Έπεσε από την Ακρόπολη και βρήκε… ΛΕ.ΠΑ

Υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά εδώ και χρόνια μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Οι Ερυθρόλευκοι έχουν συνήθως θετική υποδοχή σε ένα νεοφερμένο παίκτη ακόμα και αν έπαιζε στα πασίγνωστα Δριμύκλανα. Οι Πράσινοι βιάζονται να απαξιώσουν έναν ποδοσφαιριστή ακόμα και αν έχει ένα ονοματάκι. Κάτι τέτοιο, απαξίωση πριν καν βάλει υπογραφή, βλέπω να συμβαίνει τις τελευταίες ώρες στο Τριφύλλι με τον Ρούντολφ Γκέργκελι ή τον Γκέργκελι Ρούντολφ. Έχει και αυτά βλέπετε ο Παναθηναϊκός. Παίρνει έναν παίκτη που δεν ξέρει ποιο είναι το όνομα και ποιο το επώνυμο! Δεν τον βαφτίζουν με ένα από τα δύο να τελειώνουμε; Και να τον αφήσουν χωρίς το άλλο. Σαν τον Αντύπα ένα πράγμα που πηγαίνει και στο ΟΑΚΑ συχνά σε αγώνες του Παναθηναϊκού. Ρώτησε ποτέ κανείς τον Αντύπα, «συγνώμη κύριε μου το επιθετάκι σας πώς είναι;»; Όχι. Ή ας κάνουν μια μείξη σαν τον Λευτέρη Πανταζή. Όλοι Λεπά τον φωνάζουν. Ε, ας τον λέμε Ρούγκε ή Γκερού για να προχωρήσουμε. Τώρα αν θα αποκτήσει φανατικό κοινό θα φανεί. Πάμε και λίγο στα σοβαρά.

Δεν ξέρω τι… ψάρια θα πιάσει στον Παναθηναϊκό ο Ρούντολφ (πάει το αποφάσισα, έτσι θα τον αποκαλώ!) αλλά ποδοσφαιρικά στο Τριφύλλι είναι τυχεροί. Όπως είχε γίνει στην περίπτωση Κρουζ – Σισέ και Ενχελάαρ – Κατσουράνη, οι Πράσινοι έπεσαν από την Ακρόπολη και βρήκαν πορτοφόλι. Τον Βιέιρα ήθελε ο Φερέιρα και αφού κατά δήλωση του προέδρου της Ζιλ Βισέντε το Τριφύλλι αγόραζε το ένα πόδι με τα λεφτά που έδινε, στον Παναθηναϊκό έβαλαν μπροστά τα μεγάλα μέσα. Επιστράτευσαν μάνατζερ που έκανε πολλές ή μάλλον σχεδόν όλες τις δουλειές προ πολυμετοχικότητας και αυτός χάρη στις πολύ καλές επαφές του με Ιταλία, έκλεισε σε χρόνο dt τον Ούγγρο επιθετικό. Τα λεφτά που κοστίζει ο δανεισμός του για ένα χρόνο από τη Τζένοα θα πάνε περί τα 500.000 σύνολο. Άσχετο αλλά με σημασία: το 1/3 του ποσού εξοικονομήθηκε μετά τη συμφωνία του Χρήστου Μελίσση να μειώσει σχεδόν στο μισό τα χρήματά του και από 400.000 ετησίως να εισπράττει 220.000. Και πιστέψτε με δεν είχε κανένα λόγο να το κάνει σε μια ομάδα που του έφτιαξε τον τραπεζικό λογαριασμό αλλά του χάλασε την καριέρα, την ψυχολογία, τη διάθεση για μπάλα.

Κέρδισε λοιπόν ο Παναθηναϊκός με τον Ρούντολφ. Πρώτα απ’ όλα πήρε έναν παίκτη που δεν είχε. Ο Ούγγρος είναι περιφερειακός επιθετικός αλλά ενίοτε παίζει και κορυφή ενώ με άνεση μπορεί να γίνει ο ένας εξτρέμ στο 4-3-3. Ο Ρούντολφ έχει λίγο καλύτερο το αριστερό πόδι αλλά δύσκολα καταλαβαίνει κανείς διαφορά όταν τον βλέπει να αγωνίζεται.  Ο Μαγυάρος είναι ταχύς, καλός χειριστής μπάλας, έχει δυνατό και τεχνικό σουτ και δυνατός ντριμπλέρ. Πολύ καλύτερα στοιχεία συγκριτικά με τον Βιέιρα. Επιπλέον συγκριτικά με τον Πορτογάλο, ο Ρούντολφ έχει ζήσει στο υψηλό επίπεδο αφού και Τσάμπιονς Λιγκ έχει αγωνιστεί και Καμπιονάτο και βασικός στην εθνική είναι.

Κάπου εδώ σταματούν τα θετικά. Ο Ρούντολφ δεν είναι γεννημένος σκόρερ. Έκανε μια πολύ παραγωγική σεζόν με τη Ντέμπρετσεν αλλά αυτό ήταν όλο. Στην Ιταλία βούλιαξε, στη Γαλλία όπου έκανε τα πρώτα του σοβαρά ποδοσφαιρικά βήματα χάθηκε. Ακόμα και στην Ουγγαρία από τις δύο σεζόν μόνο τη μία έκανε «μπαμ». Εδώ έρχεται και η σοβαρή ένσταση οπαδών του Παναθηναϊκού.

Εν κατακλείδι, ο Φερέιρα κατάλαβε ότι με Τοτσέ η σεζόν δεν βγαίνει. Δεδομένου ότι τον Πετρόπουλο δεν τον πιστεύει, ήθελε έναν επιθετικό. Ο Ρούντολφ έχει στοιχεία που δεν έχουν οι άλλοι δύο επιθετικοί. Μην ξαφνιαστεί κανείς αν ο Τοτσέ μείνει στην κορυφή και ο Ούγγρος πάει στα άκρα. Για 4-4-2 δεν συζητώ μια και δεν το συζητάει ο ίδιος ο Φερέιρα. Με 4-3-3 λοιπόν και μια προσευχή από τους οπαδούς του Παναθηναϊκού να θυμηθεί τα καλά του ο Ούγγρος. Όσο για τα υπόλοιπα κενά που δεν κάλυψε το Τριφύλλι, θα έρθει η ώρα να τα γράψω.

Be Sociable, Share!