Ο σεμνός παλαιστής βρήκε ξανά χαμόγελο

Εικόνα πρώτη: μπαίνει στο γήπεδο, χαμογελάει στην κάμερα και γυρίζει πλάτη στο φακό δείχνοντας τη φανέλα με το όνομά του. Εικόνα δεύτερη: γονατίζει στην κάμερα που στηρίζεται στο χορτάρι και της κλείνει το μάτι. Τα πρωτοποριακά βιντεάκια από τις προπονήσεις που «ανεβάζει» στο επίσημο σάιτ του ο ΠΑΟΚ, αποκάλυψαν κάτι που προξενεί σίγουρα αίσθηση σε πολύ κόσμο: ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης, ο περί ου ο λόγος, είναι πια χαρούμενος, περνάει καλά και το δείχνει. Ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για ένα face value (το 55ο εάν έχω μετρήσει σωστά!) ενός ποδοσφαιριστή ο οποίος αποτελεί προσωποποίηση του τίτλου της κατηγορίας όπως έχει ονομαστεί εδώ στο matigarrida η κάθε λογής προσωπογραφία.

Πάνε σχεδόν 20 χρόνια από τότε που… έμπλεξε με τον αθλητισμό. Μπορεί να είχε μερικά μετάλλια παραπάνω, ίσως -πού ξέρει κανείς;- και κανένα Ολυμπιακό μετάλλιο. Στην πάλη! Ο παλαιστής Σαλπιγγίδης ξεκίνησε με άλλο προσανατολισμό στον αθλητισμό. Το… πάλεψε μέχρι που άρχισε να ζηλεύει τους φίλους και συμμαθητές του, οι οποίοι κλώτσαγαν μια μπάλα. Είχε και κορώνα στο κεφάλι του τον πατέρα του, ποδοσφαιριστή στα μικράτα του, οπότε έστριψε δια του αρραβώνος. Κάπου εκεί, στην εφηβεία του, άρχισε η νέα καριέρα, αυτή του ποδοσφαιριστή. Το κορμί του παλαιστή το χρησιμοποίησε υπέρ του. Κράτησε το πείσμα, τη δύναμη, τον καλώς εννοούμενο τσαμπουκά και πάνω απ’ όλα το πνεύμα του «ευ αγωνίζεσθαι». Δούλεψε πολύ την ταχύτητα και την τεχνική. Για να «λυθεί» το σώμα, να… ξεχάσει το κορμί τα «βαριά» στοιχεία της πάλης.

Ο ΠΑΟΚ ήρθε νωρίς στη ζωή του. Σε χρόνια περίεργα, δύσκολα. Τον κοντό πιτσιρικά με τη δυσεύρετη δύναμη τον έστειλαν από την Τούμπα να κάνει το αγροτικό του. Πρώτη χρονιά στη Λάρισα, στην ΑΕΛ της Γ’ Εθνικής. Δεύτερη χρονιά στην Καβάλα. Τον πήρε εκεί ο Κώστας Ιωσηφίδης, ο νυν γενικός αρχηγός του ΠΑΟΚ. Ο Ιωσηφίδης είχε μάθει γι’ αυτόν, όντας μόνιμα εντός εκτός και επί τα αυτά της οικογένειας του ΠΑΟΚ. Τον στήριξε και ουσιαστικά χάρη στην επιμονή του Ιωσηφίδη, ο Σαλπιγγίδης επέστρεψε στην Τούμπα, έχοντας πρώτα πετύχει 20 γκολ σε μια σεζόν στη Γ’ Εθνική. Μέχρι να γίνει αυτό ο Ιωσηφίδης έβαζε και από την τσέπη του λεφτά για να πληρώνει τις βενζίνες των νεαρών ποδοσφαιριστών, οι οποίοι δεν έπαιρναν δεκάρα τσακιστή από την υπό διάλυση ομάδα της Μακεδονίας, ώστε να τους έχει στις προπονήσεις. Ο «Σάλπι» δεν το ξέχασε ποτέ.

