Ο άνθρωπος που άλλαξε την ιστορία του ΟΦΗ

Όποτε μου ανέθεταν οι εκάστοτε διευθυντές ή αρχισυντάκτες μου να γράψω μια προσωπογραφία ενός πολύ γνωστού στο ευρύ κοινό ανθρώπου, ήταν η χειρότερή μου! Η υπερπληθώρα πληροφοριών με έφερνε προ αδιεξόδου, καθώς ελάχιστα ήταν τα πράγματα που θα μπορούσαν να γραφτούν και να μην ήταν επανάληψη των προηγουμένων. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει ο Έγκεν Γκέραρντ. Βέβαια τώρα δεν μου το ανέθεσε κανείς (η διαδικασία στο matigarrida εκτός από τις… παραγγελιές σας είναι σαν αυτό που έλεγε και η Τζούλια -μία είναι η Τζούλια- «εμού και του ιδίου»!), απλά η ημέρα ταίριαζε για ένα μίνι αφιέρωμα στον Ολλανδό που έγινε Έλληνας. Βλέπετε σαν σήμερα πριν από 12 χρόνια ο Γκέραρντ ανακοίνωνε ότι σταματάει την προπονητική του καριέρα. Τη συνέχισε βέβαια γιατί ως γνωστόν όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελάει. Αλλά διεκόπη οριστικά αυτός ο άρρηκτος δεσμός 15ετίας με τον ΟΦΗ. Ένα ρεκόρ που δεν νομίζω να καταρριφθεί ουδέποτε από άλλο πρόσωπο σε ελληνικό σύλλογο.

Λίγοι είναι οι ξένοι προπονητές που έφεραν επανάσταση στην ποδοσφαιρική Ελλάδα. Μπούκοβι, Φάντροκ, Ίβιτς, Όσιμ μα πάνω απ’ όλους -επιτρέψτε μου- Γκέραρντ. Σφραγίδα φαρδιά πλατιά στον ΟΦΗ αλλά και στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Από τα χεράκια του πέρασαν δεκάδες πιτσιρικάδες που εξελίχθηκαν σε αστέρια. Κρατάτε λογαριασμό; Νιόπλιας, Μαχλάς, Πουρσανίδης, Μαρινάκης, Κωνσταντινίδης, Αναστασίου, Αλεξούδης, Χανιωτάκης, Βλαστός, Σαμαράς, Ν. Παπαβασιλείου και τόσοι άλλοι. Άλλαξε, όμως, και τη θεωρία πολλών για το τι εστί ποδόσφαιρο. Τρία βασικά πράγματα δίδαξε σε όλους όσοι δούλεψαν πλάι του: α) το ποδόσφαιρο είναι χαρά και θέαμα, β) οι ποδοσφαιριστές πρέπει να έχουν ήθος, γ) η ομάδα είναι πάνω απ’ όλα. Ο Γκέραρντ τα εφάρμοζε στην πράξη αυτά. Δεν μπορούσε ούτε και ήθελε να συνεργαστεί με δύστροπους παίκτες. Δεν δίσταζε να «ρίξει πάγκο» στους ντεφορμέ όσο μεγάλο όνομα και να είχαν. Δεν παρέτασε ομάδες με στυλ κατενάτσιο.

