Λογιστικά και όχι ποδοσφαιρικά

Τόσα χρόνια έχω βαρεθεί να βλέπω τη μεταγραφική τσαπατσουλιά των ελληνικών ομάδων. Για τον Ολυμπιακό τα έγραψα, για την ΑΕΚ επίσης, νομίζω ότι ήρθε η στιγμή να περιλάβω τον Παναθηναϊκό. Θα πει κανείς «εδώ δεν έχουμε λεφτά ρε φίλε, ψάχνεις και πλάνο στις μεταγραφές;». Ναι, ψάχνω. Γιατί το Τριφύλλι όπως είναι τώρα, με τον Βαρδινογιάννη δηλαδή να έχει ανακτήσει τη διοίκηση -θέλει δεν θέλει να φαίνεται-, έχει λειτουργήσει ξανά με… πενταροδεκάρες. Είχε, όμως, ένα κάποιο πρόγραμμα. Τώρα, αυτό που γίνεται είναι τουλάχιστον δυσνόητο. Για να μην πω απλά αστείο. Η ευθύνη βαραίνει πρώτα τον μεγαλομέτοχο που μπλόκαρε την πρόσληψη ενός εκ των Βέλιτς, Ζάετς στη θέση του τεχνικού διευθυντή, μετά τον Δημήτρη Γόντικα ο οποίος απέτυχε να κλείσει τον Ζήση Βρύζα και τέλος τον Ζεσουάλδο Φερέιρα που έχει αναλάβει πλέον να καθοδηγήσει και μεταγραφικά τους Πράσινους.

Πριν τρεις μήνες, στο τέλος Μαΐου, θυμάμαι πάλι να ψάχνουμε στο ρεπορτάζ για τον Ανάκογλου. Όπως θυμάμαι και τον Γόντικα να λέει: «Εγώ λεφτά στον Θεοδωρίδη δεν δίνω». Πέρασαν μέρες πολλές έως ότου φτάσουμε στο σημείο ο Παναθηναϊκός να ενδιαφέρεται ξανά για τον Ανάκογλου και να δίνει λεφτά στον Θεοδωρίδη. Όχι τόσα ώστε να τον δελεάζουν, αλλά και 200.000-250.000 να δώσει συν το συμβόλαιο του παίκτη θα φτάσει ένα ποσόν το οποίο θα αγγίζει τα 350.000 ευρώ. Λιγότερο από όσα χρειάστηκαν για να καλυφθεί η διαφορά με την Πόρτο για τη μεταγραφή του Κάστρο.

Και έπειτα είναι το άλλο. Ο Ανάκογλου είναι εσωτερικό χαφ. Προτού επιστρέψει σε αυτόν ο Παναθηναϊκός «έφαγε» την πόρτα του Κάστρο (παίκτης που παίζει και ως «10άρι») και έκανε πίσω στην υπόθεση του Νέναντ Μίλιας, του Σέρβου της Γουλβς ο οποίος μπορούσε να έρθει χωρίς πολλά χρήματα για το όνομά του αλλά με ποσό που είναι απαγορευτικό στο σημερινό Παναθηναϊκό. Τι το θέλει το «8άρι» ο Φερέιρα; Πήρε τον Ζέκα, έχει τον Νίνη, τον Κατσουράνη, τον Καραγκούνη και τον Κλέιτον που χρησιμοποιεί -και- σε αυτή τη θέση. Πόσους ακόμα θέλει; Έχει μικρότερη ανάγκη στη θέση του δεξιού εξτρέμ, του στόπερ, του επιθετικού; Προσοχή: δεν θεωρώ ότι οι λύσεις του Τριφυλλιού μπροστά από τον “κόφτη” είναι οι καλύτερες δυνατές, πλην όμως έχει πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα στα άκρα αφού πλην του Λέτο δεν δημιουργεί καταστάσεις κανείς. Τουλάχιστον μέχρι να επανέρθει ο Χριστοδουλόπουλος.

Πριν από σχεδόν τέσσερις μήνες, στις αρχές Μαΐου, θυμάμαι πάλι να ψάχνει περιφερειακό επιθετικό ο Παναθηναϊκός. Για την ακρίβεια ήθελε τον Μπλάνκο που κάλυπτε και τη θέση του σέντερ φορ με άνεση στο 4-3-3 του Φερέιρα. Τότε, όμως, ο ατζέντης του Αργεντινού ζητούσε 1,2 εκατ. ευρώ για να ανεβάσει το Τριφύλλι που έδινε τα μισά. Ο ίδιος ο Μπλάνκο είχε πει ότι με 800.000 ευρώ θα είχε υπογράψει στους Πράσινους. Λοιπόν, ο Παναθηναϊκός έδωσε συμβόλαιο 450.000 ευρώ στον Τοτσέ και τώρα παζαρεύει με τη Ζιλ Βισέντε την απόκτηση του περιφερειακού επιθετικού Βιέιρα. Οι Πράσινοι προσφέρουν στους Πορτογάλους 250.000 ευρώ και αυτοί ζητούν τα διπλάσια. Έστω ότι τα βρίσκουν στα 300.000. Συν το συμβόλαιο του παίκτη μας κάνει ένα 500άρικο. Δηλαδή με Τοτσέ και Βιέιρα έπαιρνε ο Παναθηναϊκός άνετα τον Μπλάνκο και του περίσσευαν 150.000 ευρώ.

Συν τοις άλλοις τον Βιέιρα τι τον θέλει ο Φερέιρα; Τρίτος επιθετικός σε 4-3-3; Εδώ δεν παίρνει λεπτό συμμετοχής ο Πετρόπουλος που έχει δείξει αν μη τι άλλο ότι 6-7 γκολ τη σεζόν τα έχει, θα παίξει ο Βιέιρα, παίκτης που φέτος παίζει πρώτη φορά σε υψηλό επίπεδο (τα προηγούμενα χρόνια έπαιζε σε ομάδες β’ κατηγορίας Πορτογαλίας); Θα πει κανείς «άλλο στυλ παίκτη». Ναι, όμως αν ο Φερέιρα έχει σκοπό να παίξει 4-4-2 γιατί δεν το κάνει τόσο καιρό και ταλαιπωρεί την ομάδα με κάτι που δεν μπορεί να εφαρμοστεί με το υπάρχον υλικό; Ερωτήματα δίχως απαντήσεις.

Όλα τα παραπάνω θα ήταν απλά εάν ο Παναθηναϊκός είχε ποδοσφαιρική σκέψη. Εδώ προέχει η λογιστική σκέψη. Και όταν προτάσσονται οι αριθμοί, τότε χάνεται η ποδοσφαιρική λογική. Ως συνήθως το Τριφύλλι προσπαθεί να καλύψει τα λάθη του (μη απόκτηση επιθετικού με περγαμηνές τύπου Μπλάνκο, μη απόκτηση ενός εσωτερικού χαφ που θα έπαιρνε σπίτι του τη φανέλα βασικού τύπου Μίλιας, μη απόκτηση εξτρέμ με ικανότητα στο ένας εναντίον ενός και γκολ τύπου Αμπντούν για να το φέρουμε στο χαμηλό μπάτζετ) με μεγαλύτερα λάθη (μπαλώματα δηλαδή). Μεταγραφή για τη μεταγραφή όπως λένε. Η λογική «και αν σου κάτσει σου αλλάζει τη ζωή» είναι για το Τζόκερ, όχι για το ποδόσφαιρο.

Be Sociable, Share!