Ο Άγγελος που ανασταίνει

Στη διαστροφή του ρεπόρτερ μια από τις πιο «ζουμερές» περιόδους στον Παναθηναϊκό ήταν με προπονητή τον Άγγελο Αναστασιάδη. Κάθε προπόνηση είχε και δέκα περιστατικά, ατάκες που «έγραφαν», συμπεριφορές που συζητούνταν, διαμάχες με παίκτες, χιούμορ. Ό,τι τράβαγε η ψυχή του καθενός. Μόνο η εποχή Τεν Κάτε μπορεί να συγκριθεί με το προ 12ετίας πέρασμα του Αναστασιάδη από τον πάγκο του Τριφυλλιού. Και τότε, όμως, θυμάμαι να υποστηρίζω το ίδιο: «Έλληνας προπονητής με το «μάτι» του Αναστασιάδη και το αγωνιστικό πείραγμα της ομάδας δεν υπάρχει». Ναι, εντάξει υπήρχε και ο Γιάννης Κυράστας αλλά κυρίως στη δημιουργία του συνόλου και όχι τόσο στην παρέμβαση για τη βελτίωση της εικόνας κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Ομολογώ ότι μετά το πέρασμά του από τον Παναθηναϊκό, επιζητούσα να μαθαίνω την επαγγελματική πορεία του «Αγγελάρα». Για πολλούς ήταν έκπληξη η επιτυχία του στον ΠΑΣ Γιάννινα. Για μένα όχι, αν και άγγιξε το όριο του θαύματος. Όσο ιερόσυλο βέβαια ξέρω ότι θα φαίνονταν στα μάτια του Αναστασιάδη εάν με τιμούσε διαβάζοντας αυτές τις γραμμές.

Ο Αναστασιάδης ανήκει στο μικρό κύκλο ανθρώπων που κράτησαν ως προπονητές το υψηλό επίπεδο απόδοσης που είχαν ως ποδοσφαιριστές. Ένα εξαίσιο χαφ (αν και τον θυμάμαι στα τελευταία του) με πολύ μεγάλη καριέρα στον ΠΑΟΚ, στην ομάδα της καρδιάς του και σαφώς πολύ μικρότερη προσφορά στον Παναθηναϊκό αλλά και στις άλλες ομάδες που ακολούθησαν μέχρι να κλείσει την καριέρα του. Στην προπονητική κατ’ εμέ απέδειξε παντού πόσο καλός είναι στη δουλειά του, αφήνοντας έργο.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ξεκίνησε η προπονητική διαδρομή. Αρχή με τον Διαγόρα της Ρόδου και τον Παναργειακό στα γήπεδα της Γ’ Εθνικής. Το 1993 πήγε στην Καβάλα και την ανέβασε στην Α’ Εθνική. Έμεινε στον πάγκο της αλλά δεν κατάφερε να κάνει πολλά αφού το δυναμικό ήταν εμφανώς κατώτερο από τις υπόλοιπες ομάδες. Βρήκε δουλειά γρήγορα. Το 1995 πήγε στον Εδεσσαϊκό και έφτιαξε μια ομάδα χάρμα – ιδέσθαι. Μέχρι την 28η αγωνιστική της σεζόν 1995-96 ο Εδεσσαϊκός ήταν στην πέμπτη θέση και έπαιρνε το εισιτήριο για την Ευρώπη! Στις τελευταίες έξι αγωνιστικές ο Εδεσσαϊκός κατέρρευσε με μία ισοπαλία και πέντε ήττες. Ήταν, όμως, η πρώτη σοβαρή ένδειξη για τις ικανότητες του Αναστασιάδη. Ο Έλληνας τεχνικός παρέμεινε στον πάγκο του Εδεσσαϊκού και την επόμενη χρονιά. Μέχρι τον Ιανουάριο του 1997 όταν και αποπέμφθηκε.

