Όσο μένει η μιζέρια εκτός αποδυτηρίων

Σε τέτοιες περιπτώσεις ο μέσος όρος του Έλληνα οπαδού περιμένει στη… γωνία τον δημοσιογράφο. «Εσύ δεν ήσουν που μας έγραφες ότι η ΑΕΚ θα ζοριστεί για να μπει στην πεντάδα; Τώρα που πάει καλά κρύβεσαι ε;». Υπάρχει και ένας άλλος οπαδός. «Στα άσχημα έγραφες. Δεν πρέπει να γράφεις και τώρα κάτι για να εξηγήσεις την εικόνα της ομάδας;». Θα γράψω σήμερα και για τους δύο.

Κατ’ αρχήν δεν αλλάζω λέξη απ’ όσα έχω γράψει. Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να κριθεί οτιδήποτε και κυρίως είναι τόσο ανομοιόμορφη η βαθμολογία που κανείς δεν ξέρει την ακριβή του θέση. Το βέβαιο είναι ότι η ΑΕΚ όχι πρώτη δεν είναι (άλλωστε αυτό το βράδυ λογικά θα έχει αλλάξει) αλλά όταν θα γίνουν τα εξ αναβολής παιχνίδια, μάλλον θα μείνει 6-7 βαθμούς μακριά από την κορυφή, εκεί στην τρίτη θέση.

Αν κάποια πράγματα φαίνεται να έχουν αλλάξει υπέρ της ΑΕΚ είναι:

- Οι παίκτες της που έχουν καταλάβει ότι είναι εντελώς μόνοι τους, χωρίς διοίκηση και χωρίς ελπίδα – όχι φανερή τουλάχιστον- να πάρουν χρήματα. Το έχουν πάρει πάνω τους και τα δίνουν όλα, όντας απλήρωτοι επί μήνες, κάτι που καθιστά σχεδόν ηρωική την προσπάθεια. Άλλες φορές αυτό αρκεί, άλλες όχι. Τουλάχιστον, όμως, βγάζουν μεγάλη θέληση και πάθος. Αρκεί να δει κανείς πώς πανηγυρίζονται πια τα γκολ της Ένωσης και να τα συγκρίνει με το πρόσφατο παρελθόν.

- Η θετική αύρα που έφερε η αλλαγή προπονητή. Δεν μπαίνω καν στη διαδικασία να συγκρίνω έναν -καλό, μέτριο, κακό πάντως κανονικό- προπονητή τον Μανόλο Χιμένεθ με έναν που προσπαθεί να γίνει προπονητής, τον Νίκο Κωστένογλου. Το εννοώ και το γράφω πολύ καλοπροαίρετα το «προσπαθεί». Το βασικό είναι ότι πλέον δεν υπάρχει ένας άνθρωπος να απαιτεί και επομένως έτσι όπως είναι η κατάσταση στα διοικητικά της Ένωσης, να γκρινιάζει. Υπάρχει ένας άνθρωπος που ξέρει τι εστί ΑΕΚ, ξέρει από δυσκολίες και δεν ζητάει, παρά μόνο ασχολείται όλη τη μέρα με την ΑΕΚ.

- Η ρέντα. Έρχεται πάντα όταν κάποιος προσπαθεί πολύ. Είναι μια μικρή δικαιοσύνη του ποδοσφαίρου. Μπορεί να υπάρχουν στιγμές που να φαίνεται η αδικία, αλλά όταν κάτι το ψάχνεις, το θέλεις, «ματώνεις» γι’ αυτό, εκεί έρχεται η ρέντα. Αν ξαναδεί κάποιος τα τρία σερί νικηφόρα παιχνίδια της ΑΕΚ  θα διαπιστώσει ότι σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα του αγώνα, η τύχη τάχθηκε αναφανδόν υπέρ της. Ειδικότερα στον αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης.

- Η κακή εικόνα ομάδων που φαίνονταν -και ίσως να είναι- ισχυρότερες από αυτή όπως ο ΠΑΟΚ και ο Άρης. Οι Κίτρινοι νομίζω ότι έχουν τεθεί εκτός μάχης για να προσπεράσουν την ΑΕΚ. Ο Δικέφαλος του Βορρά παραπαίει, μη μπορώντας καν να εκμεταλλευτεί την έδρα του. Ξεπήδησε βέβαια ο Ατρόμητος αλλά και πάλι ακόμα και να την προσπεράσει και ο ΠΑΟΚ και ο Ατρόμητος, δεν φαίνεται άλλη απειλή για να βγάλει την Ένωση από την πεντάδα.

