έχει πολύ καλές επαφές οδηγώντας εκ του ασφαλούς τους Αναστασίου – Νταμπίζα στην πρόοδο των διαπραγματεύσεων. Ο δε Παπαβασιλείου λέει τη γνώμη του -για τους εντός συνόρων στόχους- και αξιοποιεί τις επαφές του. Να για παράδειγμα στην περίπτωση του Τσέχου Τόμας Μπόρεκ ο Παπαβασιλείου επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Ζντένεκ Σκάζνι που προπονεί την Τέπλιτσε για να πάρει πληροφορίες.

Δεν ξέρω εάν οι Πράσινοι θα καταφέρουν να πάρουν τις υπογραφές των Μπαϊράμι, Μπεργκ, Φάλκενμπουργκ, Μπόρεκ. Κατανοώ, όμως, ότι είχε καιρό ο Παναθηναϊκός να κινηθεί σε σωστά λημέρια. Και απ’ όσο αποδεικνύεται ναι τα λίγα έως ελάχιστα χρήματα δυσκολεύουν τις προσπάθειες αλλά εάν κινηθείς επαγγελματικά και κυρίως ποδοσφαιρικά, μπορεί να προκύψει καλό αποτέλεσμα. Θα πει κανείς «ακόμα δεν τον είδαμε Γιάννη τον βαφτίσαμε». Σωστό. Μόνο που εάν ψάξεις λίγο το παρελθόν των κυρίων που ενδιαφέρουν τον Παναθηναϊκό, θα διαπιστώσεις ότι είναι κανονικοί παίκτες, μερικοί εκ των οποίων εύκολα χαρακτηρίζονται κελεπούρια για το Τριφύλλι του 2013. Δεν είναι ούτε ανύπαρκτοι σκόρερ (Φορναρόλι), ούτε στόπερ σε slow motion (Βελάσκες), ούτε πρώην παίκτες (Κάιπερ), ούτε λαχεία (Καζιγιάμα).

Θα ‘ναι κρίμα πραγματικά να μην καταφέρει η διοίκηση το ελάχιστο: την εξασφάλιση αδειοδότησης.

Be Sociable, Share!