Dum spiro, scribo*

Πέρασαν οκτώ ημέρες. Οκτώ 24ωρα. Κάθε μέρα έκανα 3-4 τηλεφωνήματα για να μάθω εάν υπάρχει εξέλιξη. Δεν υπήρξε. Το άφησα, να ηρεμήσω κι εγώ ώστε να έχω μια απόσταση από τα γεγονότα και να τα δω με πιο ψύχραιμο μάτι, προτού τοποθετηθώ. Δεν λέει και τίποτα ότι ακόμα δεν έχει κινηθεί η διαδικασία. Μέρες έχουμε. Δεν νομίζω κανείς να αμφισβητεί την εγκυρότητα όσων εξαγγέλει η διοίκηση Αλαφούζου.

Είναι προφανές ότι ο Παναθηναϊκός έχει πολύ σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθεί από έναν συκοφάντη με αρρωστημένη φαντασία. Μισό λεπτό, όμως. Και αν έχει σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθεί, γιατί έσπευσε την περασμένη Τετάρτη να εκδώσει ανακοίνωση ότι «αύριο θα κατατεθεί μήνυση και αγωγή στον δημοσιογράφο και το Μέσο»; Θα πει κανείς «γιατί πρέπει να ασχοληθεί και με δευτερεύοντα και τριτεύοντα σε σημασία ζητήματα». Σωστό. Ναι, αλλά τότε γιατί μέχρι την περασμένη Κυριακή και πριν το ματς με τον Άρη, συζητήθηκε τόσο έντονα σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο, όπως φαίνεται ακόμα και στις κινήσεις της διοίκησης και του προπονητή; Θα πει κανείς «σιγά ρε φιλαράκι (αν ανήκει σε μια διόλου μικρή μάζα ανθρώπων όπου «φιλαράκι» θα χρησιμοποιήσει τον εξαίρετο χαρακτηρισμό «ΑΡΔ», όπερ σημαίνει Αλήτες Ρουφιάνοι Δημοσιογράφοι) μην ασχολείται και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας». Δεν έχω τέτοιες ψευδαισθήσεις. Μα κυρίως καμία τέτοια επιθυμία. Ανέκαθεν πίστευα ότι όσα γράφουμε εμείς του επαγγέλματος πρέπει να αφορούν τον κόσμο που μας διαβάζει. Ουχί τον μικρόκοσμο του συναφιού. Σήμερα μάλλον παραβαίνω τον κανόνα.

Πάμε στο προκείμενο. Γράφτηκαν την περασμένη Τρίτη πολλά για το τι συνέβη στην προπόνηση του Παναθηναϊκού. Ναι, με πρωτόγνωρα περιστατικά. Θέλω εδώ να διευκρινήσω το αυτονόητο (αλλά απ’ ό,τι κατάλαβα αυτές τις μέρες πρέπει να διευκρινίζουμε ακόμα και τα γνωστά). Οι ρεπόρτερ δεν μπαίνουν στην Παιανία. Είναι νόμος. Κάποτε βλέπαμε μια προπόνηση την εβδομάδα. Τώρα μηδέν. Ό,τι γράφεται, από έναν τραυματισμό έως πληροφορίες για τη δοκιμή 11άδας και από μια ομιλία οπαδών μέχρι ένα επεισόδιο, αποτελεί προϊόν τηλεφωνημάτων με μέλη της ομάδας. Ποδοσφαιριστές και μέλη του τεχνικού τιμ.

