Η ανάσταση του πράσινου βόλεϊ

Πέρασαν κι όλα οκτώ χρόνια από τη μέρα που η ομάδα βόλεϊ ανδρών του Παναθηναϊκού επανέρχονταν στις κατακτήσεις πρωταθλημάτων. Η ομάδα που κυριάρχησε τις δεκαετίες ’60, ’70 και που μοιράστηκε τους τίτλους με τον Ολυμπιακό το ’80, έχασε απότομα έδαφος τη δεκαετία του ’90 με μόλις δύο πρωταθλήματα έναντι επτά του «αιωνίου» αντιπάλου της. Από το 1996 έως το 2004 το Τριφύλλι έζησε δύσκολα χρόνια. Υπήρξαν σεζόν που πάλευε να μπει στα πλέι οφ ενώ μία χρονιά κινδύνευσε ακόμα και με υποβιβασμό. Η ομάδα -βιτρίνα του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού είχε γίνει προϊόν για το πανέρι. Με τις απίστευτες παλινωδίες και τα μικροσυμφέροντα παραγόντων της σειράς, με τους Γιαννακόπουλους να είναι επί σειρά ετών «βάζουμε δεν βάζουμε, μένουμε δεν μένουμε», με τις τρομερά παιχνίδια πολιτικής ενός Ερασιτέχνη που δεν άνοιγε τις πόρτες του σε μέλη.

Το 2001 μετά από επίμονες προσπάθειες που είχαν αρχίσει ένα χρόνο πριν, το βόλεϊ του Παναθηναϊκού ανέλαβε ο επιφανής φίλος του Τριφυλλιού, Βλάσης Σταθοκωστόπουλος. Έριξε πολλά λεφτά και παρότι εμπιστεύτηκε λάθος ανθρώπους, έφτασε τους Πράσινους ξανά στους τίτλους. Πρώτη δικαίωση ήρθε σαν σήμερα το 2004 όταν επικράτησε του Ολυμπιακού στον τελικό των πλέι οφ και μέσα στον «Τάφο του Ινδού» σήκωσε το τρόπαιο. Η επιτυχία επαναλήφθηκε το 2006. Όπως συμβαίνει συνήθως στην Ελλάδα, με ένα μαγικό τρόπο οι πρόθυμοι και ικανοί φεύγουν πικραμένοι. Έτσι έφυγε το 2008 ο Σταθοκωστόπουλος, γεμάτος πικρία από τη συμπεριφορά της οικογένειας Γιαννακόπουλου. Και βέβαια χρόνο με το χρόνο ο Παναθηναϊκός στο βόλεϊ μαράζωσε και έφτασε εδώ που είναι σήμερα.

Για το τι συμβαίνει φέτος στο πιο γελοίο πρωτάθλημα όλων των εποχών στο βόλεϊ και ειδικότερα τα τραγελαφικά των τελευταίων ημερών σας καλώ να διαβάσετε στη στήλη «Α-φιλόξενα νερά» το άρθρο ενός δημοσιογράφου που ζει το βόλεϊ από μέσα εδώ και δύο δεκαετίες. Του Ισίδωρου Πρίντεζη.

Be Sociable, Share!