Ο λόγος τιμής στον «Κοκκαλιάρη»

Στην Ελλάδα μπορεί να είσαι ό,τι δηλώσεις αλλά στη δική μου λογική δεν είμαστε όλοι για όλοι. Εκαστος στο είδος του. Τρέφω άπειρη εκτίμηση στους ποδοσφαιριστές που αποφάσισαν να ασχοληθούν με τα διοικητικά του αθλήματος. Άλλο είναι ο Ντέμης Νικολαΐδης και ο Θοδωρής Ζαγοράκης και άλλο ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ο Γιάννης Βαρδινογιάννης, ο Νίκος Νοτιάς. Εξ αυτής της εκτίμησης, μόνο απογοήτευση μου προκάλεσε η αναφορά του Νικολαΐδη για τη συνάντησή του με τον Παραγκάρχη που στήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Πέρασαν πέντε χρόνια από εκείνη τη συνάντηση και όμως ο Ντέμης τότε δεν είπε κουβέντα. Αλλά και τώρα που αποκάλυψε τη συνάντηση, δεν μπήκε στο ζουμί. Δεν αποκάλυψε το μονόλογο του «Κοκκαλιάρη» όπου εξιστόρησε πως έστησε τα πάντα από το ’96 έως το ’03. Ο Ντέμης κρύφτηκε πίσω από το λόγο της τιμής του για να τηρήσει το off the record. Δίνει λόγω τιμής και τον κρατάει σε έναν άνθρωπο που κατά δική του ομολογία τον έκλεβε. Και είναι από τους υπέρμαχους της κάθαρσης του ποδοσφαίρου. Στο φτωχό μυαλό μου αυτά όλα δεν συνδυάζονται. Κάτι δεν «μετράει» καλά ο Νικολαΐδης. Είναι κρίμα γιατί είναι αυτός και όχι ένας ακόμα παράγοντας που έχει τη λογική «με τα λεφτά μου γ… και την κυρά μου». Μια ακόμη χαμένη ευκαιρία να μάθει ο κόσμος την αλήθεια…

Be Sociable, Share!