Πάμε παρακάτω. Έγραψα και εγώ το δικό μου ρεπορτάζ. Το ρεπορτάζ κατεγράφη αφού διασταυρώθηκαν οι πληροφορίες (για να μην ανησυχούν κάτι… καθηγητές της δημοσιογραφίας διάσημοι για τις κωλοτούμπες τους ή κάποια μέλη της διοίκησης της ΠΑΕ). Ελέχθη κατά κόρον λοιπόν, ως απορία: «Πώς είσαι σίγουρος ότι όλα αυτά συνέβησαν;». Η απάντηση και για το συγκεκριμένο ρεπορτάζ και για όλα είναι η ίδια: ο κάθε δημοσιογράφος έχει πηγές, ανθρώπους που εμπιστεύεται. Αν, λοιπόν, σε όλες τις υπόλοιπες 364 ημέρες του χρόνου (πολλαπλασιάστε τώρα και με τα χρόνια που ασχολούμαι με το ρεπορτάζ) ένας δημοσιογράφος έγραφε τα γεγονότα σωστά, πώς γίνεται να ξύπνησε μια μέρα και να άρχισε να χαλκεύει ειδήσεις; Δηλαδή οι ίδιοι άνθρωποι που όλες τις προηγούμενες ημέρες έλεγαν τα σωστά, αποφάσισαν την Τρίτη να κάνουν πόλεμο στον Παναθηναϊκό και στον Φάμπρι;

Ας πάμε στην πλευρά όσων δεν δημοσίευσαν παρόμοιες με τις δικές μου πληροφορίες. Όλοι μα όλοι έγραφαν για βρισιές και ουρλιαχτά του Φάμπρι σε Πίντο, Εσπράθα, για τον Σο ο οποίος πήρε τον λόγο και μίλησε στον προπονητή του κάνοντάς του παρατήρηση (sic), για τον Φάμπρι που ζήτησε συγνώμη γονατίζοντας (έστω και για… πλάκα, όπως γράφτηκε). Πού δεν συμφωνήσαμε με τους… διαφωνούντες; Ότι κάποιος είπε «σήκω πάνω ρε μαλ…» στον Φάμπρι, ότι ο Σο του είπε ότι εάν ξαναγίνει αυτό η ιστορία δεν θα έχει happy end και ότι ο Κάιπερ μονολογούσε ότι αυτές είναι πρωτόγνωρες καταστάσεις. Τι υποστήριξε η ΠΑΕ μέσω ανακοίνωσης αλλά και Κωνσταντίνου; Ότι δεν έγινε τίποτα απολύτως.

Ας πάμε τώρα στην πλευρά όσων δημοσίευσαν παρόμοιες με τις δικές μου πληροφορίες. Έχω στο αρχείο μου καποιά 15αριά σάιτ και άλλες τέσσερις εφημερίδες που περιέγραψαν καταστάσεις μεγάλης έντασης. Άλλοι αφαιρώντας ένα κομμάτι του δικού μου ρεπορτάζ, άλλοι πηγαίνοντάς το παραπέρα ότι π.χ. ο Σο έκανε κίνηση με τον αντίχειρά του στον Φάμπρι ότι θα του κόψει το λαιμό ή ότι ο Βιτόλο προσπαθούσε να ηρεμήσει τον Φάμπρι.

Σε αυτό το σημείο ας θυμηθούμε τι δήλωσε την περασμένη Παρασκευή 15/2/2013, τρεις ημέρες μετά τα δημοσιεύματα ο Φάμπρι στη Nova. Αρχικά φαίνεται ότι στρέφεται και αυτός εναντίον των δημοσιογράφων. «Με λυπεί πολύ το γεγονός, όταν εμφανίζονται πράγματα τα οποία είναι αναληθή και ειδικά όταν δεν υπάρχει σεβασμός απέναντι σε επαγγελματίες. Και ιδιαιτέρως θα πω ότι ποτέ στην ζωή μου, δεν είδα να γράφονται τόσα πολλά ψέματα. Φανταστείτε, ότι έγραψαν και για παίκτες που ήταν απόντες από την προπόνηση (σ.σ. εννοεί τον Βιτόλο που είχε αποχωρήσει λόγω ενοχλήσεων). Αποτελεί πραγματική θλίψη και πραγματική απογοήτευση το γεγονός ότι κάτι τέτοιο συνέβη και ότι μίλησαν για αυτά τα πράγματα για έναν σύλλογο όπως ο Παναθηναϊκός». Προσέξτε, παρακαλώ, λίγο τη συνέχεια των δηλώσεων. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για θέματα που ζημιώνουν άμεσα την ομάδα. Και ακριβώς αυτό που προσπαθούν, είναι να πλήξουν την ισορροπία της ομάδας. Και θα με ενδιέφερε να μάθω ποιοι παίκτες από αυτούς που έκαναν προπόνηση εκείνη την ημέρα, αλλά και ποιοι ήταν αυτοί που βρισκόντουσαν γύρω από τον αγωνιστικό χώρο, ενδιαφέρονται να πλήξουν με αυτόν τον τρόπο μια ομάδα. Γιατί; Πρέπει να πω, ως επαγγελματίας, ότι πρέπει να αφοσιωθώ στην δουλειά μου, να ξεπεράσω όλων αυτών των ειδών τα θέματα, να επικεντρωθούμε, να κάνουμε όλα αυτά που χρειάζονται στην ομάδα και από εκεί και πέρα να κλείσουμε τα αυτιά μας».

