Ο -πράσινος- χειμώνας έρχεται

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων (οι οποίες ακόμα και μέσα στη διαρκή παρακμή τους έχουν το μοναδικό προνόμιο να «μένουν» στο μάτι και να αποτελούν την απόλυτη εφαρμογή -στην Ελλάδα τουλάχιστον- του scripta manent) προκύπτουν από τους διευθυντές τους. Ενίοτε και από κάποιες ιδέες των αρχισυντακτών τους. Σπανιότατα (μικρότερο ποσοστό από το 10% βάσει τουλάχιστον της δικής μου 16χρονης προϋπηρεσίας στις εφημερίδες) λαμβάνονται υπόψη ιδέες ή ακόμα και απόψεις για τη… βιτρίνα. Αυτά για να καταλαβαίνετε πώς προκύπτουν διαρκώς ανισορροπίες μεταξύ πρωτοσέλιδου και ρεπορτάζ. Ο κόσμος, από τον απλό αναγνώστη έως τους διοικούντες των ομάδων, συνήθως μένουν στα πρωτοσέλιδα. Λογικό. Και αξεπέραστο ως πρόβλημα για τους εκάστοτε ρεπόρτερ, οι οποίοι πλειστάκις δεν είναι σύμφωνοι με τη… γραμμή αλλά παράλληλα ως καλοί επαγγελματίες οφείλουν να κρατήσουν ισορροπία υπερασπιζόμενοι την εφημερίδα τους.

Μεγάλος πρόλογος και μερικώς αλλοπρόσαλος συγκριτικά με την κεντρική ιδέα του άρθρου. Χρήσιμος, όμως. Ειδικά μια μέρα σαν τη σημερινή που ακολουθεί το τέλος της υπόθεσης Τζιμπρίλ Σισέ. Αλλού έχει χαθεί, σαν να μην συνέβη ποτέ. Όσοι ψάχνουν εξήγηση έχω δύο βασικές. Πρώτον, υπάρχει τις τελευταίες δύο δεκαετίες στις αθλητικές εφημερίδες μια νοοτροπία (βασιζόμενη στην αρχή του παλαιού κραταιού Sportime) ότι «δεν παίζουμε πρώτο θέμα κάτι αρνητικό». Την ακολουθούν οι περισσότερες εφημερίδες πλην της… σχολής «Φιλάθλου». Δεύτερον, οι εφημερίδες προσπαθούν να δώσουν το κάτι παραπάνω από τα σάιτ, τα οποία είναι πλέον τόσα πολλά που αφήνουν ελάχιστα πράγματα να «πέσουν κάτω». Επομένως το φινάλε με Σισέ πολυπαίχθηκε την Τετάρτη, οπότε οι εφημερίδες έπρεπε να βρουν το… παρακάτω. Αλλού πάλι υπάρχει κριτική. Πάντα υποκειμενική. Άλλοι το βλέπουν έτσι γιατί είναι νοσταλγοί του παρελθόντος (Βαρδινογιάννη), άλλοι το βλέπουν αλλιώς γιατί το θεωρούν άλλη μια αποτυχία της διοίκησης Αλαφούζου.

Διάβασα πάρα πολλά στα social media από το απόγευμα της Τετάρτης που «γράφτηκε» το φινάλε με Σισέ. Ό,τι τραβάει η όρεξη του καθενός. Από το ότι τώρα χρειάζεται συσπείρωση μέχρι ότι όλη αυτή η ιστορία ήταν ένα ψέμα. Από το ότι έφταιγε ο Σισέ που απέδειξε ότι είναι… φραγκοφονιάς έως ότι φταίει η… καρμοιριά των μετόχων του Παναθηναϊκού. Άλλους να τα ρίχνουν στην ΚΠΡ, άλλους στον Αλαφούζο, άλλους στον Βγενόπουλο, άλλους στον Πατέρα, άλλους στον Βαρδινογιάννη. Κάποιους να… πανηγυρίζουν γιατί «σας τα είπαμε ότι σιγά μην έφερναν οι ψευτοσωτήρες του παρελθόντος τον Σισέ», άλλους να λυπούνται όχι γιατί δεν ήρθε ο Σισέ αλλά γιατί δεν αποστομώθηκαν οι νοσταλγοί του Βαρδινογιαννισμού.

Στην πραγματικότητα, εάν κανείς αντέχει τη σήμερον ημέρα να είναι απλά Παναθηναϊκός, το θέμα Σισέ και όσα το ακολούθησαν (ΜΜΕ, αντιδράσεις οπαδών ή δημοσιογράφων ή χούλιγκαν του πληκτρολογίου) αντικατοπτρίζει τι εστί το 2013 ο Παναθηναϊκός. Αλαλούμ, τουρλουμπούκι και όποιον πάρει ο χάρος.

Αν κάναμε όλοι ένα – δύο βήματα πίσω από τους προβολείς της όποιας γνώμης έχουμε και μας τυφλώνει, θα βλέπαμε ξεκάθαρα τα εξής:

- Τον Σισέ τον έφεραν το 2009 οι… ψευτοσωτήρες. Με τα λεφτά τους.

- Τον Σισέ τον «έψησε» ο Νικόλας Πατέρας για να λατρέψει την Ελλάδα.

- Ο Σισέ έφυγε το καλοκαίρι του 2011 επί προεδρίας Γόντικα, ο οποίος ήταν επιλογή του Γιάννη Βαρδινογιάννη.

- Η απόφαση να φύγει ο Σισέ τότε είχε να κάνει σίγουρα με την καθοδική πορεία του Παναθηναϊκού, ο οποίος πια δεν μπορούσε να «σηκώσει» το συμβόλαιό του. Για άλλους λόγους, θα αναφερθώ παρακάτω.

