Ο δικός της Special One

Αυτή η… απιθανότητα που λέγεται Ντέμης Νικολαΐδης τους βάζει κάτω όλους τελικά. Μου κάνει αίσθηση η τρέλα του για την ΑΕΚ. Δέχεται τόσο μεγάλο πόλεμο από κάποιους – και κατά την κρίση μου εντελώς γραφικούς- που θα μπορούσε άνετα να είχε «σιχτιρίσει» και να μην προσπαθούσε καν να σώσει την Ένωση. Ή θα μπορούσε να… την κάνει βλέποντας τις τελευταίες ημέρες κάποια ΜΜΕ να τον αμφισβητούν ανοιχτά και να γράφουν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες, ότι δάνειο δεν υπάρχει, ότι το κάνει για να κερδίσει δημοφιλία. Αλλά αυτός όχι απλά γλίτωσε την ΑΕΚ πιθανότατα από την άρση της αναστολής στην ποινή ευρωπαϊκού αποκλεισμού για ένα χρόνο, αλλά κυνηγάει να τη γλιτώσει μια και καλή. Έχει δρόμο μπροστά του, αλλά ο Νικολαΐδης έχει ένα μοναδικό χάρισμα: γεννάει ελπίδα και μόνο με την παρουσία του.

Βλέπω ξανά χαμογελαστά πρόσωπα φίλων της ΑΕΚ. Συγκρατημένα μεν, αλλά χαμογελούν. Ο ΑΕΚτζής έχει περάσει πάρα πολλά σε ιδιοκτησιακό, οικονομικό, διοικητικό επίπεδο για να γνωρίζει καλά πότε αξίζει να προσδοκά, πότε δεν υπάρχει ελπίδα, πότε πρέπει να μην πιστεύει τα μάτια του. Αυτή είναι και η διαφορά με το φίλο του Παναθηναϊκού, ο οποίος αντικρίζει για πρώτη φορά τέτοιες συνθήκες. Ο ΑΕΚτζής ξέρει ότι ο Νικολαΐδης προσπαθεί. Και του αρκεί για να ησυχάσει προς ώρας. Διότι ο Ντέμης δεν είναι Τίγρης. Όπου Τίγρης ας μπει ένας άνθρωπος που εδώ και καμιά 10 χρόνια είναι μόνο δικαιολογίες και προφάσεις για να μην βάλει χρήματα. Από το περίφημο «βάλτε 70 εκατ. ευρώ εσείς, να βάλω άλλα τόσα και εγώ» που είχε πει στην ομάδα Ντέμη μέχρι το «δεν μπορώ να ασχοληθώ τώρα γιατί δεν έχω το χρόνο» και από το «δεν θα αφήσω την ΑΕΚ αβοήθητη» μέχρι το «δεν είμαι τρελός για να μπλέξω με την ΑΕΚ». Υπάρχουν ακόμα αρκετοί που περιμένουν το σωτήρα Δημήτρη Μελισσανίδη. Δεν μου κάνει εντύπωση γιατί έχουν φροντίσει κάποια ΜΜΕ να συντηρούν κάθε τρεις και λίγο το όνομά του ως πιθανού Μεσσία. Έτσι καλλιεργούνται οι μύθοι ξέρετε…

Ο Ντέμης έχει πολύ δρόμο μπροστά του. Απλά προσπέρασε το πρώτο ψηλό εμπόδιο, κάτι που αφενός του δίνει τη δυνατότητα να συνεχίσει την κούρσα του και αφετέρου έδειξε σε όσους δεν φορούν παρωπίδες ότι η προσπάθειά του είναι πέρα για πέρα αληθινή.  Έβαλε δικά του χρήματα ο Νικολαΐδης; Όχι, μα ουδέποτε το έπαιξε πλούσιος. Βρήκε λεφτά – δωρεά στην ΑΕΚ; Όχι, αλλά εξ αρχής είχε ανοιχτά τα χαρτιά του ότι πρόκειται για τραπεζική διευκόλυνση φίλου του (Σαουδάραβα ή Ελληνοέλληνα), ήτοι δάνειο. Οι πολλοί πλέον έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο «κοντός» δεν αστειεύεται. Το ψάχνει πάρα πολύ σοβαρά για να βρει χρηματοδότες που θα μπουν σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και θα γίνουν ας πούμε η νέα ομάδα Ντέμη του 2012. Διότι χρειάζονται χρήματα για το άρθρο 44 και επίσης ένα αξιοσέβαστο ποσό για τις υπόλοιπες οφειλές που αφορούν την τσιμπίδα της UEFA. Λένε για πάνω από 5 εκατ. ευρώ. Πολλά χρήματα για την εποχή. Όμως παρόντος του Νικολαΐδη αυτά φαντάζουν ικανά για υπερπήδηση εμπόδια.

Στους στίχους ενός τραγουδιού του Νίκου Πορτοκάλογλου αναφέρεται: «Τα παιδιά στην κερκίδα είναι η μόνη ελπίδα». Ο Ντέμης είναι ένα παιδί -και ας μεγάλωσε ηλικιακά, η καρδιά και η ψυχή του δείχνουν εφηβικές- της κερκίδας. Ένα αλάνι με λατρεία στην ΑΕΚ και ικανότητα να δημιουργεί επιχειρηματικά πλάνα. Είναι ο δικός της Special One!

Αντί για υστερόγραφο, τούτη η παρατήρηση άσχετη – σχετική με το θέμα. Για τον Βαρδινογιάννη που δεν είναι Ντέμης έχω γράψει. Για τον Βγενόπουλο που δεν είναι Ντέμης δεν χρειάζεται να γράψω. Εκτός και αν κάποιος βλέπει κανένα εσωτερικό εμπόδιο στην ΑΕΚ για τον Νικολαΐδη.

Be Sociable, Share!