Στα χρόνια της κωλοτούμπας

Μόλις στα 19 του χρόνια γνώρισε τη μέγιστη αθλητική διάκριση και χαρά ενός χρυσού Ολυμπιακού μεταλλίου. Σε μια εκπληκτική παράσταση για ένα ρόλο κατέπληξε τα πλήθη και τους κριτές στις ασκήσεις εδάφους, χαρίζοντας στην Ελλάδα το πρώτο της χρυσό μετάλλιο στη γυμναστική μετά από 90 ολόκληρα χρόνια. Εκείνο τον Αύγουστο του 1996 δεν πρόκειται ποτέ να τον ξεχάσει. Ο άνθρωπος που επέβαλε τους κανόνες του στο ταπί των 12Χ12 μέτρων, προκάλεσε το θαυμασμό των Ελλήνων και τους έκανε να δουν από πιο κοντά ένα άθλημα που έδειχναν να αγνοούν. Μπορεί ο εκκεντρικός του χαρακτήρας να ξένισε πολλούς αλλά στην πραγματικότητα ήταν και αυτό ένα στοιχείο ζωντάνιας που του πρόσφερε ενέργεια στον αθλητικό του βίο.

Για λόγους που σχετίζονται με τη μνήμη χρυσόψαρου των Ελλήνων αλλά και τη διάθεση να… κανιβαλίσουμε καταστάσεις, στη σημερινή εποχή μόλις 16 χρόνια μετά το επίτευγμά του, δίνουμε έμφαση στον χαρακτηρισμό «κωλοτούμπα» χρησιμοποιώντας το επώνυμό του. Λες και αυτός ο σπουδαίος αθλητής πήρε χρυσό μετάλλιο με κωλοτούμπες. Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος στην Ελλάδα παρακολουθεί καθημερινά ένα συναγωνισμό πολιτικών, επιχειρηματιών, προσώπων της επικαιρότητας σχετικά με το ποιος θα κάνει την πιο θεαματική αλλαγή στάσης ανάλογα με τα συμφέροντά του. Ανέκαθεν στη χώρα μας ψάχναμε προσωποποίηση καταστάσεων ή επιθετικών προσδιορισμών ή τέλος πάντων χαρακτηρισμών. Ίσως γιατί έτσι πιστεύαμε ότι δίνουμε έμφαση. Οι γονείς μου θυμάμαι να λένε «αυτός είναι σαν τον Κουταλιανό», όταν ήθελαν να δείξουν τη σωματική δύναμη κάποιου. Ο Κουταλιανός του γνωστού τραγουδιού («σίδερα μασάει») ήταν ένας παλαιστής που μεγαλούργησε στα τέλη του 19ου αιώνα. Ή για να πούμε κάτι πιο πρόσφατο όταν θέλουμε να υπογραμμίσουμε την ατυχία που φέρνει κάποιος μαζί του τον παρομοιάζουμε με γνωστό πολιτικό το όνομα του οποίου αρνούμαι να γράψω για να μην πέσει ο server!

Έτσι έγινε και με τον Ιωάννη Μελισσανίδη, για τον οποίο ο πρόλογος. Συνώνυμο της κυβίστησης. Βέβαια εδώ μιλάμε για διαστρέβλωση της ιστορίας, αλλά θα πρέπει να βρούμε τον αρχικό υπαίτιο του συγκεκριμένου παραλληλισμού.

Στην πραγματικότητα δεν θυμήθηκα τον Ιωάννη λόγω των 35ων γενεθλίων του που ήταν την Τρίτη. Παραδέχομαι πως έκανα το χαζό συνειρμό κοιτώντας την παναθηναϊκή επικαιρότητα. Προσπαθούσα να θυμηθώ πού είχα πρωτοδεί εκείνη τη λέξη που χρησιμοποιούν στο πανό τους οι οπαδοί του Τριφυλλιού του «Ενιαίου Φορέα», αυτό το «δυνάστη». Πάνε τέσσερα χρόνια και μια εβδομάδα που την πρωτοείδα να αποτελεί χαρακτηρισμό για τον Γιάννη Βαρδινογιάννη. Οι καιροί αλλάζουν, τα συμφέροντα αλλάζουν και κάνουν πολλές φορές ορισμένους να γλύφουν εκεί που έφτυναν. Μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα όπου το μαύρο έγινε άσπρο και η νύχτα μέρα.

Ξεφύγαμε από το θέμα. Εύχομαι χρόνια πολλά στον Μελισσανίδη ο οποίος προσπαθεί πλέον να περάσει στο σανίδι ως ηθοποιός. Ας πάρει μαθήματα ηθοποιίας από ορισμένους Έλληνες. Καλλιτέχνες πραγματικοί.

Be Sociable, Share!
  • garroulis

    1. Μπορεί να σημαίνει ότι θα χαθεί οριστικά η όποια σκέψη για γήπεδο στο Βοτανικό όπως επίσης ότι ο Βαρδινογιάννης μπορεί να επιχειρεί να κερδίσει χρόνο για να δει πού θα κάτσει η μπίλια. 2. Δεν ξέρω εάν μπορεί να κάνει συμβιβασμούς δεδομένων των χρημάτων που έχει ξοδέψει ο Βωβός.