Εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση εδώ

Χωμένος ανάμεσα σε δεκάδες ραντεβού, έγγραφα επί εγγράφων και απανωτά τηλεφωνήματα, κάποια στιγμή κάπως θα ενημερώθηκε για τη βραδινή ανακοίνωση του «Ενιαίου Φορέα». Κάπως άβολα φαντάζομαι θα αισθάνθηκε. Ίσως γιατί θα κατανόησε ότι πλέον ο κλοιός σφίγγει. Σφίγγει υπό την έννοια των ενεργειών. Υπό αυτό το πρίσμα θαρρώ πως η ανακοίνωση των οργανωμένων είναι right to the point (όπως λένε και οι απόφοιτοι του Κολλεγίου Αθηνών – όχι εγώ από το Γενικό Λύκειο Χίου αποφοίτησα!). Διότι, όπως «φωνάζει» τούτη δω η γωνιά του κυβερνοχώρου εδώ και μήνες, ο Ανδρέας Βγενόπουλος – ο περί ου ο λόγος- οφείλει να μιλήσει. Και μετά, εφόσον τα πράγματα πάρουν την τροπή που ζητάει εδώ και χρόνια, οφείλει να προχωρήσει σε πράξεις.

Σωστή η ανακοίνωση του «Φορέα». Βέβαια δίνει άλλοθι στον Γιάννη Αλαφούζο να μην υπογράψει κανένα λευκό χαρτί για τη ΓΗΠΕΛ, όπως ο ίδιος είπε στην κουβέντα του με τους οργανωμένους στο ιντερνετικό ραδιόφωνο της «Θύρας 13». Αλλά, ας πούμε ότι αυτό είναι το έλασσον. Διότι το μείζον είναι ότι για πρώτη φορά καλούνται ονομαστικά όλοι να συνδράμουν οικονομικά. Ίσως μάλιστα επιλέχθηκε τούτη η στιγμή γιατί είναι σε κίνδυνο η αδειοδότηση. Ένα θέμα, ασφαλώς, το οποίο χειρίστηκε η διοίκηση που αποτελείται πλέον αποκλειστικά από μέλη της «Συμμαχίας».

Ως παρένθεση θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο κόσμος έχει κάθε δικαίωμα να απαιτεί από όλους τους μετόχους να βάζουν χρήματα. Ο Αλαφούζος πάλι δεν θα το έλεγα. Διότι μόνος του από πέρυσι προέβη σε μανιφέστο κατά της πολυμετοχικότητας και μέχρι και σήμερα σε κάθε περίσταση αναφέρεται στη μοναδική υγιή και βιώσιμη επιλογή, αυτή της λαϊκής βάσης. Και όπως έχει αναφερθεί ξανά στο matigarrida, δεν γίνεται από τη μία να μαστιγώνεις την πολυμετοχικότητα, να ασκείς διοίκηση δίχως να λαμβάνεις υπόψη σου τις απόψεις τους και από την άλλη να προσφέρεις καρότο στην πολυμετοχικότητα για να βάλουν χρήματα οι άλλοι από τη στιγμή που η λαϊκή βάση αδυνατεί να σηκώσει το βάρος.

Πίσω στην ανακοίνωση. Αποτελεί κυρίως -όχι καμπανάκι αλλά – καμπαναριό ολόκληρο προς τον Βγενόπουλο με σαφή μηνύματα: πρώτον σύνταξε το έγγραφο που πρέπει να υπογράψει ο Αλαφούζος για τις ευθύνες που μπορεί να απορρέουν από τη ΓΗΠΕΛ και δεύτερον βάλε τα χρήματα (15 εκατ. ευρώ) που είχες υποσχεθεί ότι θα βάλεις εάν φύγει από τη μέση η ΓΗΠΕΛ (προ 14μηνου). Εννοείται κάπου στη μέση ότι καλούν και τον Αλαφούζο να υπογράψει το έγγραφο.

Οι επιλογές του Βγενόπουλου; Η λογική επιτάσσει να δράσει. Να μιλήσει και να απαντήσει σε όλα, να βγάλει μια κατατοπιστική ανακοίνωση και βέβαια εν τέλει να επικοινωνήσει με τον Αλαφούζο για να του επιδώσει το έγγραφο και έπειτα να βάλει -μόνος ή με ομάδα επιχειρηματιών- τα χρήματα και να κάνει πια το κουμάντο. Η λογική. Υπάρχουν και άλλοι δρόμοι. Ένας είναι ο εσωστρεφής. Να επιλέξει δηλαδή να μην πει κουβέντα. Ενας άλλος είναι αυτός της απόλυτης ήττας. Να πει «δεν θέλω -ή δεν μπορώ- να βάλω 15 εκατ. ευρώ». Ένας τρίτος ο εγωκεντρικός. Να διαρρεύσει ή να ανακοινώσει ότι «ο κ. Αλαφούζος ξέρει τι θέλω από αυτόν και τι ευθύνες πρέπει να αναλάβει είτε αυτός είτε ο κ. Βαρδινογιάννης».

Η υπόθεση εξελίσσεται σε μονόδρομο. Όπερ σημαίνει ότι μόνο η πρώτη επιλογή δεν θα έχει κόστος για τον Βγενόπουλο. Οι άλλοι δύο δρόμοι τον οδηγούν κατ’ ουσία στην έξοδο, τον θέτουν εκτός Παναθηναϊκού. Η εμπειρία της τελευταίας πενταετίας δείχνει ότι ο Βγενόπουλος συνηθίζει να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα, μισεί τις εκβιαστικές προτροπές, αντιδρά όταν νιώθει ότι πιέζεται ή αδικείται. Δεν θα έβαζα το μηνιάτικό μου υπέρ του ότι ό Βγενόπουλος θα προχωρήσει στην επιλογή που θα ήθελαν όλοι οι υγιείς Παναθηναϊκοί, δηλαδή του πρώτου δρόμου.

Αλλά πια φτάσαμε σε ένα σημείο που έπρεπε να είχαμε φτάσει πολύ νωρίτερα. Πλέον ο κόσμος δεν μπορεί να συγχωρέσει, να βάλει στην άκρη, να κρύψει κάτω από το χαλί, οποιαδήποτε ατολμία. Είτε από τον Βγενόπουλο, είτε από τον Αλαφούζο. Δεν υπάρχει πια το περιθώριο για να ξημερώσει άλλη μια μέρα με τους μετόχους του Παναθηναϊκού να βρίσκονται μόνιμα στον παράδεισο της συνείδησης των οπαδών της ομάδας δίχως να πράττουν τα αυτονόητα. Ο κόσμος θέλει αλήθειες. Όπως λέει ο στίχος του τραγουδιού και σύνθημα των οπαδών του Τριφυλλιού «εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση εδώ».

Be Sociable, Share!