Στα 21 του ο Σαλπιγγίδης ξαναπάτησε Τούμπα. Η πρώτη σεζόν ήταν αναγνωριστική. Έπαιξε στα μισά παιχνίδια και έδειξε σε όλους ότι έχει τις ικανότητες και το ταλέντο να σταθεί στην ενδεκάδα. Ο Άγγελος Αναστασιάδης τον πίστεψε πολύ και τον έχρισε βασικό, προσφέροντας υπηρεσίες σε όλο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η οξυδέρκεια του Άγγελου διέκρινε στοιχεία στον «Σάλπι» που δεν τα έβλεπε αλλού. Και δικαιώθηκε. Ο Σαλπιγγίδης άρχισε να σκοράρει το ένα γκολ μετά το άλλο. Τέλος του 2003, αρχές του 2004, ο τότε νεαρός επιθετικός έμπαινε στις καρδιές των οπαδών του ΠΑΟΚ. Λογικό εάν σκεφτεί κανείς ότι σκόραρε επί του Άρη και επί του Ολυμπιακού «κολλητά». Εισιτήριο στον Παράδεισο της Τούμπας!

Ο Σαλπιγγίδης είχε γίνει πια ο βασικός επιθετικός και σκόρερ του ΠΑΟΚ. 16 γκολ τη μία σεζόν, 14 την άλλη, πολύ δυναμικό ξεκίνημα την περίοδο 2005-06 με αρκετά γκολ. Ώσπου φτάσαμε στις 15 Ιανουαρίου του 2006. Ο ΠΑΟΚ υποδέχεται την Ξάνθη και η Τούμπα «βράζει» κατά του ιδιοκτήτη της ομάδας, Γιάννη Γούμενου. Ο Σαλπιγγίδης σκοράρει το μοναδικό γκολ του αγώνα και πανηγυρίζει μπροστά στη θύρα 4 βάζοντας το δάχτυλο στο στόμα του καλώντας τους οπαδούς να σωπάσουν. Οι οπαδοί εξαγριώνονται. Θεωρούν ότι ο Σαλπιγγίδης «βάζει πλάτη» στον ιδιοκτήτη με τον οποίο είχαν ανοιχτή κόντρα. Ο αρχηγός και σύμβολο του ΠΑΟΚ, Θοδωρής Ζαγοράκης εκδίδει μέχρι και ανακοίνωση κάλυψης του «Σάλπι» αναφέροντας ότι ο συμπαίκτης του δεν πρέπει να γίνει εξιλαστήριο θύμα. Γίνεται, όμως. Ο ΠΑΟΚ χάνει στο Περιστέρι και οι οπαδοί του Δικεφάλου ειρωνεύονται τον Σαλπιγγίδη, ο οποίος σκοράρει με πέναλτι. Ο Δικέφαλος ηττάται και στο Αιγάλεω με τον Σαλπιγγίδη να αποδοκιμάζεται έντονα. Αρχή του τέλους.

