Αυτούς θα τους ευχαριστήσει κανείς;

Κάποτε, όταν ο Σωκράτης Κόκκαλης μάζευε μέλη στον Ολυμπιακό δημιουργώντας ασπίδα -παντός τύπου-, υποχρέωνε τον έναν μετά τον άλλο τους ποδοσφαιριστές των Ερυθρολεύκων να γραφτούν μέλη, να πάρουν την κάρτα τους και να βγάλουν φωτογραφία. Promotion, όπως λένε οι διαφημιστές και οι επικοινωνιολόγοι. Ως διαδικασία τη θεωρούσα και τη θεωρώ γελοία. Τους αποθέωνε τότε ο Κόκκαλης και το επικοινωνιακό … τέρας που είχε δημιουργήσει. Ασφαλώς όλο αυτό ήταν κούφιο. Οικονομικά δεν είχε ουσία.

Ο Γιάννης Αλαφούζος είναι έξυπνος άνθρωπος, έμπειρος επιχειρηματικά αλλά άπειρος ποδοσφαιρικά. Και ακόμα πιο άπειρος περί τα Παναθηναϊκά. Δεν του το έχει προτείνει προφανώς κανείς. Το matigarrida ρίχνει στο τραπέζι μια πρόταση. Ουσίας, επικοινωνίας μα κυρίως με έντονη συναισθηματική χροιά. Να καλέσει τον Γιώργο Καραγκούνη (εφόσον τελικά παραμείνει), τον Κώστα Κατσουράνη, τον Νίκο Σπυρόπουλο, τον Λουκά Βύντρα (εφόσον τα βρει με τη διοίκηση για τη μείωση αποδοχών του) και τον Αντώνη Πετρόπουλο (εφόσον τελικά υπογραφεί το προτεινόμενο συμβόλαιο) και σε μια ωραία και λιτή εκδήλωση να τους αναδείξει σε επίτιμα μέλη της «Παναθηναϊκής Συμμαχίας». Να πει και δυο κουβέντες για την προσφορά τους. Όχι, δεν αναφέρομαι στο αγωνιστικό σκέλος. Αναφέρομαι στην προσφορά τους στον Παναθηναϊκό και κατ’ επέκταση στην «Παναθηναϊκή Συμμαχία». Ποια προσφορά; Ιδού σε αριθμούς. Ο Καραγκούνης έπαιρνε κοντά στα 900.000 ευρώ. Καλώς ή κακώς, για να προλάβω και όσους κρίνουν υπερβολικές τις απολαβές του. Εφόσον μείνει, θα μείνει με το 1/3 των χρημάτων. 600.000 ευρώ μείον. Κέρδος για το ταμείο. Ο Κατσουράνης έχει χαρίσει κοντά στα 500.000 ευρώ στον Παναθηναϊκό από την περικοπή στα μπόνους του. Ο Σπυρόπουλος υπέγραψε νέο συμβόλαιο με 100.000 ευρώ μείον (250.000 από 350.000 ευρώ). Στον Βύντρα προτάθηκε ψαλίδι 50% και πιστεύω ότι γύρω στα 30% μπορεί να υπάρξει συμφωνία. Δηλαδή να χαρίσει 200.000 ευρώ περίπου. Ο Πετρόπουλος περιμένει τον Φερέιρα ο οποίος έχει πατήσει pause στην προφορική συμφωνία διοίκησης – ποδοσφαιριστή για ανανέωση με 40.000 ευρώ το χρόνο λιγότερα χρήματα.

Δεν ξέρω πώς μπορεί να το σκέφτεται ο καθένας σας. Αλλά μία είναι η αλήθεια όσο και να μην αρέσει σε κάποιους. Από την πρώτη στιγμή της οικονομικής κρίσης του Παναθηναϊκού αυτοί που «ξηγήθηκαν σπαθί» στη διοίκηση ήταν οι Έλληνες ποδοσφαιριστές. Έβαλαν πρώτοι την υπογραφή στον πρώτο διακανονισμό (όχι όπως οι Μπουμσόνγκ, Λέτο, Σιμάο, Μπιάρσμιρ, Καντέ μπου τους κυνηγούσαν Γόντικας και Πέτσος μέχρι τέλους για να προλάβουν τις ημερομηνίες) και εξαιρουμένου του Σεϊταρίδη (ο οποίος, όμως, είχε λάβει μήνυμα να βρει ομάδα) πρώτοι και στο δεύτερο διακανονισμό για τις οφειλές του Μαΐου. Είναι οι μόνοι που έχουν κάνει πολλές οικονομικές υποχωρήσεις. Μην αναφέρει κανείς τον Μπουμσόνγκ γιατί δεν είναι το ίδιο. Ο Γάλλος βοήθησε μεν το Τριφύλλι αφού θα πάρει σε δύο χρόνια όσα θα έπαιρνε μόνο φέτος αλλά εξασφάλισε ότι θα έχει ομάδα μέχρι τα 35 του. Μέχρι στιγμής ο Λέτο δεν δέχεται μείωση. Αν δεχθεί εδώ θα είμαστε να το επικροτήσουμε.

Ο μόνος που θα έχει κάνει τρομερό σκόντο θα είναι ο Κουίνσι εφόσον ο Παναθηναϊκός συμφωνήσει με την Αλ Σαντ. Ο Γκανέζος είχε συμβόλαιο 2 εκατ. ευρώ με την ομάδα του Κατάρ και ρίχνει τις απαιτήσεις του στα 700.000 για να μείνει στο Τριφύλλι. Αδριάντα κανονικό πρέπει να του χτίσουν οι Πράσινοι.

Αν στέκομαι περισσότερο στους Έλληνες είναι γιατί πάντα ακούν όλη τη γκρίνια της κερκίδας και… τρώνε τη λέζα των ΜΜΕ. Μερικές φορές πιστεύω ότι στην Ελλάδα πολλοί θέλουν Έλληνες ποδοσφαιριστές στους συλλόγους απλά για να έχουν σε κάποιους να «τα χώνουν». Και σε κάθε περίπτωση, ΟΚ, τους έχουν βρίσει όσο τους έχουν βρίσει τους συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές. Τώρα δεν αισθάνονται οι ίδιοι άνθρωποι την ανάγκη να πουν και ένα ευχαριστώ γιατί αποδέχθηκαν να μειώσουν τις οικονομικές απαιτήσεις τους;

Be Sociable, Share!