Πως τόλμησα να αμφισβητήσω τον μπασκετικό Παναθηναϊκό;

Του Βασίλη Μοιρώτσου*

 
Ομολογώ πως δεν το περίμενα. Περίπου ένα δίωρο πριν από το ματς, ο Σταμάτης με ρώτησε τι προβλέπω για το βράδυ. «Φίλε, 20% πιθανότητες δίνω. Ετσι όπως τα έκαναν, όσο χειρότερη κι αν είναι η Μακάμπι, παίζει ένα ματς μέσα στο “Γιαντ Ελιάου”. Και είναι μεγάλη δύναμη αυτό το ρημάδι το γήπεδο». Όχι τίποτα άλλο, αλλά πήρα πήρα και τον Σταμάτη στο λαιμό μου. Το έβλεπε το ματς επιφυλακτικός, περιμένοντας το μοιραία από λεπτό σε λεπτό.

Τόλμησα να αμφισβητήσω την καρδιά του πρωταθλητή. Θεώρησα τη δύναμη της έδρας μεγαλύτερη. Ντροπή μου. Είπαμε, το “Γιαντ Ελιάου” είναι. Δεν είναι δα και το ΟΑΚΑ. Θα έπρεπε να το είχα σκεφτεί νωρίτερα. Σήμερα είναι πιο καθαρό το μυαλό. Αρχίζω να καταλαβαίνω πως όλα όσα πίστευα λίγο μετά τη μεγάλη νίκη, πως αυτή η ομάδα έχει μεγάλη καρδιά, πως μίλησε η ψυχή, η εμπειρία, τα αστέρια, τα κότσια, έπαιξαν μεν ρόλο, μα όχι τον σημαντικότερο. Τελικά, ακόμα και σε τέτοιου είδους παιχνίδια – ματς «ζωής ή θανάτου» όπως συνηθίζουμε να τα λέμε – ο Ομπράντοβιτς βάζει πρώτα την τακτική και τη λογική και έπειτα φωνάζει «αέρα, να τους πάρουμε».

Τι έλεγε λοιπόν η λογική; Πως τα ποσοστά της Μακάμπι στα δύο προηγούμενα παιχνίδια ήταν πάνω από τις δυνατότητες της. Πως αν οι Ισραηλινοί πιεστούν, θα χάσουν την επαφή τους με το καλάθι από μακριά, θα εκνευριστούν, άρα θα μειωθούν και οι πιθανότητες επικράτησης τους. Ετσι ακριβώς συνέβη. Ο Μπλου δεν εκτέλεσε ούτε ένα ελεύθερο σουτ, το ίδιο και ο Λάνγκφορντ, ο Σμιθ, ο Οχαγιόν. Η Μακάμπι, που σούταρε με 53,8% στα τρίποντα στο δεύτερο ματς της σειράς και με 30,8% στο τρίτο, τελείωσε το τέταρτο παιχνίδι με 4/23 τρίποντα και μόλις 17% ποσοστό.

Αφού λοιπόν ο Ομπράντοβιτς σταμάτησε το μακρινό σουτ, δεν είχε παρά να περιορίσει τη δράση στις διεισδύσεις των Οχαγιόν και Λάνγκφορντ και να φθείρει τους ψηλούς. Ο Σχορτσιανίτης σε ακόμα ένα ματς κόντρα στον Παναθηναϊκό βγήκε με πέντε φάουλ, ο Οχαγιόν στην κρίσιμη τελευταία περίοδο δεν βρήκε ούτε μισό μέτρο ελεύθερο χώρο και όλα τράβηξαν τον δρόμο τους. Και επειδή τα μεγάλα ματς τα κρίνουν οι μεγάλοι παίκτες, ο Σάρας ήταν εκεί όταν χρειάστηκε. Με κρύο αίμα απέναντι στο κοινό που τον λάτρεψε όσο λίγους, απάντησε στο ερώτημα που μας έρχεται στο μυαλό κάθε φορά που τον βλέπουμε στο παρκέ: Άγγελος ή δαίμονας; Ένας δαίμονας, αγγελικά πλασμένος.

ΥΓ: Θα γράψω τη φράση: «Δεν θα ξανά αμφισβητήσω τον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς» 500 φορές προς γνώση και συμμόρφωση. Και για να συνεχίσω τις προβλέψεις, Σταμάτη το ματς της Πέμπτης μπορείς να το δεις με ηρεμία. Βάλε ένα μηδενικό ακόμα στο 20% και θα καταλάβεις πόσες είναι οι πιθανότητες πρόκρισης στο φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης.

* Ο Βασίλης Μοιρώτσος εργάζεται στη SportDay καλύπτοντας ρεπορτάζ ποδοσφαίρου και στο NovaΣΠΟΡ Fm όπου μεταδίδει αγώνες μπάσκετ.

Be Sociable, Share!
  • Jim 13

    Χαίρομαι πολύ που γράφεις συχνά σε αυτό το σάιτ, γιατί αποφεύγω να ενημερώνομαι από τα άλλα σου στέκια! (no offence που λεν’ και στο χωριό μου) Ελπίζω τη φράση «Δεν θα ξανά αμφισβητήσω τον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς» να μην την κάνεις copy-paste, γιατί δεν πιάνεται, ε;
    Η αλήθεια είναι πως ούτε εγώ ήμουν τόσο αισιόδοξος όσο άλλες φορές για διάφορους λόγους, όχι για το γήπεδο… εδώ στο ΣΕΦ και στο ΟΑΚΑ παίζουν, τι να μας πει ένα “Γιαντ Ελιάου”; Όμως, σε αυτό το ματς, κατά κάποιον τρόπο νίκησε η καλύτερη ομάδα μεταξύ των δύο συνολικά για φέτος, αφού το 2ο και το 3ο ματς θεωρώ πως τα έχασε ο Παναθηναϊκός από δικά του λάθη. Δεν είναι αμελητέα ποσότητα η Μακάμπι, αλλά ακόμη και αυτός ο φετινός Παναθηναϊκός, “την έχει” και θα είναι κρίμα να αποκλειστεί.
    Ελπίζω να συνεχίσεις να γράφεις εδώ μεσα και μην ξεχάσεις την τιμωρία… «Δεν θα ξανά αμφισβητήσω τον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς»

  • graz