Η λαίδη Άντζελα και το «ελάφι»

Το κεφάλαιο «Κώστας Ελευθεράκης» στον Παναθηναϊκό είναι μοναδικό στο… βιβλίο της διοίκησης Αλαφούζου (το οποίο εάν κάποτε γραφτεί, θα επιθυμούσα να γράψω τον πρόλογο!). Ξεπερνάει πραγματικά κάθε λογική. Ακόμα και τη λογική του… παραλόγου.

Ο Αλαφούζος έχει ένα κοινό (όχι μόνο, αλλά εν προκειμένω αυτό μας ενδιαφέρει) με τον Γιάννη Βαρδινογιάννη: στηρίζει «με νύχια και με δόντια» βασικούς συνεργάτες του ακόμα και αν βλέπει προβλήματα. Κακό; Όχι απαραίτητα. Κακό για τη λειτουργία της ομάδας. Παράδειγμα. Κάπου γύρω στα μέσα Οκτωβρίου οι φωνές πέριξ του Αλαφούζου κατά του Ζεσουάλδο Φερέιρα είχαν πυκνώσει. Στις αρχές Νοεμβρίου σχεδόν καθ’ ολοκληρία οι συνεργάτες του Αλαφούζου συμβούλευαν τον πρόεδρο της ΠΑΕ να αλλάξει προπονητή. Ακόμα και όσοι πίστευαν ότι ο Φερέιρα «πέφτει πολύς» για έναν τέτοιο Παναθηναϊκό, αποτελώντας πολυτέλεια. Η εξήγηση ήταν ότι έπρεπε να επέλθει το λεγόμενο ηλεκτροσόκ στην ομάδα. Ο Αλαφούζος ζητούσε από όλους να σταματούν αυτή τη συζήτηση γιατί πραγματικά τον ενοχλούσε. Λογικό. Ο Φερέιρα υπήρξε (και θα έχει να το μνημονεύει -φαντάζομαι- ανεξάρτητα από τα χρόνια παραμονής του στη διοικητική ηγεσία του Τριφυλλιού) κάτι σαν ποδοσφαιρικός μέντορας του Αλαφούζου. Του εξήγησε και προσπάθησε να του μεταδώσει αρκετά γύρω από το ποδόσφαιρο. Τελικά αναγκάστηκε να τον αντικαταστήσει όταν η κατάσταση έφτασε στο μη περαιτέρω.

Στήριξη μέχρις εσχάτων παρέχει ο Αλαφούζος και τον Ελευθεράκη. Ο τεχνικός διευθυντής της ΠΑΕ παραμένει στη θέση του παρότι όλοι οι συνεργάτες του προέδρου της ομάδας δεν δείχνουν καμία εμπιστοσύνη στις ικανότητες του «ελαφιού». Στην περίπτωση του Ελευθεράκη οι αρνητικές απόψεις και εισηγήσεις προς τον Αλαφούζο ξεκίνησαν από το καλοκαίρι. Ιδίως μετά την αρνητική τροπή της υπόθεσης Καραγκούνη. Στην πορεία εσωτερικά υπήρξαν και άλλα πολλά παράπονα. Ο Αλαφούζος  έκλεισε τα αυτιά του και συνέχισε να περιβάλει με εμπιστοσύνη τον Ελευθεράκη. Στο τέλος Δεκεμβρίου δε τον αναβάθμισε από τεχνικό σύμβουλο σε τεχνικό διευθυντή, προκαλώντας απανωτά… εμφράγματα στα γραφεία της ΠΑΕ αλλά και στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού όπου στην όψη μόνο του «ελαφιού» οι ποδοσφαιριστές αλλάζουν χρώμα! Δεν είναι καθόλου τυχαίο που πλέον ο Ελευθεράκης παρακολουθεί από διακριτική απόσταση τις προπονήσεις και δεν πλησιάζει καν.

Μετά και τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου όπου ο Ελευθεράκης χρεώθηκε -εκ των έσω- το φιάσκο Ανάκογλου και τους χειρισμούς με Ντίνα (τη μεταγραφή του οποίου ξεμπλόκαρε ο ίδιος ο Αλαφούζος), Ντε Βινσέντι, ο Αλαφούζος κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά. Έδωσε εντολή στον Βαρέλα να του βρει τεχνικό διευθυντή για την επόμενη σεζόν. Το φοβερό της ιστορίας είναι ότι παρά ταύτα ο Αλαφούζος δεν αποφασίζει να απομακρύνει τον Ελευθεράκη. Και δεν το κάνει ούτε μετά τη συνέντευξη που έδωσε το απόγευμα της Πέμπτης ο τεχνικός διευθυντής της ομάδας προβαίνοντας σε πρωτοφανείς -για τη συγκεκριμένη θέση- δηλώσεις. Και τι δεν είπε. Από το ότι ο σύμβουλος επικοινωνίας του Αλαφούζου, Πάνος Λουκάκος έκανε συζητήσεις με τον τεχνικό διευθυντή του Πανσερραϊκού για τον Ανάκογλου μέχρι ότι ο Φερέιρα δεν ήξερε τον Γιαννιώτα ή δεν ήθελε να κουβεντιάσει καν για τον Ντε Βινσέντι, και από το ότι η μεταγραφή του Γιαννιώτα δεν έγινε γιατί την ημέρα που κατέβηκε Αθήνα για τις συζητήσεις επικρατούσε κομφούζιο στην ΠΑΕ με την έλευση Σισοκό, Σο έως ότι δεν πλησίασε στο σημείο όπου τα είπαν οι οπαδοί στους ποδοσφαιριστές διότι είχε πάει εκ μέρους της διοίκησης ο Κωνσταντίνου!

Μπορεί ο Ελευθεράκης να φταίει για όλα όσα τον κατηγορούν; Ειλικρινά δεν ξέρω. Άνθρωπος που μιλάει 35 λεπτά σε μια συνέντευξη και βγάζει όλο τον κόσμο λάθος και τον εαυτό του σωστό, πρέπει να «φυλακιστεί» στην Παιανία (για να χρησιμοποιήσω την αλήστου μνήμης ατάκα του Γιώργου Βαρδινογιάννη) για να μην τον χάσει ο Παναθηναϊκός. Μα να τα έχει κάνει όλα τόσο σωστά και όλοι να τον πολεμούν; Εάν ο Αλαφούζος θεωρεί ότι ο Ελευθεράκης λέει αλήθεια, οφείλει να τον επιβραβεύσει. Ειδάλλως…

Ακούγοντας τον Ελευθεράκη στο ραδιόφωνο, τι θυμήθηκα; Τη λαίδη Άντζελα (δεν θέλω ερωτήσεις του στυλ «ποιά;», μία είναι)! Κατά καιρούς έχει «πετάξει» τα απίστευτα. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο έχει μείνει ως εκ των κορυφαίων «μαργαριταριών» της, το ολόσωστο «άσφαλτος» (αυτός που δεν κάνει λάθη, σύμφωνα με όσα λεξικά έχω κοιτάξει) όταν είχε εκστομίσει μια ακόμα σοφία της: «Ουδείς άσφαλτος». Βέβαια η λαίδη δεν έχει γνωρίσει τον Ελευθεράκη. Αν τον είχε, δεν θα το είχε πει ποτέ αυτό…

Be Sociable, Share!