Από εκεί και πέρα, για να μιλήσουμε και λίγο πιο αγωνιστικά. Η ΑΕΚ έχει εύκολο πρόγραμμα μπροστά της με άλλα δύο ματς στο ΟΑΚΑ. Νομίζω ότι αυτού του είδους τα παιχνίδια τη δυσκολεύουν περισσότερο από ένα ματς απέναντι σε ομάδα που θέλει να παίξει, σαν τον Παναιτωλικό. Δεν έχω πειστεί καθόλου ότι η ανασταλτική λειτουργία της ΑΕΚ βελτιώθηκε επειδή στα τελευταία ματς δέχεται δύσκολα γκολ. Ίσα – ίσα που βλέπω πάλι τον Μανωλά να κάνει φάσεις για τον αντίπαλο, τον Καράμπελα να αδυνατεί να βγάλει ματς χωρίς να ξαπλώσει τον αντίπαλο εξτρέμ 4-5 φορές κάτω, τον Κοντοέ φιλότιμο αλλά έως εκεί, τη μεσαία γραμμή να τρέχει πολύ αλλά να αφήνει και κενά. Εξακολουθώ να βλέπω τον Δέλλα να σώζει όσα προλαβαίνει, τον Μάκο να τρέχει για τρεις. Ως προς την επίθεση ό,τι πάσα ή σουτ κάνει ο Λεονάρντο, ότι επινόηση έχει ο Λυμπερόπουλος. Το μοναδικό θετικό είναι η επιστροφή στα γκολ για τον Μπέλεκ.

Κάνω ερώτηση στον εαυτό μου εάν όλα αυτά φτάνουν για να συνεχίσει η ΑΕΚ μια συμπαθητική πορεία που θα κρατήσει «ζεστό» τον όποιο κόσμο της πηγαίνει πια στο γήπεδο (κάτω από 10.000). Ειλικρινά δεν ξέρω. Είμαι πιο κοντά στην αρνητική απάντηση. Κυρίως γιατί θεωρώ ότι είναι δύσκολο όλη αυτή η μιζέρια που εκπέμπει η διοίκηση αλλά και ο κόσμος με την απουσία του από τις εξέδρες, είναι πολύ δύσκολο να μείνει εκτός αποδυτηρίων. Όσο και να προσπαθούν οι παλιές καραβάνες, όσο και να το παλεύουν οι νεαρότεροι με τον ενθουσιασμό τους. Μακάρι για το καλό του πρωταθλήματος, να πέφτω έξω.

Be Sociable, Share!
  • manos

    Καλησπερα, η γνωμη μου ειναι πως πρεπει να πεις κατι (θετικο) για τον Κωστενογλου γιατι οταν ανελαβε βιαστηκες να (μας) πεις οτι ειναι προπονιτης που στην παρουσα φαση δεν μπορει να δωσει κατι στην ΑΕΚ. Το αν εδωσε η οχι ειναι προφανες στο αν εχει προσανατολησμο πλεον η ομαδα , εχει αυτο που λεμε αρχη και τελος (δεν πεταει κιολας) σε σχεση με αυτο που ειχε παρουσιασει στο χορταρι ο Χιμενεθ ο οποιο οντος ειναι κανονικος προπονιτης και πολυ συμπαθης. Επισεις πολυ απαξιοτικα τα σχολια για τον τροπο που πειρε η ΑΕΚ το κυπελο, σαφως και ηταν οφσαιτ το 1ο γκολ αλλα μπηκαν αλλα 2 κανονικα και σε καμια περιπτωση ο Περιστεριακος δεν ηταν καλητερος απο την ΑΕΚ ετσι ? Η δεν ηταν μαγγικο το περασμα απο την Τουμπα ? να σου θυμησω λιγο την καμενη φανελα του Σαχα ? Η (για να τελειονω) φτεει καμια ΑΕΚ που ο κανονικος προπονιτης σου Ζ . Φερειρα (τον οποιο καθε εβδομαδα μνημονευεις) εμπιστευθηκε σε ημιτελικο τον …. κοπο που κατεβαλαν ολη τη διοργανωση ο Νινη ο Κατσουρ. ο Σισε και οι αλλοι στα χερια ενος τερμφυλακα που δεν ειχε λεπτο συμετοχης ολη τη χρονια ? Η δεν εχει ξαναμπει σουτ απο το κεντρο ? Μανος φιλικα (προς το παρον ).

    • http://matigarrida.wordpress.com ΓΑΡ.

      Μάνο, τη φράση φιλικά προς το παρόν δεν την κατάλαβα. Φαντάζομαι ότι έχεις μάθει σε άλλο ύφος και σίγουρα δεν είναι αυτό που ταιριάζει στο blog. Αν δεν σου αρέσει μην το ξαναδιαβάσεις. Σου απαντώ στα υπόλοιπα γιατί τιμώ το χρόνο που αφιέρωσες για να με διαβάσεις αλλά δεν τιμώ καθόλου το ύφος σου. Κατ’ αρχήν το θετικό για τον Κωστένογλου το έγραψα. Ξαναδιάβασε το κείμενο. Εξακολουθώ να υποστηρίζω ότι η ΑΕΚ δεν παίρνει βοήθεια από τον προπονητή της. Ως προς το Κύπελλο δεν απαξιώνω τίποτα. Πήρε πανάξια και παλικαρίσια πρόκριση στην Τούμπα. Με τον Παναθηναϊκό δεν την άξιζε και την πήρε χάρη -και μόνο- στην τύχη. Έχει ξαναμπεί σουτ από το κέντρο αλλά φαντάζομαι ότι καταλαβαίνεις πως είναι εξαίρεση και όχι κανόνας.Στον τελικό το γκολ ήταν οφσάιντ. Αυτό έγραψα. Δεν έγραψα ούτε ότι ο Ατρόμητος ήταν καλύτερς ούτε κάτι άλλο. Ο Φερέιρα δεν είναι “μου” και σίγουρα δεν φταίει γιατί ο τερματοφύλακάς του στο 97′ έφαγε γκολ από τη σέντρα.