- Ο Σισέ δεν «έπιασε» ούτε στη Λάτσιο, ούτε στην ΚΠΡ. Δεν πέρασε απαρατήρητος, αλλά δεν έφτασε ούτε το 10% της εικόνας που είχε στον Παναθηναϊκό.

- Ο Σισέ προσέγγισε πρώτος τον Παναθηναϊκό εδώ και μήνες, μιλώντας με τον Νικόλα Πατέρα. Ήθελε να γυρίσει στο Τριφύλλι για να νιώσει ξανά βασιλιάς.

- Στάθηκε πολύ δύσκολο να μαζευτούν χρήματα για τον Σισέ. Τελικά θα έβαζε ο Πατέρας (τα περισσότερα), ο Βγενόπουλος, ο Αλαφούζος και η ΠΑΕ. Άλλοι -νυν μέτοχοι ή επιφανείς φίλοι του Παναθηναϊκού- αρνήθηκαν.

- Μαζεύτηκαν 600.000 ευρώ «καθαρά». Τα μισά του μισού συμβολαίου του Σισέ στην ΚΠΡ. Από ανθρώπους που άλλοι είναι στη λίστα των 100 πλουσιότερων Ελλήνων με περιουσία εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και άλλοι έχουν τόσα χρήματα που εάν «τσόνταραν» 100.000 ευρώ ο καθένας, θα ήταν σαν να πήγαινε ένας μεροκαματιάρης να αγοράσει μια καφετιέρα.

- Ο Σισέ -όπως και κάθε ποδοσφαιριστής- μετράει τα χρήματα. Ειδικά όταν η διαφορά είναι τόσο μεγάλη όσο αυτή που προέκυψε με την προσφορά της ομάδας του Κατάρ (όλο το υπόλοιπο του συμβολαίου του Γάλλου, ήτοι 1,2 εκατ. ευρώ, συν χρήματα ως πριμ υπογραφής).

- Ο Παναθηναϊκός «έβγαλε στον αφρό» το θέμα τη μέρα που προέκυψε η συμφωνία για λύση συμβολαίου του Λέτο. Ως αντίβαρο.

- Ο Παναθηναικός «σήκωσε» πολύ ψηλά από νωρίς την υπόθεση Σισέ. Εξαιρουμένης της πρώτης ημέρας όπου όλοι έδειχναν συγκρατημένοι, ακολούθησαν τοποθετήσεις (όχι δημόσιες αλλά ως πληροφορίες στους δημοσιογράφους) που έβγαζαν -ας το πω κομψά- αισιοδοξία. Για να μην αναφέρω ότι όριζαν ως ημέρα άφιξης του Σισέ την Τετάρτη. Θα πει κανείς «μα αφού όλα πήγαιναν καλά γιατί να μην το λένε;». Γιατί απλούστατα τέτοιες υποθέσεις τις χειρίζεσαι με προσοχή, άκρα μυστικότητα και μόλις είναι τελειωμένη ιστορία κάνεις το… κομμάτι σου. Όπως ακριβώς συνέβη το καλοκαίρι του 2009 όταν και αποκτήθηκε ο Σισέ. Η υπόθεση βγήκε στον αφρό όταν πια οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού ήταν στην Αγγλία για να αποσπάσουν την υπογραφή του Γάλλου.

- Η χαρά κάποιων για την -πιθανή- έλευση Σισέ είχε να κάνει κυρίως με την… απάντηση που θα έπαιρναν οι Βαρδινογιαννικοί.

- Η χαρά κάποιων για την -πιθανή- έλευση Σισέ είχε να κάνει με την παρουσία του Πατέρα. Πίστευαν ότι αυτό σημαίνει επαναδραστηριοποίηση του.

- Η χαρά κάποιων για το «ναυάγιο» με Σισέ είχε να κάνει κυρίως με την… απάντηση που πήραν οι Βγενοπουλο – Πατερικοί.

- Η χαρά κάποιων για το «ναυάγιο» με Σισέ είχε να κάνει με ότι τελικά ποτέ δεν «χώνεψαν» ότι ο Γάλλος είχε αποκτηθεί με χρήματα και ενέργειες των πολυμετοχικών και όχι του Βαρδινογιάννη (κάτι το οποίο ίσως να εξηγεί γιατί έφυγε ο Σισέ το 2011).

Μετά από όλα αυτά έχω να σας υπενθυμίσω ορισμένα πράγματα και να σας προϊδεάσω για άλλα. Θα σας τα πω σε τίτλους, σκόρπια και πιστεύω ότι θα καταλάβετε πολλά.

Ο -πράσινος- χειμώνας έρχεται (όσοι βλέπουν Game of Thrones καταλαβαίνουν). Ναι, μέρες πιο δύσκολες απ’ ό,τι έως τώρα. Μέρες με έντονη οσμή εμφυλίου. Το τιμόνι από τα χέρια του Αλαφούζου ετοιμάζει στροφή έως και αναστροφή. Η ιστορία με τη ΓΗΠΕΛ μένει πάλι στο συρτάρι. Ο Βύντρα πιθανώς θα παραμείνει. Ο Μπουμσόνγκ δεν το κουνάει. 25 ημέρες μετά τη δήλωση περί εκκαθάρισης, ο μόνος που έχει φύγει από τον Παναθηναϊκό είναι ο… Πετρόπουλος. Το άνοιγμα έχει «κολλήσει» ψηλά και δεν κατεβαίνει. Η προσπάθεια για δάνειο συνεχίζεται, χωρίς επιτυχία έως τώρα.

Να θυμάστε να έχετε πάντα τη δική σας άποψη (όχι δεν θα γράψω για τον Φάμπρι και όσα συμβαίνουν στην Παιανία όσο και να με βασανίζετε!!!).

Be Sociable, Share!