Ο συνεσταλμένος και γενικώς χαμηλών τόνων επιθετικός έχει χάσει τη γη κάτω από τα πόδια του. Η Τούμπα γίνεται πια αφιλόξενος τόπος γι’ αυτόν. Ο Γούμενος χρωστάει σε όλο τον κόσμο. Η κατάσταση έχει κουράσει πια τον Σαλπιγγίδη. Το συζητάει με τους δικούς του και παίρνει τη μεγάλη απόφαση: κάνει προσφυγή για να μείνει ελεύθερος. Καταθέτει προσφυγή, κίνηση που λειτουργεί ως ηλεκτροσόκ για τους οπαδούς. Αρκετοί εξ αυτών δραστηριοποιούνται. Κάνουν μέχρι και συναυλία για να συγκεντρώσουν χρήματα και να τα δώσουν στον Σαλπιγγίδη για να αποσύρει την προσφυγή. Ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη, Θανάσης Κατσαρής δίνει στον παίκτη τα 2/3 των οφειλομένων του για να παραμείνει. Οι οπαδοί μέχρι και σήμερα ισχυρίζονται ότι το υπόλοιπο ποσό το έδωσαν οι ίδιοι στον «Σάλπι». Και με αυτά τα χρήματα, ο Σαλπιγγίδης αποσύρει την προσφυγή. Ο Γούμενος καταλαβαίνει ότι ήρθε η ώρα να τον πουλήσει. Οι οπαδοί καταλαβαίνουν ότι ο Έλληνας επιθετικός δεν μπορεί πια να μείνει στην Τούμπα και του ζητούν μια τελευταία χάρη: να μείνει στον ΠΑΟΚ μέχρι τον Ιανουάριο και μετά να φύγει σε ομάδα του εξωτερικού, γιατί δεν θέλουν να πάρει χρήματα μεταγραφής ο Γούμενος καθώς θεωρούν ότι δεν θα τα επενδύσει στον ΠΑΟΚ. Μάλιστα για να πιέσει τις καταστάσεις, ο τότε ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ πηγαίνει στην προπόνηση της ομάδας και ορθά – κοφτά ξεκαθαρίζει πως μόνο με πώληση του Σαλπιγγίδη θα πάρουν μέρος των οφειλομένων τους οι ποδοσφαιριστές, ειδάλλως θα μείνουν απλήρωτοι ένα χρόνο! Τις ίδιες ημέρες φημολογείται ότι ο Γούμενος έχει συμφωνήσει με τον Παναθηναϊκό έναντι 1,7 εκατ. ευρώ. Παρότι η Άιντραχτ Φρανκφούρτης έχει προσφέρει περισσότερα, ο Γούμενος έχει υποσχεθεί τον παίκτη στον Βαρδινογιάννη. Κάπως έτσι ο «Σάλπι» έρχεται προ τετελεσμένου. Ή πατάει πόδι και μένει στην Τούμπα μέχρι τον Ιανουάριο με κίνδυνο μαζικών προσφυγών από τους απλήρωτους παίκτες και τον ίδιο σε τρομερή πίεση ή ακολουθεί το δρόμο της φυγής. Επιλέγει το δεύτερο.

Τέλος Μαΐου του 2005 γυρίζει Ελλάδα με την αποστολή της Εθνικής από την Αυστραλία. Τον περιμένουν στο αεροδρόμιο καμιά 10αριά οπαδοί του ΠΑΟΚ για να τον «κλέψουν» από τα χέρια του Παναθηναϊκού αφού οι φήμες οργιάζουν. Ο τότε τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού, Σπύρος Λιβαθηνός έχει συνεννοηθεί με τον μάνατζερ του παίκτη και τον περιμένει από την πλαϊνή έξοδο του «Ελευθέριος Βενιζέλος»! Ο Σαλπιγγίδης υπογράφει στο Τριφύλλι και… ανακηρύσσεται σε persona non grata για τους οπαδούς.

Στον Παναθηναϊκό άπαντες τον περιέβαλαν με εμπιστοσύνη και σεβασμό: ό,τι αρμόζει σε ένα σπουδαίο ποδοσφαιριστή. Υπόδειγμα επαγγελματία, «φορτώνει» με γκολ τις αντίπαλες εστίες και σύντομα αναδεικνύεται σε νούμερο ένα σκόρερ των Πρασίνων. Το μίσος των οπαδών του ΠΑΟΚ μεγαλώνει όταν τον Σεπτέμβριο του 2006 στην πρώτη κόντρα του Σαλπιγγίδη απέναντι στην παλιά του ομάδα αναλαμβάνει την εκτέλεση ενός πέναλτι. Μπορεί να μην πανηγυρίζει το γκολ, όμως πολλοί τον κατηγορούν γιατί ανέλαβε αυτός την εκτέλεση. Όσο περνάει ο καιρός τόσο θα αποφεύγει τη Θεσσαλονίκη. Και αυτό γιατί σε κάθε δημόσια εμφάνισή του όλο και κάποιοι «θερμόαιμοι» θα σπεύσουν να τον προπηλακίσουν. Είναι κάτι που τον στεναχωρεί πολύ. Νιώθει σαν ξένος στο σπίτι του.

