Ο θρόνος και η βολική κόντρα

Το πρώτο άρθρο που αφορούσε τη Γενική Συνέλευση κινήθηκε σε πιο παρασκηνιακό τέμπο. Κυρίως γιατί περίμενα να δω πώς θα αντιμετωπιστούν όσα ειπώθηκαν στη Γ.Σ. Θαρρώ ότι πολύς κόσμος έπεσε στην παγίδα να ασχοληθεί με τον Νίκο Νταμπίζα, τις αντιδράσεις των μικρομετόχων, την υπεράσπιση Αλαφούζου ακόμα και για τη δήλωση του Νταμπίζα «είμαι αντιπαναθηναϊκός» που είχε κάνει πριν από καμιά 20αριά χρόνια περίπου και βέβαια την αποκάλυψη του προέδρου της ΠΑΕ ότι «ο Καραγκούνης μου πρότεινε τον Νταμπίζα ως ηθικό στοιχείο». Ας δούμε πόσα σημαντικά έγιναν γνωστά στη Γ.Σ. και γιατί η ιστορία με τον Νταμπίζα θυμίζει τις ιστορίες με τους… μπαχαλάκηδες στις πορείες.

Δεν στάθηκε κανείς στο γεγονός ότι για πρώτη φορά ο Γιάννης Αλαφούζος περνάει τη νοοτροπία «εγώ πληρώνω, εγώ κάνω κουμάντο». Εκτός και αν εσείς δίνετε άλλη ερμηνεία στις φράσεις δια στόματος του προέδρου της ΠΑΕ «οι οπαδοί του Παναθηναϊκού δεν βοήθησαν να βάλουν χρήματα ενώ κάποιοι μαζέψαμε 4 εκατ. ευρώ χωρίς να έχουμε μετοχές. Δεν μπορεί ο λαός να απαιτεί τα πάντα χωρίς να εισφέρει». Κοινώς «δώστε χρήματα ή καθίστε αναπαυτικά στις θέσεις σας και παρακολουθείστε». Μπορεί να έχω σοβαρές διαφωνίες ως προς την προσέγγιση του Αλαφούζου -γιατί δεν φταίει ο κόσμος που δεν πίστεψε στο εγχείρημά του αλλά ο ίδιος πρώτα και πάνω απ’ όλους- αλλά στην πραγματικότητα όλοι οι φίλοι του Παναθηναϊκού έχουν βάλει έως τώρα κάτι παραπάνω από 1 εκατ. ευρώ στη λαϊκή βάση και κατ’ επέκταση στην ΠΑΕ ενώ ο Αλαφούζος μόνος του κοντά στα 3 εκατ. ευρώ. Εκτός και αν υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν τα περιτυλίγματα «μια ομάδα επιχειρηματιών έβαλε τόσα». Καμία ομάδα επιχειρηματιών δεν έβαλε εκατομμύρια, εκτός και αν ο όμιλος Αλαφούζου θεωρείται ως ομάδα. Είτε τα έβαλε από την τσέπη του είτε από δάνειο, τα έβαλε. Πέρασε, λοιπόν, αεράτα η πρώτη απόδειξη ότι δεν υφίσταται κατ’ ουσία λαϊκή βάση αλλά ενός ανδρός αρχή.

Έχουμε και άλλη απόδειξη. Και αυτή σημερινή. Ουδείς εκ των μετόχων εκπροσωπείται πια στο διοικητικό συμβούλιο. Και με την αλλαγή καταστατικού που γίνεται τριετής η θητεία του Δ.Σ. αντί για μονοετής, καταλαβαίνετε ότι τα άτομα που μπήκαν σήμερα δεν θα βγουν παρά μόνο εάν το θέλουν. Και ποιοι μπήκαν; Από τα 11 τακτικά μέλη είναι οκτώ συνεργάτες του Αλαφούζου (Παναγόπουλος, Παναγιωτίδης, Λουκάκος, Παπαδόπουλος, Σωπήλης, Κωνσταντίνου, Ηρειώτης, Γούναρης), ο εκπρόσωπος του Ενιαίου Φορέα (Καρανάσος), ο εκπρόσωπος του Ερασιτέχνη (Μακρόπουλος) και φυσικά ο ίδιος ο πρόεδρος της ΠΑΕ. Κοινώς ό,τι κριτική γίνει από τον εκπρόσωπο των οργανωμένων. Και επίσης καταργείται η ανάγκη ενισχυμένης πλειοψηφίας για τη λήψη αποφάσεων. Αρκεί η απλή πλειοψηφία του 50,01%, άρα των 6 μελών από τα 11. Καμία πιθανότητα αποτυχίας! Άρα η πολυμετοχικότητα έλαβε τέλος ουσιαστικά πια αφού οι μέτοχοι δεν θέλουν πια εκπροσώπηση στο Δ.Σ., όπερ σημαίνει δεν τους απασχολεί να έχουν «φωνή» και να παίρνουν θέση για τα τεκταινόμενα. Τώρα εάν αυτό σημαίνει ότι ο Ανδρέας Βγενόπουλος -ο μοναδικός που υπάρχει πιθανότητα να βάλει χρήματα στην Α.Μ.Κ.- δεν θα συμμετάσχει εν τέλει οικονομικά και θα μπει στην ίδια γραμμή με τους λοιπούς οικονομικά αμέτοχους εδώ και χρόνια, θα το μάθουμε εντός των επόμενων ημερών. Η δεύτερη εποχή της πολυμετοχικότητας, από το τέλος Δεκεμβρίου του 2010 έως και σήμερα, έλαβε τέλος.

