Φώλιασε στον Πειραιά ο παραλογισμός

Κάθισα μέχρι τις 2 το πρωί για να δω σε επανάληψη τον αγώνα του Ολυμπιακού με τον Αστέρα στην Τρίπολη. Ελέω ΟΑΚΑ δεν πρόλαβα τη live μετάδοση της αναμέτρησης και πραγματικά ήμουν πολύ περίεργος να δω τι συνέβη -και- τούτη τη φορά στους Ερυθρόλευκους. Η ζημιά για τον Ολυμπιακό είναι πολύ μεγαλύτερη από την ήττα και το -5 από τον Παναθηναϊκό. Αναστρέψιμη είναι αλλά ακολουθεί ανηφόρα.

Κατ’ αρχήν για το ματς. Υπάρχουν μερικά προφανή. Ο Μπάλας Μέγιερι είναι άπειρος. Ξαφνικά έγινε πρώτος τερματοφύλακας, τα πάει πολύ καλά βάσει προσδοκιών αλλά χθες φταίει 100% και στα δύο γκολ. Στο πρώτο αποκρούει ασταθώς και προς τα μέσα -αντί να τη στείλει κόρνερ- προτού κάνει πέναλτι. Στο δεύτερο επιχειρεί μια ανούσια, παιδική, ερασιτεχνική έξοδο 25 μέτρα από την εστία του.

Πάμε παρακάτω. Οι παίκτες του Ολυμπιακού έχουν βγάλει γλώσσα. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Κυριολεκτικά γιατί πολύ εξ αυτών (ιδίως οι Μέλμπεργκ, Μιραλάς, Τζιμπούρ, Χολέμπας και μετά οι Τοροσίδης, Αβραάμ) παίζουν διαρκώς και χθες δεν μπορούσαν να πάρουν τα πόδια τους. Μεταφορικά γιατί συνεχίζουν το τουπέ. «Νικήσαμε τη Μαρσέιγ μάγκικα, αντρίκεια (και περαιώτικα που λέει και ο Αλέφαντος), ο Αστέρας Τρίπολης θα μας δυσκολέψει;». Πρόκειται για συνταγή καταστροφής, την οποία έχω επισημάνει πλειστάκις και παρατηρώ διαρκώς στην Ελλάδα (εξαιρουμένου του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό και των αγώνων που μπήκε με την πλάτη στον τοίχο δηλαδή με ΠΑΟΚ και τα πρώτα ημίχρονα με Εργοτέλη, Άρη).

Τελευταία αιτία ήττας που αφορά τον Ολυμπιακό και έχει σχέση με το προηγούμενο περί νοοτροπίας: ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Έμαθα, όπως φαντάζομαι και πολλοί από εσάς, ότι ο πρόεδρος των Ερυθρόλευκων κατέβηκε στα αποδυτήρια κατά τη διάρκεια της διακοπής του ημιχρόνου. Σας καλώ εδώ να σκεφτείτε (κυρίως οι φίλοι του Ολυμπιακού) τι μπορεί να έχει στο μυαλό του ο ποδοσφαιριστής της ομάδας μα κυρίως ο προπονητής της, όταν μπαίνει στα αποδυτήρια στο μισό του αγώνα ο πρόεδρος. Φαντάζομαι ότι δεν τους είπε «καλησπέρα, πέρασα να δω αν όλα είναι καλά. Αν μπορείτε παίξτε λίγο καλύτερα». Τέτοιου είδους δυναμικές παρεμβάσεις -για να το εκφράσω πολύ κομψά…- ενδεχομένως να βρουν ανταπόκριση πριν ή μετά από ένα ματς και σίγουρα όχι στα αποδυτήρια. Με όποιον ποδοσφαιριστή και να μιλήσει κανείς από εσάς θα ακούσει την ίδια σκέψη να αναλύεται: τα αποδυτήρια είναι ο χώρος των παικτών και του προπονητή. Ουδείς άλλος μπορεί να μπει. Θεωρείται εισβολή. Νομίζω πως όλοι κατάλαβαν πως τα αποτελέσματα της επίσκεψης ήταν τα ακριβώς αντίθετα.

Υπάρχει και ο Αστέρας στο ματς βέβαια. Ο Σάκης Τσιώλης επειδή είναι καλός προπονητής βρίσκει σιγά – σιγά τα κουμπιά της ομάδας. Πίεσε σωστά, αμύνθηκε ψηλά, έκοψε στα δύο τον Ολυμπιακό, έβαλε παίκτες να «τρυπώνουν» στις γραμμές (π.χ. Ροτζέριο), χρησιμοποίησε σωστά τις αλλαγές του (όπως π.χ. η είσοδος του ανέτοιμου ακόμα αλλά σκληροτράχηλου Αλβάρες).