Ο ίδιος ο προπονητής της ομάδας αναφέρει ότι θέλει να μάθει ποιοι διέδωσαν τα… ψέματα. Χρησιμοποιεί την κοινή λογική. Ότι δηλαδή κάποιοι τα είπαν αυτά στους δημοσιογράφους. Η διοίκηση της ΠΑΕ προτιμάει έναν άλλο δρόμο. Πιο βολικό (γιατί πού να ψάχνεις τώρα τα δύσκολα και να αναζητάς την αλήθεια;). Πιο εύπεπτο (γιατί όσοι διοικητικοί ήταν παρόντες στην προπόνηση ρωτήθηκαν από τον Αλαφούζο και φυσικά έγιναν πιστευτοί στο απόλυτο, αν και αποδεδειγμένα στο επεισόδιο με τον Σπυρόπουλο και τις μπάλες προς τον Ελευθεράκη υπήρξε και πάλι κατηγορηματική διάψευση των παρόντων στην προπόνηση παρότι το γεγονός διασταυρώθηκε από τους διοικούντες). Πιο φιλολαϊκό (γιατί πολύς κόσμος στην Ελλάδα μισεί τους δημοσιογράφους και τους θεωρεί ό,τι χειρότερο κυκλοφορεί). Να καταδείξει ως υπεύθυνο τον δημοσιογράφο.

Δεν μπαίνει στη διαδικασία να ψάξει γιατί το 100% των ΜΜΕ έγραψε για νέο επεισόδιο στην Παιανία. Γιατί το 80% των ΜΜΕ έγραψε ότι συνέβησαν πράγματα και θαύματα. Γιατί γίνονται όλα αυτά στην Παιανία. Γιατί ακόμα – ακόμα και αυτοί οι διοικητικοί που το αρνούνταν, παραδέχονταν ότι υπήρχαν φωνές και ομιλία αλλά και ότι έχουν γίνει άλλα και άλλα με τον Φάμπρι τις προηγούμενες μέρες που δεν πήραν τέτοια έκταση. Με περίσσεια σπουδή, η ΠΑΕ έτρεξε να προλάβει να εκδώσει δύο ανακοινώσεις, να διαλαλήσει ότι θα κινηθεί άμεσα νομικά και να δείξει με το δάχτυλο τον… υπεύθυνο.

Το απόγευμα της Τετάρτης 13/2/2013 ενημερώθηκα από το γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας της ΠΑΕ ότι η ανακοίνωση αναφέρονταν στην αφεντομουτσουνάρα μου. Λίγες ώρες μετά, το όνομά μου «έπαιζε» στα σάιτ και στα ραδιόφωνα. Γράφονταν και λέγονταν ως σίγουρο ότι ήμουν εγώ. Χωρίς να το έχω πει εγώ σε κανέναν, μπήκα στη διαδικασία να ρωτήσω πώς μαθεύτηκε. «Από την ΠΑΕ», ήταν η απάντηση. Το αφήνω στην κρίση του καθενός εάν αυτό αποτελεί κάτι ηθικό, μα κυρίως κάτι συνηθισμένο (ελπίζω να μην το αρνηθούν στην ΠΑΕ ότι το δημοσιοποίησαν οι ίδιοι).

