Αυτό που δεν βλέπουν οι κροκόδειλοι

Το ‘λεγε ο πολύ ψαγμένος του ελληνικού βυθού. Αλλά εν μέσω ενδοκροκοδείλιας διαμάχης ποιος να τον ακούσει με τόση φασαρία που γίνονταν; Τι έλεγε; «Ο λευκός καρχαρίας κάνει ό,τι γουστάρει. Έχει τη χίμαιρα απόλυτο όργανό του και κάνει όλη τη δουλειά, σκουπίζει και τα υπόλοιπα το χελιδονόψαρο, οπότε καληνύχτα σας. Χαμπάρι δεν έχουν πάρει οι κροκόδειλοι. Δεν βλέπουν μπροστά τους. Ούτε ποιους σπάρους βάζει δεν βλέπουν για να καταλάβουν τι τους γίνεται». Δεν θα μπορούσε να έχει άδικο. Αν δεν ξέρει αυτός από βυθό, θα ξέρει η γαρ-ρ-ίδα; Έκανα μια βουτιά να το τσεκάρω, πάντως. Ιδού τα αποτελέσματα.

Ο σπάρος – φούρναρης (σπάνιο είδος) έκανε δύο… κουτσουκέλες στο λευκό καρχαρία και παραλίγο να εξαφανιστεί με δυναμίτιδα. Ο σπάρος  της Ηπείρου επιβίωσε από το καρτέρι στα νερά της Πελοποννήσου αλλά όχι και στον ελληνικό βυθό αφού εξοβελίστηκε. Ο σπάρος της Λακωνίας στάθηκε… άτυχος αφού στο μεγάλο τηγάνι αντί να ρίξει τον καταραμένο όφι, πήγε να σιγοψήσει τα χονδριχθή, με αποτέλεσμα αυτή τη σεζόν να τον έχει στείλει η χίμαιρα σε κάτι ποτάμια. Ο σπάρος με ένα ιστορικό όνομα (συνονόματός του ήταν παλαιό μέλος του ενυδρείου που είχε φτιάξει σε μια παράγκα ένας κοκκαλιάρης) πλήρωσε τον εκνευρισμό του λευκού καρχαρία για μια περσινή κόντρα των χονδριχθών με κάτι δραμινά μαυραετόψαρα και τον κρατάει μακριά του φέτος.

Αφού τα «καθάρισε» αυτά, φέτος η χίμαιρα δίνει ρέστα στην εξυπηρέτηση. Έχει αναδείξει σε υπερόπλο το αγαπημένο παραπαίδι του χαμαιλέοντα (βλέπε «Πόλεμος στον ελληνικό βυθό»), τον κασσετάκια. Ό,τι πιο δύσκολο έχει βρει φέτος στο διάβα του (σε τρεις μάχες), στέλνει το παραπαίδι του χαμαιλέοντα και τον βγάζει «ασπροπρόσωπο». Τον έστειλε στους κροκόδειλους στη μάχη που έδιναν για τη μοναδική σημαντική τροφή που τους είχε απομείνει και φυσικά με τις αυτοκτονικές τάσεις των κροκόδειλων, κατάφερε με ένα φυσηματάκι και τους την πήρε! Και να φανταστείται ότι κάποτε πήγαινε στη φωλιά των κροκόδειλων και ζητούσε να του δίνουν το ελεύθερο να βλέπει τις μάχες τους. Τον είχαν «κόψει» για δικό τους, για πράσινο!

Η πλάκα του λευκού καρχαρία δεν σταματάει εκεί. Έχει και ένα ψάρι που… βόσκει τον οποίο έχει καρατσεκάρει από πέρυσι. Τι στην πρώτη μάχη της περσινής σεζόν τον έσπρωξε, τι μετά κατακρεούργησε τους κροκόδειλους (σε δύο μάχες – φωτιά). Για γούρι ο αθεόφοβος ο λευκός καρχαρίας τον ήθελε και φέτος στην πρεμιέρα όπου και πάλι του έδωσε την ώθηση. Πταίσμα μπροστά στο ανέκδοτο που κυκλοφόρησε πριν καμιά 20αριά μέρες: «Πότε θα σφυρίξει τη λήξη; Όποτε του… βόσκει. Λογαριασμό θα δώσει;». Υπάρχουν και άλλοι. Άλλος κασσετάκιας αυτός. Ήξερε το χελιδονόψαρο ότι ποτέ δεν υποκλίθηκε στους κροκόδειλους και το είπε στον λευκό καρχαρία για να τον προσέξει. Και τον πρόσεξε. Τον επιβράβευσε με επιστροφή στον βυθό και βέβαια δύο μάχες, η μία εκ των οποίων μόλις την Κυριακή. Άλλοι δύο σπάροι έχουν από δύο μάχες φέτος. Ήδη σε 19 μάχες πέντε σπάροι έχουν πάρει τη μερίδα του λέοντος. Φοβερό ποσοστό αν το συγκρίνουμε με πέρυσι.

Φυσικά δεν αφήνει στην τύχη τους τις μάχες των κροκόδειλων. Όποιος σπάρος φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα, ξαναπαίρνει μάχη. Αν στη δεύτερη φορά δεν πράξει το ίδιο, «μαύρο φίδι που τον έφαγε» τον σπάρο. Εν τω μεταξύ μια σύμπτωση: όποιος σπάρος βοήθησε λιγάκι πέρυσι να μην φάνε οι κροκόδειλοι τα θηράματά τους, έκανε το ίδιο και φέτος.Το θέαμα στο βυθό έχει γίνει αστείο αφού ο λευκός καρχαρίας δεν χορταίνει με τίποτα παρότι το αίμα των κροκόδειλων ρέει άφθονο φέτος. Είναι τόσο τραυματισμένοι οι κροκόδειλοι που πια δεν βλέπουν ούτε μπροστά τους. Και δεν βλέπω να τους γλιτώνει τίποτα.

Η γαρ-ρ-ίδα θα αναδυθεί τώρα για να πάρει αέρα. Έως την επόμενη βουτιά να θυμίσω ότι ο πόλεμος στον ελληνικό βυθό έχει πολλά σίκουελ, τα οποία μπορείτε να ξαναδιαβάσετε για να θυμηθείτε ψάρια και καταστάσεις (πόσο λίγος αυτός ο Φάμπρι που νόμισε ότι με μια αναφορά στα λιοντάρια και τις λιονταρίνες θα μπορούσε να μου πάρει τη δουλειά!).

Be Sociable, Share!