Λύγισε ο γίγαντας

Μία από τις βασικές αιτίες που η Σουηδία παραμένει σε υψηλό επίπεδο στις εθνικές ομάδες είναι η άμυνά της. Εκεί όπου δεσπόζει ο Όλοφ Μέλμπεργκ και ο Ντάνιελ Μαϊστόροβιτς. Κάποια στιγμή σύντομα θα γράψω και για τον Μέλμπεργκ, τον παίκτη που έχει βοηθήσει στο μέγιστο βαθμό τον Ολυμπιακό. Σήμερα, όμως, θα ασχοληθώ με τον Μαϊστόροβιτς. Νομίζω ότι είναι και λίγο σαν αποχαιρετηστήριο σε μια καριέρα που θα δυσκολευτεί πολύ να ξαναέρθει στα ίσια της. Ειδικά μετά το πολύ δυσάρεστο σημερινό συμβάν στην προπόνηση της Εθνικής Σουηδίας όπου ο πρώην στόπερ της ΑΕΚ υπέστη ρήξη χιαστών. Μια είδηση που έχει σκορπίσει στεναχώρια τόσο στους χιλιάδες Σουηδούς φαν της εθνικής ομάδας όσο και στους οπαδούς της Σέλτικ όπου αγωνίζεται.

Με κορμί παλαιστή του κατς περισσότερο παρά ποδοσφαιριστή, ο Μαϊστόροβιτς έδειξε από μικρός ότι θα ήταν δύσκολο να μείνει εντός συνόρων. Επιβλητική παρουσία στα μετόπισθεν με τρομερή δύναμη και εξαιρετικό άλμα, ο Μαϊστόροβιτς στα 20 του έκανε το πρώτο του ταξίδι για να παίξει μακριά από τη Σουηδία. Από τη Μπρομαποϊκάρνα πήγε στην Κολονία για λογαριασμό της Φορτούνα. Στη Γερμανία δεν κάθισε πολύ γιατί δεν έπεισε. Γύρισε στη Σουηδία και έπαιξε στη Βαστέρας. Εκεί τον είδαν πολλά μάτια. Η μισή σέρβικη καταγωγή του έστειλε μέχρι και ανθρώπους από τη Σερβία για να τον δουν αγωνιζόμενο και να τον πείσουν να φορέσει το εθνόσημο της μισής του πατρίδας. Τελικά προτίμησε τη Σουηδία και μάλλον δεν το μετάνιωσε. Στα 24 του πήγε στη Μάλμε, υλοποιώντας ένα παιδικό του όνειρο. Έπαιξε τέσσερις σεζόν, έκανε καλό όνομα και το 2004 πήρε οριστικό διαβατήριο μετανάστευσης από τη Σουηδία. Αρχικά πήγε στην Ολλανδία για λογαριασμό της Τβέντε. Εκεί ξεδίπλωσε τις αρετές του. Ίσως τα πράγματα να εξελίσσονταν αλλιώς εάν δεν πρωταγωνιστούσε σε δύο αρνητικά περιστατικά. Το Μάρτιο του 2005 τιμωρήθηκε με επτά αγωνιστικές από την ολλανδική ομοσπονδία ποδοσφαίρου γιατί έριξε αγκωνιά σε αντίπαλο. Λίγο πριν μπει το 2006 σε μια προπόνηση της Τβέντε πιάστηκε στα χέρια με έναν συμπαίκτη του.

Ο ολλανδικός σύλλογος ψάχτηκε να τον πουλήσει. Τον Ιανουάριο του 2006 βρέθηκαν πολλές ενδιαφερόμενες ομάδες, μεταξύ των οποίων και ο Άγιαξ. Όμως η καλύτερη προσοφρά ήρθε από την ελβετική Βασιλεία. Ήταν το κάρμα του αϊστόροβιτς. Ταίριαξε απευθείας στην ομάδα. Στην τρίτη του συμμετοχή σκόραρε, στην τέταρτη χάρισε την πρόκριση στους «64» του ΟΥΕΦΑ επί της Μονακό. Η αποβολή του στη ρεβάνς των «16» με τη Μίντλεσμπρο στάθηκε αφορμή να παρουσιαστούν ορισμένα σύννεφα στις σχέσεις του με τους οπαδούς της Βασιλείας αφού ήταν η αιτία του αποκλεισμού της ελβετικής ομάδας. Γρήγορα όμως αυτά ξεχάστηκαν γιατί ο Βίκινγκ έβγαζε τον καλύτερό του εαυτό στο γήπεδο. Για την ακρίβεια εξελίχθηκε σε εμβληματική μορφή της Βασιλείας και σε έναν από τους πρώτους σκόρερ της στις δύο από τις 2,5 σεζόν που πέρασε εκεί. Και αυτό γιατί επιλέχθηκε ως βασικός εκτελεστής των πέναλτι, όπου σπανίως αστοχούσε. 23 γκολ σε 2,5 χρόνια πέτυχε. Στατιστική που θα ζήλευε επιθετικός, όχι στόπερ!