Άφησα για το τέλος αυτό που περιμένουν όλοι: την κριτική στον Ερνέστο Βαλβέρδε. Η συνήθης ρηχή αντιμετώπιση των ΜΜΕ φάνηκε ξεκάθαρα στην περίπτωση Βαλβέρδε. Έχει ακούσει και διαβάσει τα εξ αμάξης από την αρχή της σεζόν. Στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό ειπώθηκαν και δυο καλά λόγια, με τη Μαρσέιγ τον έκαναν ημίθεο. Από χθες είναι πάλι ο γνωστός εύκολος στόχος των ΜΜΕ. Τα επιχειρήματα;

Ότι δεν έβαλε «φρέσκο» αίμα στην ενδεκάδα αφήνοντας τους ίδιους και τους ίδιους να παίξουν. Οι επιλογές του Βαλβέρδε ήταν να ξεκινήσουν Φετφατζίδης, Πάντελιτς, λένε. Πες ότι ο Πάντελιτς θα έπαιζε αντί του Τζιμπούρ. Ο Φετφατζίδης αντί ποιού θα έπαιζε; Του Μιραλάς; Προφανώς όχι.  Τότε του Φουστέρ. Μα, ο Φουστέρ δεν είναι κουρασμένος, ήταν εκτός αγώνων 1,5 μήνα μέχρι το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Προφύλαξε τον Χολέμπας γιατί μπορούσε να βάλει τον Μαρκάνο. Έπρεπε να βάλει τον Ποτουρίδη αντί του Μέλμπεργκ; Και αν πάλι έχανε ο Ολυμπιακός τι θα άκουγε ο Βαλβέρδε; Χωρίς Ιμπαγάσα, Ορμπάιθ, Μακούν, Φέισα, Γέστε, ήταν αδύνατο να αλλάξει κάτι στο κέντρο. Επομένως δεν μπορούσε να ξεκουράσει ούτε τον Τοροσίδη γιατί ο Μανιάτης που θα τον αντικαθιστούσε, έπρεπε να παίξει στον άξονα. Όλη η γκρίνια λοιπόν γίνεται για τον Πάντελιτς. Μόνο που ο Πάντελιτς έτσι όπως έπαιζε χθες ο Ολυμπιακός θα ήταν άχρηστος. Και αποδείχθηκε έτσι όταν έπαιξε σε όλο το δεύτερο ημίχρονο.

Φταίει ο Βαλβέρδε για τους τραυματισμούς όλων των χαφ; Προφανώς και όχι. Με τον Ιμπαγάσα υπήρξε λανθασμένη αρχική εκτίμηση αφού υποτιμήθηκε ο τραυματισμός του. Ο Φέισα είναι κυρίως τραυματίας, όπως και ο Γέστε. Ορμπάιθ και Μακούν δεν χτύπησαν από την κούραση αλλά πάνω στο ματς. Μόνο για τον Μέλμπεργκ φέρει ευθύνη ο Βαλβέρδε γιατί όντως το 34χρονο κορμί δεν αντέχει πια συνεχή 90λεπτα. Ναι, εκεί έσφαλε. Έπρεπε να βάλει τον Μαρκάνο με τον Αβραάμ και να αφήσει μέσα τον Χολέμπας. Το λέμε, όμως, εκ του αποτελέσματος με τον τραυματισμό του Μέλμπεργκ, έτσι; Για να είμαστε ειλικρινείς.

Μήπως θα έπρεπε να βάλει τον Αμπντούν; Μα όποτε παίζει είναι άφαντος. Έπρεπε να βάλει νωρίτερα τον Φετφατζίδη; Ναι, έπρεπε. Αυτή ήταν η σωστή δεύτερη αλλαγή και όχι ο Πάντελιτς. Ο μικρός είναι ο μόνος που δικαιούται να λέει ότι αδικήθηκε από τον προπονητή του χθες. Τίποτα από όλα αυτά δεν μου δείχνει ότι ο Βαλβέρδε φέρει βασική ευθύνη για την ήττα. Σαφώς και φταίει αλλά όχι όπως παρουσιάζεται.

Το βασικό ζήτημα για τον Ολυμπιακό τώρα είναι να διαχειριστεί την απρόβλεπτη συμπεριφορά της διοίκησής του. Νομίζω ότι ο Βαλβέρδε τείνει να τρελαθεί με όσα βλέπει εντός και εκτός του Ρέντη. Μπορεί να σωθεί η κατάσταση από τα μαζεμένα εξ αναβολής που είναι πιθανό να στείλουν -έστω και πλασματικά- τους Ερυθρόλευκους στην κορυφή. Όλα είναι θέμα ψυχολογίας πια. Το αγωνιστικό περνάει σε δεύτερη μοίρα.

Be Sociable, Share!