Αν συνδυάσουμε την πρώτη με τη δεύτερη απόδειξη προκύπτει ότι ο Παναθηναϊκός σιγά – σιγά επιστρέφει στη λογική της προ πολυμετοχικότητας εποχή. Ένας άνθρωπος βάζει τα λεφτά και παίρνει τις αποφάσεις. Όταν μάλιστα θα γίνουν και τα μπρος – πίσω στην τιμή της μετοχής, το reverse split που είχε αναλύσει το matigarrida εδώ , τότε θα έχει ολοκληρωθεί το παζλ και στο ιδιόμορφο Game of Thrones του Παναθηναϊκού, ο θρόνος θα είναι δικός του. Όσοι έχουν διαφωνίες ας τις κρατήσουν, να το εξετάσουμε εκ νέου σε μερικούς μήνες.

Με άνεση προχώρησαν αυτά σήμερα. Αναίμακτα πέρασε και το τέλος της Διπλής Ανάπλασης. Ποιος άλλωστε εντός ή εκτός της αιθούσης έδωσε βάση στα λόγια του Αλαφούζου; «Ο Παναθηναϊκός είχε πάντα μία σταθερά. Το γήπεδο της Λεωφόρου. Εμείς λέμε ότι ο χώρος μας ανήκει. Ανήκει στον Ερασιτέχνη. Δεν έχουμε μπορέσει να το κατοχυρώσουμε και νομικά αλλά κανείς δεν αρνείται ότι ανήκει και έχει παραχωρηθεί στον Παναθηναϊκό. Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο δεχθήκαμε να εγκαταλείψουμε ένα υπαρκτό γήπεδο για ένα οικόπεδο. Βεβαίως ο Παναθηναϊκός χρειάζεται ένα νέο γήπεδο. Εάν μπορέσουμε να βρούμε τον τρόπο και να μας χτίσουν ένα γήπεδο, να μας χαριστεί όπως έγινε με τον Ολυμπιακό, δεν θα πούμε βεβαίως όχι. Αλλά δεν βλέπω να πάμε και να βάλουμε εμείς χρήματα διότι δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα. Προσωπικά θα ήθελα να μεγαλώσει η Λεωφόρος και να μείνουμε εκεί».

Έκπληκτος τα άκουγα στην αίθουσα και ακόμα πιο έκπληκτος δεν άκουσα κανέναν μικρομέτοχο να ρωτάει τον Αλαφούζο βασικά πράγματα. Εάν δεν έγινε κατανοητό, ο Αλαφούζος αφού κατηγόρησε τον Βαρδινογιάννη για το πρότζεκτ του Βοτανικού, αποφάσισε ότι γήπεδο δεν μπορεί να φτιάξει ο Παναθηναϊκός τώρα πια διότι απλούστατα δεν έχει χρήματα. Μήνες τώρα διάφοροι αυλοκόλακες του Βαρδινογιάννη προσπαθούσαν να παραπλανήσουν τον κόσμο λέγοντας διάφορα για τη σιγουριά της Λεωφόρου και το πόσο «καθαρό» είναι το πλάνο στο Βοτανικό που βολεύει να φτιαχτεί γήπεδο. Ήρθε σήμερα ο Αλαφούζος και είπε πρακτικά αυτό που «φώναζαν» μήνες κάποιοι λίγοι, όπως και το matigarrida: λεφτά δεν υπάρχουν, άρα πλέον για τι γήπεδο να μιλάμε. Το τεράστιο ζήτημα είναι πως για πολλοστή φορά ο Αλαφούζος δεν διευκρίνισε τι θα γίνει με τη Λεωφόρο μετά το πέρας της πενταετίας που έδωσε προθεσμία το ΣτΕ για την ισχύ του Προεδρικού Διατάγματος. Και δεν το διευκρίνισε γιατί κανείς μικρομέτοχος δεν είχε την προσοχή του εκεί. Όλοι σκέφτονταν τον Νταμπίζα (άντε και λίγο τον Αναστασίου).

