Γύπας ο πυρόχρους

Εκεί δεξιά στα ορεινά των ορεινών της θύρας των επισήμων του ΟΑΚΑ η γνώριμη φιγούρα κάθισε στη θέση της. Χαμογελαστός και άνετος, ανακουφισμένος πια γιατί δεν ακούγονται στο γήπεδο συνθήματα εναντίον του, εντελώς χαλαρός έχοντας εκπληρώσει στο έπακρο το καθήκον του, ο πρωταγωνιστής της ιστορίας βρέθηκε στο γήπεδο για να δει τον αγαπημένο του Παναθηναϊκό. Ουδείς μπορεί να ποινικοποιήσει την παρουσία του οιουδήποτε στις κερκίδες ενός γηπέδου. Απλά μου γεννήθηκε στο μυαλό ένα ερώτημα «γιατί τώρα;».

Φέτος ο επιφανής οπαδός του Παναθηναϊκού έχει αποφασίσει να προσέρχεται στο ΟΑΚΑ συχνότερα από παλιά. Πρόκειται για ό,τι πιο παράδοξο. Όταν έχεις την ευθύνη για όσα συμβαίνουν σε ένα σύλλογο είναι δυνατόν να βρίσκεσαι στα μισά ματς στο γήπεδο; Όταν έχεις το μεγαλύτερο πακέτο μετοχών μιας ανώνυμης εταιρίας είναι δυνατόν να πατάς στη χάση και στη φέξη στο χώρο που κρίνονται πολλά για την ιδιοκτησία σου; Και όταν είσαι πια στη συνείδηση του κόσμου απλά ένας γνωστός φίλαθλος να έχεις 50% στα παιχνίδια του ΟΑΚΑ (με Μάλαγα και Αστέρα Τρίπολης).

Δεν είσαι ο Θανάσης Γιαννακόπουλος που δεν χάνει ματς. Δεν είσαι ο Ανδρέας Βγενόπουλος που στη χάση και στη φέξη πήγαινε και όταν ήταν στο προσκήνιο, στη χάση και στη φέξη πάει και τώρα. Δεν είσαι ο Νικόλας Πατέρας που μετά τα Δεκεμβριανά του 2010 αποχώρησε μια και έξω από τα φώτα.

Ίσως η απάντηση στο ερώτημα «γιατί τώρα;» να δίνεται από ορισμένα πανομοιότυπα άρθρα που έχουν εμφανιστεί σε σάιτ ή blog από το βράδυ της Κυριακής με έντονη νοσταλγία στο παρελθόν του Παναθηναϊκού. Κοινά τους σημεία η αγάπη για το κόκκινο και την τηλεοπτική σειρά «Με λένε Βαγγέλη»…

Έχω και ένα φίλο μου που είναι κολλημένος με τα πτηνά. «Ο γύπας ο πυρόχρους ξέρεις ποιος είναι;», με ρώτησε. «Ιδέα δεν έχω», απάντησα. «Είναι το πιο κοινό είδος γύπα, το όρνιο που λέμε εμείς στην Ελλάδα. Είναι πτωματοφάγο πτηνό. Μυρίζεται το αίμα του ετοιμοθάνατου ή του ήδη νεκρού και εμφανίζεται. Του αρέσει δε να κάνει κύκλους γύρω από τον μελλοθάνατο ή τον νεκρό. Κάπως σαν να ειρωνεύεται την τροφή του δηλαδή, σαν να της λέει “κοίτα τι σε περιμένει”.Και να ξέρεις ότι στην Ελλάδα έχουμε πια λιγότερα από 400 όρνια. Τα περισσότερα είναι στην Κρήτη», μου τόνισε. Τώρα τι να σας πω κι εγώ…

Α, και κάτι τελευταίο για να μην αναρωτιέστε. Όχι δεν ξέχασα να βάλω το όνομα του πρωταγωνιστή. Απλά επειδή άρεσε σε κάποιον που στο προηγούμενο χρονικά άρθρο μου δεν ανέφερα πουθενά το όνομα του πρωταγωνιστή του σημερινού άρθρου, είπα να το συνεχίσω για να μην του χαλάσω την καρδιά!

Σημείωση: για τα υπόλοιπα που συνέβησαν χθες στο ΟΑΚΑ, τα γράψαμε. Ποδοσφαιρικές επιλογές χρειάζονται από τη διοίκηση. Αλλιώς θα χαθεί πολύτιμος χρόνος και δεν θα υπάρχει καμία επιστροφή.

Be Sociable, Share!