Όλα, λοιπόν, φαντάζουν γνωστά για τον Γκέραρντ. Σταχυολογώντας τα βασικά, καταλήγει κανείς στα παρακάτω. Ο Γκέραρντ μεγάλωσε σε ένα σπίτι στην Ολλανδία που άπαντες ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο. Από μικρός απέκτησε τη μυρωδιά του γρασιδιού. Στη δεκαετία του ’60 που έκανε τα ποδοσφαιρικά του βήματα, η Ολλανδία ήταν χιλιόμετρα μπροστά από τις υπόλοιπες χώρες σε οργάνωση. Εννοείται πως στην Ελλάδα του 2012 είμαστε ακόμα πολύ πίσω σε υποδομές συγκριτικά με την Ολλανδία του ’60. Ένας σοβαρός τραυματισμός ανάγκασε τον Ολλανδό να σταματήσει στα 32 του το ποδόσφαιρο. Αμέσως κατάλαβε ότι το επόμενο βήμα έπρεπε να ‘ναι η προπονητική. Το πήρε πολύ επαγγελματικά το θέμα. Πήρε πτυχίο στην κορυφαία κατά πολλούς σχολής προπονητών της Κολονίας και μαζί είχε πτυχίο ψυχολόγου. Κάτι το οποίο θα αποδειχθεί καθοριστικό στην εξέλιξη της καριέρας του. Πρώτη του δουλειά ήταν στη Ρόντα. Και τελευταία για την Ολλανδία. 11 χρόνια έμεινε εκεί, φανερώνοντας ότι ξέρει να ριζώνει στους πάγκους.

Το Νοέμβριο του 1984 το δεξί χέρι του Θόδωρου Βαρδινογιάννη στη διοίκηση του ΟΦΗ, ο Κώστας Καζανάκης τηλεφωνεί στον Γκέραρντ και του κάνει πρόταση να αναλάβει την κρητική ομάδα. Ο Γκέραρντ απαντά ότι έχει συμβόλαιο και τον παραπέμπει στο καλοκαίρι. Το είχε σχεδόν ξεχάσει, κάνοντας διακοπές στη Ρουμανία, όταν του ξανατηλεφώνησε το καλοκαίρι του 1985 ο Καζανάκης. Ο ΟΦΗ επέμενε γιατί είχε πάρει τις καλύτερες συστάσεις από έναν παίκτη του και πρώην της Ρόντα, τον Γρηγόρη Τσινό. Ο Τσινός ανέλαβε να «ψήσει» τον Γκέραρντ να αφήσει την Ολλανδία για την Ελλάδα. «Έλα να φτιάξεις μια μεγάλη ομάδα. Ο ΟΦΗ έχει καλούς παίκτες αλλά όχι ομάδα», του είπε ο Τσινός και ο Ολλανδός έβαλε την υπογραφή του στο γραφείο του Βαρδινογιάννη στο Σύνταγμα. Ο Γκέραρντ ήταν «κουμπωμένος» στην αρχή. Πίστευε ότι θα μείνει λίγους μήνες, το πολύ ένα χρόνο στην Κρήτη. Παρά ταύτα μέχρι να αρχίσει προετοιμασία με τον ΟΦΗ πρόλαβε να μάθει κάποια ελληνικά κάνοντας εντατικά μαθήματα με δασκάλα! Ουδέποτε ζήτησε διερμηνέα γιατί επεδίωκε την αμεσότητα. Και την πέτυχε!

Δυσκολεύτηκε να πείσει για τη δουλειά του αφού τους πρώτους μήνες τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα. Μ’ ένα ντεμαράζ διαρκείας στο δεύτερο γύρο, ο ΟΦΗ αναρριχήθηκε στη δεύτερη θέση και εξασφάλισε την έξοδό του στο Κύπελλο UEFA. Μέχρι και σήμερα παραμένει το καλύτερο πλασάρισμα των Κρητικών στο πρωτάθλημα. Την επόμενη σεζόν ο ΟΦΗ ήταν τρίτος στο πρωτάθλημα ενώ πέτυχε τη μέγιστη διάκριση της ιστορίας του, την κατάκτηση του Κυπέλλου, επικρατώντας στα πέναλτι του Ηρακλή! Ο ΟΦΗ είχε γίνει ο πιο δημοφιλής άνθρωπος στην Κρήτη. Ο Θόδωρος Βαρδινογιάννης του ανανέωνε κάθε χρόνο το συμβόλαιο δίχως να υπογράψουν χαρτιά. Με το λόγο του και μόνο! Ο Γκέραρντ έκανε χρήση της εμπιστοσύνης του Βαρδινογιάννη προς όφελος του ΟΦΗ. Τον έπεισε ότι πρέπει να γίνει δουλειά με την ακαδημία της ομάδας αλλά και με παιδομάζωμα των καλύτερων 18άρηδων, 19άρηδων της Κρήτης. Και κυρίως τον έπεισε ότι μόνο με ένα δικό του σύγχρονο προπονητικό κέντρο θα είχε διάρκεια και μέλλον η δουλειά. Όντως το 1989 εγκαινιάστηκε το Βαρδινογιάννειο Αθλητικό Κέντρο που άλλαξε ταχύτητα στον ΟΦΗ.