Όπως δεν είχαν το μυαλό τους εκεί όταν ο Αλαφούζος ξέκοβε ότι η λογοδοσία της ΓΗΠΕΛ δεν θα γίνει όσο αποφασίζει αυτός διότι δημιουργεί εσωστρέφεια. Αν άκουγαν όσα έλεγε ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού θα παρατηρούσαν ότι λίγα λεπτά πριν είχε πει, όπως προαναφέρθηκε, ότι «δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο δεχθήκαμε να εγκαταλείψουμε ένα υπαρκτό γήπεδο για ένα οικόπεδο». Ο ίδιος έκανε κριτική στο πλάνο Βαρδινογιάννη για τη Διπλή Ανάπλαση. Και όμως παρότι αδυνατεί να το καταλάβει και ασκεί κριτική, δεν θέλει να ακούσει εξηγήσεις από τους υπευθύνους.

Επίσης ο πρόεδρος της ΠΑΕ ανακοίνωσε το δεύτερο μνημόνιο που έρχεται ακόμα πιο σκληρό με περικοπές που ρίχνουν το μπάτζετ στο 1/3 του φετινού. Και φυσικά αφού κανείς δεν τον ρώτησε, απέφυγε επιμελώς να πει ποιον αγωνιστικό στόχο έχει για τη νέα σεζόν ο Παναθηναϊκός. Μήπως αυτό που είχε πει ο Χρήστος Παναγόπουλος στο Δ.Σ. της «Συμμαχίας» δηλαδή να καταφέρει να βγει η ομάδα τουλάχιστον 5η για να βγει Ευρώπη;

Ασφαλώς κανείς δεν μπήκε στον κόπο να ρωτήσει την κ. Αθηνά Μπαλωμένου που ανακοίνωσε ότι το έκτο θέμα της ημερήσιας διάταξης της Γ.Σ., το ομολογιακό δάνειο, δεν θα συζητηθεί γιατί δεν έγινε εισήγηση από το Δ.Σ. όπως θα έπρεπε: «Μα κυρία Μπαλωμένου και τότε γιατί μπήκε ως θέμα στην ημερήσια διάταξη, αφού έτσι και αλλιώς δεν ακολούθησε κάποια συνεδρίαση του Δ.Σ. που θα μπορούσε να κάνει την εισήγηση;». Αλλά μπροστά στα υπόλοιπα αυτό είναι… πυρηνική φυσική!

Αλλά είπαμε πάνω απ’ όλα ο Νταμπίζας και ο Αναστασίου. Τώρα ανακαλύφθηκε η Αμερική ότι τον Νταμπίζα τον πρότεινε ο Καραγκούνης; Γράφτηκε σε εφημερίδες πριν δέκα μέρες. Άλλο ότι ο Αλαφούζος «έκαψε» τον Καραγκούνη με την επιλογή του να το δημοσιοποιήσει. Τώρα έγινε κατανοητό ότι ο Αναστασίου είναι ζαριά; Αυτά όλα, όμως, είναι πολύ βολικά για να περνούν τα υπόλοιπα σε δεύτερη και τρίτη μοίρα. Όχι ότι αυτό δεν είναι σημαντικό. Αλλά δεν γίναμε σοφότεροι σήμερα γι’ αυτά.Το… πουλάκι πέταξε προ ημερών όταν λαμβάνονταν οι σχετικές αποφάσεις.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά μου έρχεται στο μυαλό εκείνο που είχε πει ο Τεν Κάτε. United we stand, divided we fall (ενωμένοι μένουμε όρθιοι, διχασμένοι πέφτουμε). Και αναρωτιέμαι εάν έχει κάποια σχέση όλο αυτό με μια παλιά θεσπέσια στρατηγική διοίκησης του Παναθηναϊκού που είχε ως βάση της το «διαίρει και βασίλευε».

Be Sociable, Share!