Μία εβδομάδα αργότερα θα άνοιγε για πρώτη φορά την πόρτα του ΠΑΟΚ. Παρέλαβε τον Δικέφαλο στη μέση της βαθμολογίας και με 11 νίκες σε 14 αγωνιστικές τον απογείωσε στην τέταρτη θέση και φυσικά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ! Οι απαιτητικοί οπαδοί του ΠΑΟΚ τον λάτρεψαν. O Αναστασιάδης έφτασε σε όριο δημοφιλίας δικτάτορα το Σεπτέμβριο του 1997. Τότε που ο Δικέφαλος απέκλεισε την Άρσεναλ με νίκη στην Τούμπα με 1-0 και ισοπαλία στο «Χάιμπουρι» με 1-1 για την πρώτη φάση του Κυπέλλου UEFA. Εκείνη τη σεζόν παρότι ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε νωθρά, έκανε ένα σερί νικών και έκλεισε τελικά τη σεζόν στην τέταρτη θέση. Ο ΠΑΟΚ ήταν τότε μια φουλ επιθετική ομάδα με 74 γκολ σε 34 αγωνιστικές και πολλές 5άρες σε παιχνίδια του! Και όμως η διοίκηση τον έδιωξε για να πάρει τον Μπλαχίν. Ο οποίος έμεινε μέχρι την πέμπτη αγωνιστική στον πάγκο του ΠΑΟΚ για να κληθεί εσπευσμένα ο Αναστασιάδης! Άμεσα ο Δικέφαλος πήρε τα πάνω του και πάλι έπαιξε πολύ καλό ποδόσφαιρο. Στο τέλος του πρώτου γύρου ο ΠΑΟΚ ήταν στους δύο βαθμούς από τη δεύτερη θέση που οδηγούσε στο Τσάμπιονς Λιγκ. Όμως μετά άρχισε η φθορά. Ο Αναστασιάδης «πλήρωσε» και την… πολτοποίηση των προσδοκιών που δημιούργησε η μεταγραφή του μεγάλου ονόματος τότε, Αντόλφο Βαλέντσια ο οποίος όμως είχε αποκτηθεί τραυματίας! «Μας έφεραν το τρένο (σ.σ. αυτό ήταν το προσωνύμιο του Βαλέντσια) που εκτροχιάστηκε στο Λιανοκλάδι», είχε πει ο Αναστασιάδης σε μια απίθανη ατάκα, την οποία όμως ουσιαστικά πλήρωσε με την απομάκρυνσή του στις 7 Φεβρουαρίου μετά από δύο ανεπιτυχή αποτελέσματα.

Μετακόμισε στον Ηρακλή ο Αναστασιάδης όπου και εκεί έδειξε έργο με μια «δεμένη» και επιθετικογενή ομάδα, η οποία έφτασε έως τα ημιτελικά του Κυπέλλου. Και το καλοκαίρι του 2000 του άνοιξε η πόρτα της Παιανίας. Βασιζόμενος στους Έλληνες -όπως έκανε πάντα- ο Αναστασιάδης δημιούργησε πάλι ένα σύνολο που όλοι ήθελαν να βλέπουν. Όπως για παράδειγμα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που μπορεί να επικράτησε 3-1 στο «Ολντ Τράφορντ» αλλά ο Παναθηναϊκός αμφισβήτησε ξεκάθαρα την υπεροχή της. Οι Πράσινοι προκρίθηκαν στη δεύτερη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ ενώ στο πρωτάθλημα παρά το μουδιασμένο ξεκίνημα ήταν μέσα στη διεκδίκηση. Η κατάρρευση ήρθε τον Φεβρουάριο με τρεις ήττες σερί σε πρωτάθλημα και Ευρώπη. Δεν έσωσε τον Αναστασιάδη ούτε η νίκη επί του ΟΦΗ ούτε η ισοπαλία εκτός έδρας με τον Ολυμπιακό στο Κύπελλο. Αποπέμφθηκε στο τέλος Φεβρουαρίου. Ιστορικές έμειναν οι κόντρες του με βεντέτες σαν τον Πάουλο Σόουζα, τον Γκόραν Βλάοβιτς, τον Καρλ Χάιντς Φλίπσεν. Για τον Σόουζα είχε πει το αμίμητο «δεν μπορεί το παλικάρι» ενώ τον είχε χαρακτηρίσει σατανά στον Νίκο Λυμπερόπουλο όταν είδε τον Πορτογάλο να κάνει ασκήσεις γιόγκας που του είχε συστήσει ο γυμναστής του! Λίγο πριν φύγει από το Τριφύλλι σε μια άλλη ιστορική στιγμή είχε πει κατά την παρουσίαση των νέων αποκτημάτων: «Οποιος διανοηθεί να διαταράξει την ηρεμία στα αποδυτήρια, θάνατος. Είμαστε όλοι μια γροθιά κι όποιος θελήσει να τη σπάσει, θα πεθάνει! Υπακοή σημαίνει ζωή».