Στοχοποίηση, λοιπόν. Διότι όταν κάτι γράφεται από 20 άτομα και 20 διαφορετικά ΜΜΕ, είτε με παρόμοιο είτε με διαφορετικό τρόπο, αλλά η ΠΑΕ δείχνει με το δάχτυλο και κινείται νομικά εναντίον ενός, αυτό είναι καθαρή στοχοποίηση. Και για να μην έχω καμία αμφιβολία, έψαξα να μάθω ποιος είχε την ιδέα της νομικής οδού εναντίον μου. Όλοι μου είπαν ότι ήταν ενέργεια και απόφαση του Γιάννη Αλαφούζου. Οπότε βγάζω από το μυαλό μου ότι ενόχλησε κάποιον άλλον και έδωσε εντολή υλοποίησης. Δεν θέλω να πιστεύω ότι η κίνηση έγινε για να σταλεί μήνυμα για παραδειγματισμό. Γιατί τότε πάμε αλλού, σε πιο hard rock καταστάσεις. Δεν μπορεί να το έχει κάνει αυτό ένας άνθρωπος που ηγείται δημοσιογραφικού ομίλου. Ούτε άνθρωπος που ξέρει ότι ακόμα και αυτοί τους οποίους κρίνει ότι έχουν κέντρα που χαλκεύουν ειδήσεις εναντίον του Παναθηναϊκού, έχουν σεβαστεί και τα off the record και τις διαρροές και πολλά πολλά άλλα τα οποία όντως θα έκαναν κακό εάν έβγαιναν.

Επομένως, ευχαριστώ πολύ. Και συνεχίζω. Όπως πάντα. Με την ίδια ένταση. Έστω και αν θεωρούμαι συκοφάντης, με αρρωστημένη φαντασία, εχθρός του Παναθηναϊκού. Έστω και αν η διαδικασία με μένα κύλησε σε χρόνο dt, ενώ με τον έναν και μοναδικό Ιζνογκούντ ακόμα περιμένουμε να γίνει κάτι μετά από 45 ημέρες βαρύγδουπων ανακοινώσεων. Έστω και αν έχουν περάσει χρόνια αλλά εκείνη η αγωγή στο Δήμο Αθηναίων -ύψους 26 εκατ. ευρώ- ακόμα δεν έχει κατατεθεί. Έστω και αν ο λευκός καρχαρίας σουλατσάρει ανενόχλητος στο βυθό. Έστω και αν έχουν γραφτεί ή ειπωθεί τερατώδη πράγματα εναντίον του συλλόγου.

Εκανα υπομονή οκτώ ημέρες. Περίμενα ότι μετά και όσα είδαν το φως της δημοσιότητας για την επίσκεψη των οπαδών στην Παιανία θα υπήρχε μια αντίδραση της ΠΑΕ, ανάλογη με εκείνη της περασμένης εβδομάδας. Εδώ ειπώθηκε και γράφτηκε ότι οι οπαδοί είπαν στον προπονητή «σκάσε και δούλευε», ότι ο Μπουμσόνγκ πήρε στο κυνήγι οπαδό για να τον δείρει, ότι οπαδός πήρε στο κυνήγι τον Μπουμσόνγκ για να τον δείρει, ότι έριξαν «ψιλές» στον Βιτόλο και ένα σωρό άλλο. Προφανώς όλα αυτά συνέβησαν στην Παιανία για να μην αντιδράσει η ΠΑΕ ή να μην διαψεύσει ο Βασίλης Κωνσταντίνου…

Αντί επιλόγου. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι με τηλεφωνήματα και μηνύματα ήθελαν να μου πουν μια κουβέντα (ακόμα και όσους έγραψαν ή είπαν κάτι για την ιστορία, αν και δεν βλέπω την υπόθεση ως κάτι συντεχνιακό). Να είσαστε σίγουροι ότι δεν πρόκειται να γίνει κανένας συμβιβασμός, όπως κάνουν άλλοι για να… γλιτώσουν. Και δεν θα «μασήσω» (όπως μου ευχηθήκατε αρκετοί)! Τουναντίον. Σκέφτομαι ότι μέχρι τώρα ήμουν μάλλον υπερβολικά ανεκτικός και υπέρ το δέον προστατευτικός. Ο καθείς με τα όπλα του.

* Λατινική έκφραση που σημαίνει «όσο ζω, γράφω».

Be Sociable, Share!