Όλα του Άρη δύσκολα και ο Νέρι «γκαστρωμένος»

Μετά από οκτώ μήνες παρουσίας στο Χαριλάου μετράει 14 συμμετοχές, δύο γκολ, δύο αποβολές. Όποιος πει ότι αυτός είναι σοβαρός απολογισμός για ποδοσφαιριστή που φοράει το «10», «κουβαλάει» μια καλή πορεία στο βιογραφικό του και φέρει την ταμπέλα του απίστευτου ταλέντου, τότε έχουμε χαμηλώσει όλοι τα στάνταρ μας. Ο Άρης έχει έξυπνο και ικανό προπονητή. Εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Ήταν περίεργη για πολλούς η απόφαση του Σάκη Τσιώλη να χρίσει στο σημερινό παιχνίδι με την Ξάνθη, αρχηγό του Άρη τον Νέρι Καστίγιο. Το έκανε για να του επισημάνει δύο πράγματα: πρώτον ότι για τον Άρη είναι «κεφάλαιο», δεύτερον ότι οφείλει
να αποδείξει ότι το έτος γέννησης στην ταυτότητα (1984) δεν είναι κάλπικο. Μετά από τη συμμετοχή του ο Καστίγιο φανέρωσε ότι αφενός δεν είναι έτοιμος να «σηκώσει» τον Άρη και αφετέρου ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στην –ανώριμη- συμπεριφορά του από αυτό που αντικρίζαμε προ δεκαετίας στον Ολυμπιακό. Μόνο που τώρα πια δεν μπορούμε ούτε να λέμε «είναι ακατέργαστο διαμάντι και εφόσον δουλέψει θα φτιάξει τις αδυναμίες του», ούτε να τον δικαιολογούμε «εντάξει μικρός είναι ακόμα και το αίμα του βράζει».

Έχω δει 2,5 από τα 3 ματς του Άρη στο πρωτάθλημα (έχασα ένα ημίχρονο με τον Ατρόμητο). Νομίζω πως ο Καστίγιο είναι ό,τι πιο ενδεικτικό για να περιγράψει τι συμβαίνει στους Κίτρινους. Όλοι δημιούργησαν υψηλές απαιτήσεις αλλά στην πορεία διακρίνουν ότι τα στάνταρ πρέπει συντόμως να χαμηλώσουν. Ο Άρης εμφανίζεται εντυπωσιακά ανέτοιμος να ενταχθεί στην πρώτη τετράδα των ισχυρών αλλά πλέον γεννάται θέμα εάν θα μπει στα πλέι οφ ή όπως πέρυσι θα
τερματίσει εκτός πεντάδας.

Υπάρχουν δυο διαφορετικά στοιχεία άξιας αναφοράς για τον Άρη. Το πρώτο αφορά την αναποτελεσματικότητά του με μηδέν γκολ σε τρεις αγώνες. Το δεύτερο ότι και στα τρία παιχνίδια του φέτος δεν μπορεί κανείς να πει ότι τον αδικεί το αποτέλεσμα. Ειδικά σήμερα έπρεπε να χάσει (αλλά τουλάχιστον μες το γενικό χαμό κερδίζει τον βγαλμένο από τα σπλάχνα του Παναθηναϊκού και κλασικά χαμένο από την Παιανία, Μάρκο Βελλίδη).

Αν ρίξει κανείς μια ματιά στο πρόγραμμα του Άρη μετά τη διακοπή – λόγω Εθνικής- θα βγάλει κομπιουτεράκι για να υπολογίσει εάν θα προσπεράσει κάποιον στη βαθμολογία πλην των γνωστών ομάδων Α, Β, Γ του γελοίου ελληνικού πρωταθλήματος. Εργοτέλης εκτός, ΠΑΟΚ εντός, ΑΕΚ εκτός, Ολυμπιακός εντός, Πανιώνιος, ΟΦΗ εκτός, Παναθηναϊκός εντός! Και όμως ο Άρης δικαιούται να ελπίζει! Γιατί έχει προπονητή που σήμερα έφερε τα πάνω – κάτω 20 φορές για να
αλλάξει τη μοίρα της ομάδας του. Γιατί πρόσθεσε τώρα σοβαρά εργαλεία σαν τον Ούμπιντες, τον Σανκαρέ, τον Ιάκομπ, τον Ακόστα. Γιατί έχει μεγαλύτερη ησυχία για να γίνει δουλειά, συγκριτικά με τους «μεγάλους». Γιατί χρειάζεται χρόνος για να γίνει η αποκουπεροποίηση και να φτιαχτεί μια πιο δημιουργική ομάδα.

Αν για τον Άρη είμαι αισιόδοξος για καλύτερες μέρες, για τον Καστίγιο δεν μπορώ να πω το ίδιο. Όσο πιο πολύ βλέπω το άναρχο και ανώριμο παιχνίδι του, τη διαμαρτυρία του σε κάθε φάση που εμπλέκεται (είτε προς διαιτητή, είτε προς αντίπαλο, είτε προς συμπαίκτη) τόσο πιο πολύ πείθομαι ότι το μεγαλύτερο deal ελληνικής ομάδας που έγινε ποτέ ήταν η πώληση του Καστίγιο από τον Ολυμπιακό στη Σαχτάρ. Ο τύπος «κατάφερε» στο ματς μες την Ξάνθη να κάνει σχεδόν τα πάντα λάθος, να πλακωθεί με τον φυσιοθεραπευτή της αντίπαλης ομάδας και να αποβληθεί με δύο κάρτες… βλακείας, χωρίς καν να εμπλακεί σε μαρκάρισμα, καθυστέρηση ή κάτι αγωνιστικό.

Το βέβαιο είναι ότι ο Τσιώλης πρέπει να οπλιστεί με πολλή υπομονή. Για όλα.

Be Sociable, Share!
  • http://kanthar0s.blogspot.com/ Kanthar0s

    Με υπομονή δεν πρέπει να οπλιστεί μόνο ο Τσιώλης, αλλά όλοι μας. Με μηδενική πίστωση χρόνου δεν μπορείς να χτίσεις ούτε ένα τοιχάκι, πόσω μάλλον ομάδα.

    Όσο για τον Καστίγιο δεν έχει μυαλό στο κεφάλι του. Πρώτα από όλα σε αγωνιστικό επίπεδο. Πρέπει να βελτιωθεί κι αυτός κι εμείς. Την πιστεύω την ομάδα.