Λίγο καιρό μετά ξαναπήγε στον Ηρακλή και με ένα ντεμαράζ τον έστειλε στην πέμπτη θέση χαρίζοντάς του το ευρωπαϊκό εισιτήριο. Το καλοκαίρι του 2002 κλήθηκε ξανά από τον αγαπημένο του ΠΑΟΚ. «Θα φτιάξω ομάδα που θα νικάει και τους διαιτητές», θα πει χαρακτηριστικά. Και εν μέρει τη φτιάχνει. Στα 2/3 της σεζόν ο ΠΑΟΚ κρατούσε την τρίτη θέση που τον οδηγούσε στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά κατέρρευσε και έμεινε τέταρτος πολύ μακριά από την τρίτη θέση.Όμως εκείνη τη σεζόν ήρθε η κατάκτηση του Κυπέλλου με νίκη επί του Άρη στον τελικό! Παρέμεινε στην ηλεκτρική καρέκλα του ΠΑΟΚ και την επόμενη σεζόν παρότι άδειασε το ρόστερ του Δικεφάλου με τις αποχωρήσεις των Γεωργιάδη, Καφέ (αμφότεροι στον Ολυμπιακό). Όμως και πάλι ο Αναστασιάδης δούλεψε σκληρά και έβγαλε μια ομάδα με πάθος στον αγωνιστικό χώρο, η οποία βγήκε τρίτη άνετα και κέρδισε το εισιτήριο των προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά στην ιστορία του. Όταν ήρθε η ώρα της αναμέτρησης με τη Μακάμπι Χάιφ προέκυψε το φιάσκο με τη χρησιμοποίηση τιμωρημένου παίκτη, του Κύπριου Λιάσου Λουκά. Ο ΠΑΟΚ μηδενίστηκε, η ευκαιρία χάθηκε, ο Αναστασιάδης που το χρεώθηκε αποκλειστικά για ανεξήγητους λόγους, μέτρησε αντίστροφα ώσπου ένα μήνα μετά εκδιώχθηκε.

Το Δεκέμβριο του 2004 πήγε στην Κύπρο αναλαμβάνοντας την Εθνική. Τον πίστεψαν πάρα πολύ οι Κύπριοι. Τόσο που του έκαναν τέσσερις ανανεώσεις συμβολαίου. 6,5 χρόνια έμεινε εκεί με πολλά σκαμπανεβάσματα. Ήρθαν ανέλπιστα αποτελέσματα σαν το 1-1 με τη Γερμανία ή το 4-4 στην Πορτογαλία αλλά η Κύπρος δεν άλλαξε ταχύτητα. Οι διεθνείς τον λάτρεψαν γιατί τους μετέδιδε πάθος. Οι Κύπριοι δημοσιογράφοι δεν του συγχώρησαν ποτέ τις μεγάλες υποσχέσεις και τον επέκριναν σκληρά. Όπως και ο ίδιος έπραξε στην αυτοκριτική του.

