Ο περίπατος, η επιτομή της καταστροφής και η συνήθεια της νίκης

Έγιναν πολλά πέραν του πλέον συγκλονιστικού αγώνα έως τώρα στο Euro, της Εθνικής μας δηλαδή. Έγινε μια τρομερά ελπιδοφόρα αρχή με σχετικά καλά παιχνίδια που είχαν ένταση και συγκινήσεις, ενώ οδηγούμαστε σε δραματική συνέχεια στο δεύτερο όμιλο.

Αρχή, όμως, με το άλλο ματς του ομίλου μας. Οι Ρώσοι δείχνουν έτοιμοι για περίπατο στον όμιλό μας. Θα έγραφα ότι μπορούν να προχωρήσουν παρακάτω εάν ήξερα με ποιον θα παίξουν. Μπορούν, πάντως, έως τα ημιτελικά και βλέπουμε… Έχουν κενά πίσω και δυσκολεύονται να φτάσουν τη μπάλα στους μαέστρους Τζαγκόεφ, Αρσάβιν. Δεν με εντυπωσίασε, θέλω να πω, το 4-1 γιατί άνοιξε πολύ το παιχνίδι, κάτι που ευνόησε τους Ρώσους. Νομίζω ότι με κλειστούς χώρους θα τα «βρουν μπαστούνια». Αλλά μπροστά είναι… φωτιά και ας έχουν τον Κερζακόφ να χάνει κλασικές ευκαιρίες. Από την άλλη οι Τσέχοι δεν θυμίζουν σε τίποτα τη γενιά του Νέντβεντ. Έχουν τον καλύτερο τερματοφύλακα της διοργάνωσης (Τσεχ) με μία από τις πιο πλαδαρές άμυνες.

Στο δεύτερο όμιλο η Ολλανδία με άλλο προπονητή νομίζω ότι θα έφτανε έως τον τελικό. Τώρα είναι πιθανό να φτάσει μέχρι το Χάρκοβο και πολύ τους είναι! Αυτός ο Φαν Μάρβαϊκ είναι η εξήγηση ότι ένας κακός τεχνικός μπορεί να καταστρέψει μια πολύ καλή ομάδα. Η ενδεκάδα του κακή. Η διαχείριση του αγώνα επιπέδου προπονητή α’ τοπικό στη Χίο. Όταν δε έβαλε στον αγώνα μετά τον Χούντελααρ, τον Κάουτ το σύστημα έμοιαζε κάτι σαν 4-2-4. Ασφαλώς πολλοί παίκτες της Ολλανδίας ήταν κατώτερη του αναμενομένου και δίχως τσαμπουκά στο παιχνίδι τους. Είναι τόσο μεγάλη η κλάση αυτών των ποδοσφαιριστών που παρότι έπαιζαν χωρίς προπονητή ένα σχετικά άναρχο μα κυρίως άτολμο ποδόσφαιρο, σίγουρα δεν άξιζαν να χάσουν και θα μπορούσαν άνετα να νικήσουν. Άλλωστε η Δανία έβγαλε γκολ από το πουθενά με τον Κρον Ντέλι και μετά βρήκε 99 διαφορετικούς τρόπους για να μη δεχθεί γκολ. Μια ισοπαλία με την Πορτογαλία μάλλον της αρκεί για να προκριθεί, πάντως.

Στην πιο αμφίρροπη κόντρα του Euro έως τώρα, η Γερμανία κέρδισε από… συνήθεια τους Πορτογάλους. Οι Ίβηρες παρέμειναν στα ίδια και πολύ γνωστά. Ταλέντο σε περίσσευμα, αποτελεσματικότητα μηδέν. Ασφαλώς το ματς πήγαινε φουλ για «λευκή» ισοπαλία και μάλλον θα ήταν το δικαιότερο. Όμως η Γερμανία έχει παίκτες της μιας φάσης. Κλασικός τέτοιος ο Μάριο Γκόμεζ. Εξαφανισμένος σε όλο το ματς, πήρε μισή καλή σέντρα και σκόραρε πάνω που θα τον αντικαθιστούσε ο Λεβ. Είναι να έχεις και άστρο… Πάντως, εάν αυτή η Γερμανία λογίζεται εκ των φαβορί, θα πρέπει να αναζητήσουμε αλλού την ομάδα που θα κατακτήσει το τρόπαιο.

Be Sociable, Share!