Ο Παναθηναϊκός, πάλι, είναι μια ήσυχη γωνιά γι’ αυτόν. «Δένεται» από την αρχή με τον Λουκά Βύντρα και τον Νίκο Σπυρόπουλο. Γίνονται παρεάκι με πολλές κοινές ώρες εκτός προπονήσεων. Σχέση που παραμένει το ίδιο «ζεστή» και σήμερα που η παρέα σκόρπισε σε Ισπανία, Ιταλία, Θεσσαλονίκη. Τα περασμένα Χριστούγεννα τα πέρασαν μαζί στη Θεσσαλονίκη, παρεΐστικα. Κράτησε και άλλα από τον Παναθηναϊκό. Όπως τον σεβασμό που έτυχε από όλους. Δύσκολα θα ξεχάσει τον κόσμο, δύσκολα θα ξεχάσει την προσπάθεια του Νικόλα Πατέρα να του ανανεώσει το συμβόλαιο απλώνοντάς του χαλί με χρήματα (4 εκατ. ευρώ για τριετές συμβόλαιο). Βέβαια δύσκολα θα ξεχάσει και τον Κώστα Αντωνίου, ο οποίος τον… βοήθησε με τη στάση του να πάρει μια ώρα αρχύτερα το δρόμο της επιστροφής στην Τούμπα. Ο «Σάλπι» ένιωσε προσβεβλημένος ακούγοντας τον τότε διευθυντή ποδοσφαίρου του Παναθηναϊκού να του λέει ούτε λίγο ούτε πολύ το φθινόπωρο του 2009 πως αν φύγει από τον Παναθηναϊκό θα καταστραφεί. Το στυλ «αυτά είναι και κανονικά θα έπρεπε να παρακαλάς», δεν θα μπορούσε να προκαλέσει θετικό συναίσθημα στον Σαλπιγγίδη. Ο Πατέρας μετά προσπάθησε με οικονομική υπέρβαση να σώσει την παρτίδα αλλά ο «Σάλπι» είχε ήδη πάρει την απόφασή του να επιστρέψει στον ΠΑΟΚ.

Ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά τότε. Βασικά για τον προσωπικό λόγο που έκανε τον Σαλπιγγίδη να θέλει να γυρίσει στη Θεσσαλονίκη. Κυρίως από τον Παναθηναϊκό προέρχονταν εκείνη η φημολογία που ανέφερε ότι ο παίκτης είχε χωρίσει μετά από πολυετή δεσμό και ήθελε να επιστρέψει στη Βόρεια Ελλάδα ώστε να προσπαθήσει για επανένωση! Ο «Σάλπι» ασφαλώς και τα διέψευσε κατηγορηματικά όλα αυτά. Βλέπετε είχε ήδη δεχθεί το έντονο πρέσινγκ του Θοδωρή Ζαγοράκη για να γυρίσει στον ΠΑΟΚ. Ο τότε πρόεδρος του Δικέφαλου είχε κάνει μεγάλες προσπάθειες για να αλλάξει το κλίμα στις τάξεις των οπαδών. Ο Σαλπιγγίδης γύρισε στον ΠΑΟΚ και έδωσε μάχη με τον εαυτό του για να αντέξει τη μουρμούρα που άκουγε για πολύ καιρό στο ένα του αυτί, από την πλευρά των οργανωμένων. Με επαγγελματισμό, ειλικρίνεια και σεβασμό το πάλεψε (σαν καλός παλαιστής) και τελικά σιγά- σιγά κατάφερε να μικρύνει τόσο πολύ ο αριθμός όσων ακόμα δεν τον αποδέχονται στην οικογένεια του ΠΑΟΚ ώστε να γίνει σχεδόν δακτυλοδεικτούμενη μειοψηφία. Στην πρώτη διετία της επιστροφής του πρέπει να εισέπραξε λιγότερα από τα μισά χρήματα του -πολύ καλού- συμβολαίου του. Έπαιζε τσάμπα «βάζοντας πλάτη» στη διοίκηση Ζαγοράκη μέχρι πρότινος που πήρε μαζεμένα χρήματα από τον ευεργέτη του ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδη. Παράλληλα, όμως, δεν έριξε την ποιότητα προσφοράς του.