Τον Ιανουάριο του 2008 η Τραμπζονσπόρ πήγε να τον αποκτήσει αλλά τελευταία στιγμή η μετακίνηση χάλασε. Το καλοκαίρι του 2008 προέκυψε η προσφορά της ΑΕΚ, την οποία προτίμησε έναντι της Λάτσιο, λαμβάνοντας 800.000 ευρώ ετησίως, ένα από τα μεγαλύτερα συμβόλαια της Ένωσης. Στην Ένωση ο Μαϊστόροβιτς είχε πει ότι πείστηκε από τον Ντέμη Νικολαΐδη να πάει. Έπεσε σε μια μεταβατική περίοδο, όμως, για την ΑΕΚ αφού προέκυψαν ένα σωρό διοικητικά ζητήματα που επηρρέασαν και το αγωνιστικό. Παρά ταύτα με τον Κυργιάκο ως δίδυμο «έδεσαν» καλά. Παρότι αμφότεροι αργοί και με το ίδιο στυλ πάνω – κάτω τα πήγαν καλά. Αρχικά υπήρχε μια σχετική γκρίνια των οπαδών της Ένωσης αλλά σταδιακά έστρωσε η κατάσταση.

Το καλοκαίρι του 2009 ο Μαϊστόροβιτς έφερε πρόταση 800.000 ευρώ στην ΑΕΚ από τη Χέρτα. Η διοίκηση Θανόπουλου την απέρριψε θεωρώντας ότι θα ήταν δυσαναπλήρωτη απώλεια. Έμεινε στην ομάδα αλλά μάλλον ο ίδιος το μετάνιωσε. Ο Κυργιάκος έφυγε για τη Λίβερπουλ και ο Μαϊστόροβιτς βρέθηκε να μην προλαβαίνει να συνηθίσει παρτενέρ στην άμυνα. Μία ο Μανωλάς, μία ο Γιάχιτς, μια ο Νασούτι, μια ο Άρτσε. Και η Ένωση από το κακό στο χειρότερο.

Τελικά το καλοκαίρι του 2010 χάρισε τα χρήματα που χρωστούσε η ΑΕΚ, γέμισε τη βαλίτσα του και μετακόμισε στη Σκωτία όπου φόρεσε τη φανέλα της Σέλτικ. Πέρυσι έκανε μια εξωπραγματική σεζόν. Έπαιξε 49 αγώνες με τη Σέλτικ και την Εθνική Σουηδίας, οι 45 ήταν 90λεπτες συμμετοχές! Βιονικές καταστάσεις. Αμέσως αγαπήθηκε από τους έτσι κι αλλιώς παθιασμένους οπαδούς της Σέλτικ. Φέτος η σεζόν στράβωσε από την αρχή. Στη ρεβάνς των προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στη Σιόν αποβλήθηκε στην πρώτη φάση που η μπάλα έφτασε στα πόδια του, μόλις στο 2ο λεπτό. Η Σέλτικ αποκλείστηκε και ο ίδιος το πήρε «βαρέως». Στο τέλος Δεκεμβρίου τραυματίστηκε σοβαρά στο ζυγωματικό, έκανε επέμβαση κι έμεινε σχεδόν δύο μήνες έξω. Μόλις προ δέκα ημερών επανήρθε στο αρχικό σχήμα και αντίκρισε την κόκκινη κάρτα. Και στην προπόνηση της Τρίτης με την εθνική έγινε η μεγάλη ζημιά.

Η πρόβλεψη κάνει λόγω για οκτώ μήνες εκτός δράσης. Το συμβόλαιό του με τη Σέλτικ λήγει το καλοκαίρι. Ο Μαϊστόροβιτς δεν χάνει απλά το Euro και το υπόλοιπο της σεζόν. Μένει ξεκρέμαστος σε μια δύσκολη στιγμή. Έχοντας πια μπει στα 35 τα πράγματα δυσκολεύουν. Ο ίδιος πρόσφατα έλεγε ότι θέλει να παίξει μπάλα έως τα 40. Μακάρι για τον ίδιο να του προκύψει. Πάντως με ρήξη χιαστού στα 35, θα χρειαστεί πολύ μεγάλη δύναμη ψυχής και πείσματος για να αντέξει και να επανέρθει.

Be Sociable, Share!