Από τον περασμένο Απρίλιο που έμεινε ελεύθερος, ο Αναστασιάδης «ακούστηκε» για πολλούς πάγκους. Της ΑΕΚ, του Αστέρα Τρίπολης, του Εργοτέλη. Εν τέλει το Δεκέμβριο ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του ΠΑΣ Γιάννινα. Άλλη μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Μια ομάδα σε αποσύνθεση με 10 βαθμούς και σχεδόν τελειωμένη στη βαθμολογία. Με ένα ρόστερ κακοδομημένο και την ψυχολογία στο ναδίρ. «Παίζετε σαν τους παλαίμαχους τη Μεγάλη Παρασκευή. Είσαστε καλοί παίκτες αλλά δεν το πιστεύετε», είπε στην πρώτη του ομιλία. Του πήρε 1,5 μήνα για να βρει τις λύσεις. Ανακάτεψε πολύ την ενδεκάδα, στηρίχθηκε -όπως πάντα- στους Έλληνες, έκανε καινοτομίες που συζητήθηκαν (Πάντος δεξιό χαφ, Ζαραδούκας αμυντικό χαφ, Βίλα σέντερ φορ) αλλά εν τέλει όχι απλά δικαιώθηκε αλλά θύμισε σε όλους όσοι 7 χρόνια τον είχαν ξεχάσει, ότι η προπονητική δεν ξεχνιέται. Επί 1,5 μήνα ο Αναστασιάδης έλεγε ότι «η Παναγιά πρέπει να γυρίσει το κουμπί» και εν τέλει το «γύρισε».Από τις 7 Μαρτίου έως την 1η Απριλίου ο ΠΑΣ έδωσε έξι ματς. Πήρε τέσσερις νίκες και δύο ισοπαλίες. Σώθηκε πανηγυρικά τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος!

Τι είναι τελικά ο Αναστασιάδης; Ένας κακός χαρακτήρας; Ένας γραφικός; Ένας… τσοπάνης; Ένας ιδιόρρυθμος άνθρωπος; «Δεν ήμουν και δεν είμαι ιδιόρρυθμος. Δεν είναι αυτή η λέξη που μου ταιριάζει. Αυτά τα βγάζουν αυτοί που δεν τους αρέσει ο τρόπος με τον οποίο πορεύομαι. Για να έχει ένας άνθρωπος που ασχολείται με τα παιδιά ένα μεγάλο ποσοστό επιτυχίας ­ και οι ποδοσφαιριστές πρέπει να καταλάβει όλος ο κόσμος ότι είναι παιδιά γιατί παίζουν ­ πρέπει να τους λες αλήθεια. Η παροιμία που έβγαλε ο λαός μας “από τρελό και από μικρό μαθαίνεις την αλήθεια” δεν βγήκε έτσι τυχαία. Δεν μπορείς να πας στα αποδυτήρια και να λες ψέματα. Αυτό απαγορεύεται, θα εξευτελιστείς, θα γίνεις κακός, δεν μπορείς να αποδώσεις, δεν μπορείς να δώσεις τίποτε. Κακά τα ψέματα: ο προπονητής εξαρτάται από τους ποδοσφαιριστές. Αν αυτοί είναι μαζί του, τότε η ομάδα θα πάει καλά. Κι ενώ η αντίπερα όχθη στην περίπτωσή μου έλεγε ότι εγώ μονίμως είχα προβλήματα με τους παίκτες, η αλήθεια είναι ότι μόνο με αυτούς δεν είχα πρόβλημα. Αυτοί τα έδιναν όλα σε μένα και εγώ σε αυτούς και, το κυριότερο, τους έλεγα την αλήθεια. Εγώ δεν μπορώ να πω ψέματα», είχε πει σε μια συνέντευξή του παλιά.

Η πίστη του στο Θεό, οι συχνές επισκέψεις του στο Άγιον Όρος, οι δοξασίες που τον ακολουθούν από το παρελθόν, δημιούργησαν ένα θολό τοπίο γι΄αυτό. Οι περισσότεροι στέκονταν σε αυτά και όχι στη μεταδοτικότητά του στους παίκτες, στις ιδέες του για το ποδόσφαιρο, στην αποτελεσματικότητά του. Πριν από τέσσερα χρόνια σε ένα συνέδριο της UEFA, ο Πάουλο Σόουζα είχε πει γι’ αυτόν: «Ο Αναστασιάδης στον Παναθηναϊκό μού έδειξε πόσο σημαντικό είναι να έχεις πάθος στο ποδόσφαιρο και να το μεταφέρεις και στους ποδοσφαιριστές». Τα υπόλοιπα είναι περιττά.

Θα βρει μια ακόμα ευκαιρία σε μεγάλη ομάδα; Επιβεβλημένη επιλογή, κατά την ταπεινή μου γνώμη.

 

 

Be Sociable, Share!