Αυτη την περίοδο το χαμόγελο έχει επιστρέψει στα χείλη του. Στην προσωπική του ζωή υπάρχει μια πολύ καλή σχέση που διόλου απίθανο να τον οδηγήσει σύντομα στα σκαλιά της εκκλησίας. Στην αθλητική του παρουσία αυτές τις μέρες «πιάνει» τις 200 συμμετοχές με τον ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα και συζητάει για νέο συμβόλαιο από τώρα. Όσο για το σκοράρισμα; Έκλεισε πια δεκαετία με ετήσια προσφορά διψήφιο αριθμό γκολ σε κάθε ομάδα του! Είναι μοναδικό. Ακόμα και στις σεζόν που στο πρωτάθλημα είχε χαμηλό αριθμό, συμπλήρωνε γκολ στην Ευρώπη και στα πλέι οφ (στο νταμπλ του 2010 με τον Παναθηναϊκό είχε έξι γκολ στην Ευρώπη, το 2011 με τον ΠΑΟΚ είχε τρία γκολ στα πλέι οφ και δύο στην Ευρώπη, πέρυσι είχε τρία στην Ευρώπη και δύο στα πλέι οφ).

Πάνω απ’ όλα, όμως, όλοι μας οσμιζόμαστε ότι σε λίγες ημέρες στον τελικό της πρόκρισής μας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, μπροστά στο φανατισμένο κοινό της Βοσνίας, αυτός θα «καθαρίσει» πάλι. Ο Πόντιος παλαιστής είναι γεννημένος για τα δύσκολα. Τον θυμούνται οι Ουκρανοί γιατί το 2009 τους έκλεισε το σπίτι και έστειλε την εθνική στο Μουντιάλ του 2010, τον θυμούνται οι Νιγηριανοί γιατί άνοιξε το δρόμο στην Ελλάδα για τη μοναδική νίκη της σε Παγκόσμιο Κύπελλο, τον θυμούνται οι Πολωνοί γιατί τους πήρε τη μπουκιά από το στόμα το περασμένο καλοκαίρι στο Euro, τον θυμούνται οι Σλοβάκοι γιατί τους «ψαλίδισε» τις ελπίδες το περασμένο φθινόπωρο. Με τη μητέρα του – ψυχή της κερκίδας των Ελλήνων, ο «Σάλπι» θα δώσει όπως πάντα τον καλύτερό του εαυτό. Χωρίς να αλλάξει συνήθειες. Λύνοντας «κρεμάλα» στη διάρκεια των πτήσεων, απολαμβάνοντας τις πλάκες του Κατσουράνη, συζητώντας χαμηλόφωνα με συμπαίκτες του.

Και όταν μια μέρα μετά από χρόνια κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια όλοι θα τον μνημονεύουν για το σεβασμό προς όλους, για την αποφυγή κάθε είδους λαϊκισμού (όπως είχε πει με την επιστροφή του στην Τούμπα «Ξέρω ότι κάποιοι θα προτιμούσαν να ακούσουν από μένα μια “συγγνώμη”, λέξη που θεωρώ πολύ εύκολη να την πει κανείς, αλλά εξαιρετικά αδύναμη μπροστά στις ίδιες τις πράξεις»), για τον επαγγελματισμό του και πάνω μα πάνω απ’ όλα την καλοσύνη του. «Είναι το καλύτερο και πιο σεμνό παιδί», είναι η πρώτη ατάκα από το στόμα όλων όσοι τον ξέρουν λίγο παραπάνω. Μέγιστο παράσημο για την εποχή. Και σε μια εντελώς υποκειμενική κρίση, ένας εκ των κορυφαίων επιθετικών της Ελλάδας την τελευταία δεκαετία όχι μόνο -ή τόσο πολύ- ως προς το σκοράρισμα αλλά ως προς τη συνολική βοήθεια στην ομάδα.

Το χαμόγελο αυτό πρέπει να το κρατήσει. Το οφείλει στον εαυτό του…

 

Be Sociable, Share!