Σταθμός για τον Γκέραρντ αλλά και τον ΟΦΗ στάθηκε ο θάνατος του Θόδωρου Βαρδινογιάννη. Όπως έχει εκμυστηρευτεί ο ίδιος ο Γκέραρντ, σκέφτηκε να τα παρατήσει τότε και τον κράτησε ο Βαρδής Βαρδινογιάννης με μια συνάντηση που είχαν οι δυο τους στην Αθήνα. Στα 60 του χρόνια, το 2000, ο Ολλανδός που πια αισθάνονταν περισσότερο Κρητικός, ασπαζόμενος πλήρως τον τρόπο ζωής των Κρητικών, πήρε τη δύσκολη απόφαση να ανακοινώσει ότι σταματάει την προπονητική στο τέλος της σεζόν. Ένα τεράστιο κεφάλαιο έκλεινε. Ο Γκέραρντ παρέμεινε στον ΟΦΗ ως σκάουτερ αλλά τον Νοέμβριο του 2000 ο ΟΦΗ έλυσε τη συνεργασία τους επικαλούμενος προβληματική συνεργασία με τον τότε προπονητή της ομάδας, Άρη Βασιλείου.

Ο Ολλανδός «πικράθηκε», ο εγωισμός του πληγώθηκε και τότε άρχισε η επόμενη φάση της προπονητικής του πορείας. Τον Ιανουάριο του 2001 η ΑΕΚ τον προσέλαβε ως τεχνικό σύμβουλο του άπειρου Τόνι Σαβέβσκι. Δεν έμεινε πολύ καιρό. Μεσούσης της σεζόν 2001-02 αποδέχθηκε την πρόταση του ΑΠΟΕΛ και πήγε στην Κύπρο. Κατέκτησε το πρωτάθλημα και έμεινε για λίγο την επόμενη σεζόν ώσπου ήρθε η πρόταση του Ηρακλή. Στα μισά της σεζόν πήγε και στο παρά ένα δεν έβγαλε Ευρώπη το Γηραιό. Η επόμενη σεζόν ξεκίνησε απογοητευτικά ώσπου τη 10η αγωνιστική αποπέμφθηκε. Λίγο καιρό μετά επέστρεψε στην Κρήτη αλλά αυτή τη φορά για λογαριασμό του Εργοτέλη από την αγαπημένη του θέση, αυτή του σκάουτερ. Έμεινε κάμποσο καιρό και στη συνέχεια αποφάσισε να ιδιωτεύσει, να ασχοληθεί περισσότερο με τα αμπέλια του τα οποία ήδη από το 2000 καλλιεργούσε στην Κρήτη βγάζοντας δικής του παραγωγής κρασί με την επωνυμία «Γκεραρντάκης»! Ανά περιόδους στον ΟΦΗ ζητούσαν τη βοήθειά του ενώ στην πιο ανεξήγητη επιλογή της καριέρας του πήγε για δύο μήνες το 2010 στην Παναχαϊκή του Αλέξη Κούγια. Και βέβαια άκρη δεν έβγαλε.

Σήμερα ζει στο σπίτι του στην Κρήτη, γεμάτος από όλα όσα βίωσε στη χώρα μας.

Be Sociable, Share!
  • garroulis

    Νομίζω ότι πέρασε πολλές φορές από τη σκέψη των Βαδινογιάννηδων αλλά ο Θόδωρος τον κράταγε στον ΟΦΗ

  • garroulis

    Στο ποδόσφαιρο εννοούσα αλλά ΟΚ